«Ακροαριστερά» ήταν ο όρος που στιγμάτισε το Σαββατοκύριακο. Μιλώντας περίπου ως εκπρόσωποι του Τραμπ στην Ευρώπη, Μακρόν και Μερτς αποφάσισαν να τρομοκρατήσουν όλους τους «κυρ Παντελήδες» της ηπείρου επιρρίπτοντας σε αυτή την «Ακροαριστερά» την κακοδαιμονία της Ευρώπης και να της αποδώσουν σχέδια για τη διάλυσή της.
Ο Γάλλος πρόεδρος με λιγότερο καρότο και περισσότερο μαστίγιο αποφάσισε να απευθύνει ένα διάγγελμα προς τους συμπατριώτες του, όπου για ακόμα μία φορά μετά το 2018 και το 2023, όταν και πάλι η Γαλλία «είχε καεί», έδειξε να μην έχει καταλάβει τι συμβαίνει στη χώρα του. Υψώνοντας το σιδερένιο χέρι του νόμου και της τάξης απείλησε με σκληρές τιμωρίες τους «ακροαριστερούς», στους οποίους λίγο-πολύ απέδωσε υπερφυσικές δυνάμεις, τη δυνατότητα δηλαδή να κατεβάσουν εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους για να απειλήσουν τη Δημοκρατία.
Τείχος
Λίγο νωρίτερα, ο Γερμανός καγκελάριος περιέγραφε ως σενάριο Αρμαγεδδώνα για τη Γερμανία να αποκτήσουν κυβερνητική εξουσία στα χέρια τους οι «ακροαριστεροί» και ο Βαυαρός φίλος του, Μάρκους Ζέντερ, καλούσε από το συνέδριο των νεαρών Χριστιανοδημοκρατών να υψωθεί ένα «Τείχος Δημοκρατίας» απέναντι στην Αριστερά. Είναι η πρώτη φορά που ο όρος χρησιμοποιείται όχι για να θυμίσει την ανάγκη απομόνωσης της Ακροδεξιάς, αλλά για να ενισχύσει την εκστρατεία δαιμονοποίησης, σχεδόν ποινικοποίησης του αριστερού λόγου.
Η Μαρίν Λεπέν | EPA/SEBASTIEN NOGIER
H Αλις Βάιντελ | EPA/FILIP SINGER
Την ίδια στιγμή, η Λεπέν στο Παρίσι και η Βάιντελ στο Βερολίνο τρίβουν τα χέρια τους. Η πρώτη, που στο μεταξύ δεν αποτελεί πια μυστικό ότι έχει την υποστήριξη συγκεκριμένων συμφερόντων του γαλλικού κατεστημένου, βλέπει να μετατρέπεται σε κυρίαρχο το δικό της αφήγημα για την ανάγκη μια «σιδερένια φτέρνα» να πατάξει το χάος στη Γαλλία.
Η Γερμανίδα επικεφαλής της Ακροδεξιάς, από την άλλη, μπορεί να επενδύσει στο «θεώρημα» του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ανοιχτές πόρτες προς τους μετανάστες είναι αυτές που έφεραν την Ευρώπη σε αυτό το «χάλι».
Η Κεντροδεξιά στα χνάρια τους
Και βλέπει με ικανοποίηση την Κεντροδεξιά να υιοθετεί πολλά από τα δικά της επιχειρήματα και να κηρύττει πόλεμο προς τα αριστερά της.
Οι ταραχές στη Γαλλία δίνουν το έναυσμα για ένα πανευρωπαϊκό σάλπισμα εναντίον των μεταναστών και κάθε σκέψης για μια προοδευτική πολιτική.
Σε ανάλογο μήκος κύματος οι τοποθετήσεις Μελόνι, που δείχνει να εύχεται όσο τίποτε άλλο την «ταπείνωση» του Πέδρο Σάντσεθ στις εκλογές στα τέλη του Νοεμβρίου στην Ισπανία ως τιμωρία για τη δική του διαφορετική πολιτική. Και δεν είναι μόνο οι παραπάνω. Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής μια σειρά Ευρωπαίων αρχηγών κυβερνήσεων προσπάθησαν να χρεώσουν στους μετανάστες τα περισσότερα από τα σημερινά κοινωνικά προβλήματα της Ευρώπης. Κάποιοι μάλιστα δεν δίστασαν να τους ταυτίσουν με εγκληματίες.
Ανάμεσά τους και κάποιοι σοσιαλδημοκράτες, όπως η πρωθυπουργός της Δανίας, ή κάποιοι νεοφερμένοι στην παρέα «δημοκράτες», όπως ο Πέτερ Μάγκιαρ από την Ουγγαρία που δήλωσε συνεχιστής της πολιτικής Ορμπαν στο θέμα της μετανάστευσης και του ασύλου και απαίτησε την «όσο το δυνατόν πιο σκληρή πολιτική απέναντι στη μετανάστευση». Ο άλλοτε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και θεωρούμενος επικεφαλής μιας κεντρώας κυβέρνησης, Πολωνός πρωθυπουργός, Ντόναλντ Τουσκ επανέλαβε ότι η χώρα του «δεν θα κάνει τα λάθη άλλων» υπονοώντας και αυτός ότι πολιτικές που αφήνουν έστω παραθυράκια για είσοδο ξένων απειλούν την «ταυτότητα» της Ευρώπης.
Κανένας δεν ασχολείται σοβαρά με το δεδομένο ότι αυτοί που αποκαλούν ξένους μπορεί να είναι παιδιά δεύτερης ή και τρίτης γενιάς μεταναστών με γαλλική υπηκοότητα. Κανένας δεν δείχνει να φοβάται από το γεγονός ότι η ρητορική της Ακροδεξιάς φιγουράρει πλέον σε επίσημα κυβερνητικά κείμενα.
Η Ευρώπη γκριζάρει επικίνδυνα και το μόνο που ανησυχεί τις ηγεσίες της είναι να μην ξεστρατίσει κανείς από τη στροφή «όλο δεξιά» που έχει σιωπηρά υιοθετήσει.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr