Η διαχείριση του μεταναστευτικού–προσφυγικού έχει μετατραπεί σε μια κούρσα προς την ακροδεξιά εξαθλίωση.
Το φαινόμενο είναι ευρωπαϊκό και στην πατρίδα μας χρωματίζεται από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η κυβερνητική πολιτική στηρίζεται σε ένα μίγμα υστερίας και υποκρισίας. Προβάλλεται μια ακροδεξιά αυστηρότητα για να περιοριστούν οι διαρροές της ΝΔ προς τα δεξιά, ενώ έχει οργανωθεί ένα μητσοτακικό κερδοσκοπικό μπάχαλο.
Το πλαίσιο
Η «εισβολή» 70.000 Μαροκινών στην ισπανική Θέουτα, στη Β. Αφρική, έφερε στην επιφάνεια τα κατώτερα πολιτικά ένστικτα των ευρωπαϊκών θεσμών και των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.
Η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ισπανίας βρέθηκε στο στόχαστρο για διαφορετικούς λόγους, που όλοι μαζί επιβεβαιώνουν την ευρωπαϊκή παρακμή.
Σε αυτή τη φάση, η κατάσταση στην ΕΕ-27 συνοψίζεται ως εξής:
Οι μεταναστευτικές ροές περιορίζονται από χρόνο σε χρόνο. Μπορεί η ΕΕ να περνάει δημογραφική κρίση και να της λείπουν εργαζόμενοι, κατάφερε όμως να γίνει απωθητική για μετανάστες και πρόσφυγες.
Παρά τη μείωση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, καλλιεργείται σκόπιμα ο φόβος των μεταναστών και των προσφύγων.
Στην περίπτωση της Θέουτα είχαμε άμεση επιστροφή των Μαροκινών στο Μαρόκο, μείον τους 200 που πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να φτάσουν στον ισπανικό «παράδεισο».
Ούτε ένας Μαροκινός δεν πέρασε στα ευρωπαϊκά εδάφη της Ισπανίας. Επομένως, η «έκρηξη» κατά του Σάντσεθ και της πολιτικής του είχε άλλα αίτια.
Πρώτον, πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υιοθετούν την ατζέντα της άκρας Δεξιάς επειδή τις εκφράζει, σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τη δημοσκοπική και εκλογική της άνοδο.
Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις της Μελόνι, που έχει νεοφασιστικές πολιτικές ρίζες, και του Αυστριακού καγκελάριου, που ανήκει στο Λαϊκό Κόμμα, το οποίο διολισθαίνει συνεχώς δεξιότερα και λειτουργεί στη δημοσκοπική σκιά της αυστριακής άκρας Δεξιάς.
Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το αποικιοκρατικό παρελθόν τους και την αδυναμία τους να ενσωματώσουν μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Η υστερία κατά των Μαροκινών που τελικά δεν ήλθαν από τη Θέουτα έχει να κάνει και με την κατάσταση και τα δικαιώματα πάνω από 2,5 εκατ. Μαροκινών που βρίσκονται στην ΕΕ, εκτός της Ισπανίας, όπου βρίσκονται άλλες 700.000.
Τρίτον, οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Μ. Ανατολή, στο Ιράν, έχουν οδηγήσει στον θρίαμβο των καρτέλ, σε ουρανοκατέβατα κέρδη, σε μεγαλύτερη πίεση στο λαϊκό εισόδημα και σε συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Για τις ανάγκες του πολιτικού σεναρίου αναζητούνται «ένοχοι» γι’ αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση. Στην Ευρώπη, εννοείται, και στην Ελλάδα, τους βρήκαν στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.
Τέταρτον, ο Σάντσεθ όρθωσε ανάστημα στον Νετανιάχου για τη γενοκτονία στη Γάζα και στον Τραμπ για τον πόλεμο επιλογής κατά του Ιράν. Επόμενο ήταν να βγουν τα «ευρωπαϊκά» στιλέτα από τα όργανα του λόμπι και του Νετανιάχου και τους τραμπικούς.
Αντιευρωπαϊκό κατάντημα…
Η ελληνική περίπτωση
Στην Ελλάδα έχουμε τη μετατόπιση της ΝΔ προς τα δεξιά με όρους Μητσοτάκη.
Η ιδεολογική κυριαρχία των ακροδεξιών της ΝΔ ενισχύεται και ορίζουν και την πολιτική αισθητική της.
Για όλα φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι «άπλυτοι» που διαμαρτύρονται κατά της πολιτικής Νετανιάχου και άλλα… αντικοινωνικά στοιχεία.
Το μίσος που καλλιεργείται κατά των μεταναστών —που έρχονται να πάρουν τις δουλειές και να απειλήσουν την οικογένειά μας— δεν εμποδίζει την εισαγωγή δεκάδων χιλιάδων ξένων εργαζομένων για τις ανάγκες της τουριστικής περιόδου.
Έρχονται μέσω γραφείων που κερδοσκοπούν σε βάρος τους και πρέπει να φύγουν στο τέλος της τουριστικής περιόδου. Το λογικό θα ήταν οι ικανότεροι να μείνουν στη χώρα μας, να μάθουν καλύτερα τον τομέα απασχόλησής τους και να συμπληρωθούν από μετανάστες που ήλθαν παράνομα αλλά έχουν τα αναγκαία προσόντα ή μπορούν να τα αποκτήσουν.
Αυτό λέει η λογική για τον τουρισμό, τις αγροτικές εργασίες, τις κατασκευές, τις υπηρεσίες.
Η λογική όμως συγκρούεται με τις κερδοσκοπικές προτεραιότητες του συστήματος εξουσίας. Όλοι καταπιεσμένοι και σε καθεστώς αβεβαιότητας, γιατί έτσι βγαίνουν τα πολλά λεφτά από τα διάφορα κυκλώματα.
Καλλιεργείται η ξενοφοβία για όσους μπορούν να καλύψουν —στη βάση κανόνων— πραγματικές ανάγκες, ενώ στρώνεται κόκκινο χαλί για όσους έχουν να δείξουν δολάρια και ευρώ.
Σε αυτούς που εκμεταλλεύτηκαν τη διάλυση του Λιβάνου, στους Ισραηλινούς που θέλουν να έχουν την επιλογή της απόστασης ασφαλείας από τη γενοκτονία και τις αναπόφευκτες συνέπειές της.
Έρχονται τώρα και αυτοί που θα μετατρέψουν περιοχές της πρωτεύουσας σε μίνι-Ντουμπάι, με άδεια διαμερίσματα των 30.000 ευρώ το τετραγωνικό, καζίνα, τοκογλύφους, κυκλώματα εμπορίας γυναικών, κ.λπ.
Εδώ δεν υπάρχει ξενοφοβία, γιατί όλα γίνονται σύμφωνα με το μητσοτακικό δόγμα του κοσμοπολιτισμού.
Σοβαρά λεφτά για το κύκλωμα και τους ανθρώπους του, σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές παρενέργειες για τους πολλούς.
Με το μίσος της εξουσίας για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και τη λατρεία της εξουσίας στους επιτήδειους του πλανήτη, πάμε για εξωφρενικές καταστάσεις!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr