Την ώρα που το ΕΣΥ παλεύει με ελλείψεις, υποστελέχωση και νοσοκομεία που χρειάζονται επειγόντως επενδύσεις, η κυβέρνηση ανοίγει έναν διαφορετικό φάκελο: την «αξιοποίηση» μιας τεράστιας ακίνητης περιουσίας που ανήκει στο Δημόσιο. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δηλώνει ότι «δεν πουλάμε» — τουλάχιστον προς το παρόν. Την ίδια στιγμή, όμως, 4.000 έως 5.000 ακίνητα μπαίνουν σε διαδικασία πλήρους καταγραφής, νομικής και τεχνικής τακτοποίησης, αποτίμησης και αναζήτησης της «βέλτιστης χρήσης» τους. Και τις τελικές αποφάσεις, όπως λέει ο ίδιος, θα τις πάρουν οι επόμενες πολιτικές ηγεσίες.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ίσως δεν είναι καν το τι θα γίνει με τα ακίνητα, αλλά το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας δεν γνωρίζει σήμερα με ακρίβεια τι περιουσία διαθέτει. Ο ίδιος ο υπουργός παραδέχθηκε ότι η «έντιμη απάντηση» είναι πως δεν έχει ιδέα για την ακριβή εικόνα. Έτσι, μετά από χρόνια κυβερνητικής διαχείρισης, το κράτος καλείται τώρα να πληρώσει περίπου 10 εκατ. ευρώ για να μάθει τι ακριβώς έχει στην κατοχή του.
Και εδώ αρχίζουν τα εύλογα ερωτήματα. Γιατί χρειάστηκε να φτάσει το Δημόσιο στο σημείο να αναζητήσει ιδιώτη για να καταγράψει την περιουσία του; Γιατί οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες έμειναν τόσο υποστελεχωμένες ώστε να μην μπορούν να διαχειριστούν ούτε την ίδια την περιουσία του ΕΣΥ; Και κυρίως, τι ακριβώς σημαίνει η πολυδιαφημιζόμενη «βέλτιστη χρήση» όταν ο βασικός στόχος που περιγράφεται από την κυβέρνηση είναι να μετατραπούν τα ακίνητα σε πηγή εσόδων;
Ο ανάδοχος δεν θα κάνει απλώς μια απογραφή. Θα εντοπίσει τα ακίνητα, θα τα φωτογραφίσει, θα ελέγξει τίτλους και εκκρεμότητες, θα τα «ωριμάσει» τεχνικά και νομικά και στη συνέχεια θα εξετάσει τα οικονομικά σενάρια αξιοποίησής τους. Δηλαδή, η κυβέρνηση δημιουργεί ένα πλήρως οργανωμένο χαρτοφυλάκιο δημόσιας περιουσίας, πάνω στο οποίο οι επόμενες κυβερνήσεις θα μπορούν να επιλέξουν τι θα νοικιάσουν, τι θα αξιοποιήσουν και τι ενδεχομένως θα πουλήσουν.
Η λέξη «πώληση» μπορεί σήμερα να αποφεύγεται προσεκτικά. Δεν αποκλείεται όμως. Ο υπουργός απλώς διευκρινίζει ότι δεν αποτελεί «προσωπική προτεραιότητά» του και παραπέμπει στο μέλλον. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση λέει «δεν πουλάμε», ενώ ταυτόχρονα φροντίζει να έχει καταγράψει, αποτιμήσει και προετοιμάσει τα ακίνητα ώστε κάθε επόμενη επιλογή να είναι πολύ ευκολότερη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ υπάρχουν νοσοκομεία όπου, σύμφωνα με τον ίδιο τον υπουργό, ζητούν κατοικίες για γιατρούς και την ίδια στιγμή υπάρχουν άδειες πολυκατοικίες που παραμένουν αναξιοποίητες για δεκαετίες. Η αντίφαση είναι προφανής: το ΕΣΥ χρειάζεται υποδομές, προσωπικό και λειτουργικούς χώρους, αλλά η κυβέρνηση επιλέγει πρώτα να δημιουργήσει έναν μηχανισμό οικονομικής αξιοποίησης της περιουσίας του.
Ο οικονομικός σχεδιασμός είναι ξεκάθαρος. Ο Άδωνις Γεωργιάδης μιλά για έναν νέο «χρηματοδοτικό πόρο» που θα μπορούσε να ενισχύσει το ΕΣΥ. Για προσλήψεις, ωστόσο, η συζήτηση δεν βρίσκεται στο επίκεντρο. Η δημόσια περιουσία καλείται πλέον να παράγει έσοδα, ώστε να καλύπτονται ανάγκες ενός συστήματος υγείας που η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται ότι έχει σημαντικές ελλείψεις.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η επιλογή της Qualco και των συνεργατών της για την υλοποίηση του έργου, έναντι περίπου 10 εκατ. ευρώ. Το κράτος, λοιπόν, που επί χρόνια δεν κατάφερε να καταγράψει αποτελεσματικά την περιουσία του, πληρώνει τώρα έναν ιδιώτη για να την εντοπίσει, να την οργανώσει και να του υποδείξει πώς μπορεί να αξιοποιηθεί.
Η ανάγκη να γνωρίζει το Δημόσιο τι του ανήκει είναι αυτονόητη. Αυτό που προκαλεί ερωτήματα είναι γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια και ένα έργο εκατομμυρίων για να γίνει κάτι που θα έπρεπε να αποτελεί στοιχειώδη κρατική λειτουργία. Και ακόμη περισσότερο, γιατί η «αξιοποίηση» της περιουσίας του ΕΣΥ εμφανίζεται να αποκτά τόσο μεγάλη σημασία σε μια περίοδο που το ίδιο το σύστημα υγείας εξακολουθεί να ζητά περισσότερους ανθρώπους και περισσότερους πόρους.
Σήμερα, λοιπόν, μπορεί να μην πωλείται ούτε ένα ακίνητο. Όμως χιλιάδες ακίνητα θα καταγραφούν, θα τακτοποιηθούν, θα αποτιμηθούν και θα αποκτήσουν συγκεκριμένα σενάρια οικονομικής αξιοποίησης. Το «δεν πουλάμε» της κυβέρνησης συνοδεύεται από ένα πολύ πιο συγκεκριμένο «ετοιμάζουμε την περιουσία για την επόμενη ημέρα». Και το ποιος θα αποφασίσει τότε τι θα γίνει με την περιουσία του ΕΣΥ είναι ακριβώς το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό.
Διαβάστε περισσότερα