Θέση για την σοκαριστική ανώνυμη καταγγελία βιασμού γυναίκας από «αντιφασίστα, αντιρατσιστή, αντισεξιστή» που δημοσιεύθηκε στο Indymedia πήρε η Έλενα Ακρίτα με ανάρτησή της στα social media.
Όπως σημειώνει η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ «σε ζητήματα έμφυλης και σεξουαλικής βίας δεν υπάρχουν “δικοί σας” και “δικοί μας”» κάνοντας λόγο για «ανατριχιαστική» καταγγελία για την οποία «χρειάστηκε να βάλω μεγάλη δύναμη για να τη διαβάσω μέχρι το τέλος».
Στο πλαίσιο αυτό ξεκαθαρίζει ότι «η αριστερή ταυτότητα, η αντιφασιστική δράση και τα κινηματικά παράσημα δεν αποτελούν συγχωροχάρτι. Το αντίθετο. Σε πολιτικό αλλά και ηθικό επίπεδο, καθιστούν την αντίφαση ακόμη πιο κραυγαλέα».
«Καμία συγκάλυψη. Καμία σιωπή. Καμία κομματική ή κινηματική ασυλία. Καμία ανοχή. Για κανένα κερατά» καταλήγει στην ανάρτησή της η Έλενα Ακρίτα.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα:
«Σε ζητήματα έμφυλης και σεξουαλικής βίας δεν υπάρχουν “δικοί σας” και “δικοί μας”.
Η ανώνυμη καταγγελία που δημοσιοποιήθηκε μέσω του #Indymedia είναι ανατριχιαστική. Χρειάστηκε να βάλω μεγάλη δύναμη για να τη διαβάσω ως το τέλος.
Όμως, η αριστερή ταυτότητα, η αντιφασιστική δράση και τα κινηματικά παράσημα δεν αποτελούν συγχωροχάρτι. Το αντίθετο. Σε πολιτικό αλλά και ηθικό επίπεδο, καθιστούν την αντίφαση ακόμη πιο κραυγαλέα: δεν μπορείς να επικαλείσαι την ισότητα, την αλληλεγγύη και την ελευθερία και την ίδια στιγμή να παραβιάζεις το σώμα και την αυτοδιάθεση μιας γυναίκας.
Ο φεμινισμός μας δοκιμάζεται ακριβώς εκεί: όταν η καταγγελία αγγίζει κάποιον από τον δικό μας πολιτικό χώρο.
Καμία συγκάλυψη.Καμία σιωπή.Καμία κομματική ή κινηματική ασυλία.
Γιατί σε μια εποχή όπου άλλοι συγκαλύπτουν τους ομοϊδεάτες του βιαστές και παιδοβιαστες, οι δικές μας αρχές δεν αλλάζουν ανάλογα με το ποιος κάθεται δίπλα μας ή απέναντί μας.
Καμία ανοχή.Για κανένα κερατά.»
Καταγγελία γυναίκας για «άγριο βιασμό» από «αντιφασίστα, αντιρατσιστή, αντισεξιστή»
Καταγγελία για «άγριο βιασμό» από «αντιφασίστα, αντιρατσιστή, αντισεξιστή» αναρτήθηκε από γυναίκα σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Σύμφωνα με την καταγγελία πρόκειται για τον «Μ», που «έχαιρε εκτίμησης στη δουλειά του», την οποία η ίδια έβρισκε «συναρπαστική…και θα ήθελα κι εγώ να την κάνω».
Η ίδια περιγράφει τη γνωριμία τους και περιγράφει περιστατικό όπου, όπως λέει, «είχα άρνηση να αναγνωρίσω πως με βίασε. Έπεισα τον εαυτό μου πως είχα δώσει δικαίωμα. Όλοι τον είχαν για καλό άνθρωπο, αντιφασίστα, αντιρατσιστή, αντισεξιστή. Ό,τι είχε γίνει πίστευα πως το είχα προκαλέσει. Μάλλον εγώ θα έφταιγα. Δεν έφερα σθεναρή αντίσταση και πάλευα με τις ενοχές, όπως πολλές γυναίκες που αισθάνονται πως φταίνε που τις χτυπάει ο άντρας τους, φταίνε όταν τις κακοποιεί. Έπεσα στη λούπα των ενοχών παρόλο που φώναζα στο δρόμο πως “οι βιαστές έχουν τα κλειδιά του σπιτιού μας”. Μου πήρε τρία χρόνια και πολύ επίπονη ψυχοθεραπεία για να καταλάβω πως αυτό όπως και όσα ακολούθησαν ήταν βιασμοί».
Στη συνέχεια της ανάρτησης κάνει λόγο για «ξύλο και βρισιές», προσθέτοντας πως «στον ενάμιση περίπου χρόνο αυτής της “σχέσης” συνευρεθήκαμε “ερωτικά” λιγότερο από 10 φορές… Τώρα πλέον έχω καταλάβει πως αυτό ήταν που τον ερέθιζε. Να με βιάζει και να με ταπεινώνει με κάθε τρόπο».
Σε άλλη σημείο, γράφει πως «ντρεπόμουν να αντικρίσω το παιδί μου. Ένιωθα πως δε αξίζω να ζω. Δεν ήθελα να τον ξαναδώ και τον μπλόκαρα. Τυχαία τον συνάντησα σ΄ένα φεστιβάλ. Ήρθε και με βρήκε και μου είπε να πάμε παραπέρα να μου πει κάτι. Υπέθεσα πως θα θέλει να ζητήσει συγγνώμη. Όμως όχι. Έφαγα κι άλλη ροχάλα, κι άλλο χαστούκι. Ένα χρόνο μετά με βρήκε σε μια διαδήλωση. Ήμουν με τον σύντροφο μου. Ήρθε και μ’ έπιασε και με φίλησε στο κεφάλι παρότι έσκυψα να το αποφύγω. Δε σεβάστηκε ούτε τον σύντροφο μου. Μ’ έλουσε κρύος ιδρώτας. Ακόμα τα βάζω με τον εαυτό μου, ξυπνάω με εφιάλτες τα βράδια, ακόμα παλεύω με ενοχές επειδή “τσίμπησα” στα κολακευτικά λόγια και προσπερνούσα την άγρια κακοποίηση. Σκέφτομαι πόσο νωρίς εγκαταστάθηκε μέσα μου ο φόβος και η υποταγή. Αναρωτιέμαι πώς έκανα αυτή τη σχέση μ’ αυτό το κάθαρμα που δε μου άρεσε ως άντρας, δεν το είχα ποτέ ως ενδεχόμενο να κάνω σχέση μαζί του. Είκοσι χρόνια μεγαλύτερος μου, ξεδοντιάρης και πάντα βρόμικος…Μου πούλησε νοιάξιμο, έρωτα, κολακεία κι έπαιξε ρόλο και ο μύθος που είχε χτίσει γύρω από το πρόσωπο του. Όπως μου εξηγήθηκε μόλις πρόσφατα, έτσι λειτουργεί ένας τραυματικός δεσμός. Η κακοποίηση “ντύνεται” μ’ ένα πέπλο από όμορφα λόγια. Σαν αυτά που άκουσα στον πρώτο καφέ που ήπιαμε, αλλά και μετά τον πρώτο βιασμό. Ένας φαύλος κύκλος με (ψεύτικα) στοργικά λόγια που ακολουθούνται από κακοποίηση. Χειριστικός λόγος για να οργώνει το κορμί και την ψυχή μου».
Διαβάστε περισσότερα