Βαρύς έπεσε ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης επί του παπα-Αντώνη. Αφού απεδείχθη ότι ήταν ένοχος, έπρεπε να πληρώσει. Και αφού είναι και ιερωμένος, ακόμα περισσότερο.
Δεν θα σταθούμε στην ποινή που του επέβαλε το Εφετείο, η οποία ήταν περίπου διπλάσια της πρωτόδικης, αλλά θα σταθούμε σε κάποια άλλα ερωτήματα που γεννά η εξέλιξη αυτής της υπόθεσης.
Πριν από κάποια χρόνια, όταν είχαν αρχίσει διάφοροι να κατηγορούν τον ιδρυτή της «Κιβωτού», πατέρα Αντώνιο, για οικονομικές ατασθαλίες, για κακοποιήσεις παιδιών, για ξυλοδαρμούς και βασανισμούς ανήλικων τροφίμων των ιδρυμάτων που είχε ιδρύσει και συντηρούσε, δεν υπήρχε σταθμός, κανάλι ή εφημερίδα που να μην έχει εκτενή ρεπορτάζ, με αποκαλύψεις, μαρτυρίες, παραβολές γεγονότων και αντιπαραβολές, σχολιασμούς, υποθέσεις, επεκτάσεις κ.λπ. Δεν υπήρχε στιγμή που να μην έχει μέσα και λίγο από παπα-Αντώνη. Μάθαμε για τη γυναίκα του, για το σόι του, για την πορεία του στη ζωή, τα μάθαμε όλα. Σχεδόν υποχρεωτικά, γιατί ίσως έπρεπε να στραφεί ο κόσμος εναντίον του ιερωμένου με τις ιδιόρρυθμες συμπεριφορές, τις σαδιστικές τάσεις, που κακομεταχειριζόταν αλλά και… χάιδευε ενίοτε παιδιά, που τα έβαζε σε καταναγκαστικές εργασίες δίκην κάτεργων κ.λπ.
Και τι δεν είχαμε ακούσει και τι δεν είχαν προσάψει σε έναν ιερέα που το μόνο που έκανε ήταν να φτιάξει δομές για παραβατικά παιδιά, προσπαθώντας να καλύψει την αδυναμία ή την ανεπάρκεια του κράτους στο συγκεκριμένο θέμα. Το έργο του έγινε γρήγορα γνωστό και οι δομές πολλαπλασιάζονταν, γιατί πολύς κόσμος έβλεπε ότι γινόταν δουλειά και έτρεχε να βοηθήσει. Το αλάθητο κριτήριο του λαού έβλεπε ότι ο παπα-Αντώνης ήταν χρήσιμος, έκανε κάτι μεγάλο και του συμπαρίστατο όπως μπορούσε. Όμως ο θόρυβος μεγάλωνε και ακούγονταν απίστευτα πράγματα, που προκάλεσαν την επέμβαση της Δικαιοσύνης.
Αυτό ήταν. Μόλις άρχισε η δικαστική διερεύνηση, βρέθηκε η ευκαιρία και το κράτος επενέβη για να… διορθώσει τα πράγματα. Το κράτος που είναι παντού απόν, που αλληθωρίζει στις ρεμούλες που γίνονται κάτω από τα μάτια του, που δεν ακούει στις κραυγές για την κοινωνική αδικία και την ακρίβεια, που δεν υπάρχει στον πόνο των ανθρώπων που ξεσπιτώνονται από παράνομους πλειστηριασμούς, ξαφνικά… ξύπνησε και ασχολήθηκε με την «Κιβωτό». Και, φυσικά, άλλαξε τη διοίκηση και έβαλε δικούς του ανθρώπους για να λειτουργήσουν ολόκληρο τον οργανισμό που είχε δημιουργήσει ένας απλός παπάς. Από τότε δεν ακούστηκε τίποτα για την «Κιβωτό». Υπάρχει ακόμα; Λειτουργεί όπως παλιά, μαζεύει παιδιά, δωρεές, πράγματα;
Τρέχει ο κόσμος να συμπαρασταθεί ή έχει γίνει κλειστό κλαμπ για λίγους;
Έχουμε χρόνια να ακούσουμε για κάποιο έργο, για αποκαταστάσεις παραβατικών παιδιών, για βοήθεια σε αποπροσανατολισμένους νέους. Δεν μάθαμε ποτέ για τα οικονομικά της «Κιβωτού», αν είναι καλύτερα ή χειρότερα, αν όλοι αυτοί, οι ευκατάστατοι φιλάνθρωποι, που ανέλαβαν τις τύχες της έχουν καλύτερο ή έστω παρόμοιο έργο με τον παπα-Αντώνη, αν βάζουν κάτι από τα πλούτη τους για να βοηθήσουν τη δομή.
Είμαστε σίγουροι ότι προσπαθούν, ότι αγωνίζονται, ότι προσφέρουν, αλλά δεν θα έπρεπε τόσα χρόνια να γίνει κάποιος απολογισμός, να μάθει ο κόσμος πώς πάει η δομή; Προκόβει ή βρίσκεται σε μαρασμό;
Επειδή από τα έργα κρίνονται οι άνθρωποι, καλό θα ήταν να βγουν όλα τα στοιχεία στη δημοσιότητα. Γιατί είναι αλήθεια ότι η «Κιβωτός» δεν ακούγεται εδώ και χρόνια. Σαν να μην υπάρχει… Γιατί, άραγε; Γιατί μας κρύβουν τα όσα –σημαντικά, πιστεύουμε– γίνονται; Εκτός κι αν δεν γίνεται τίποτα και το κρύβουν για να μην εκτεθούν.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Αλήθεια, τι γίνεται η «Κιβωτός»; appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα
Paron.gr