Η 13η σύνταξη, η επαναφορά της μάλλον, έστω και τμηματικά, ήταν όχι πρωτοβουλία, αλλά επιλογή που έγινε νόμος του κράτους από τη δική μου κυβέρνηση το 2019. Και μάλιστα το ψήφισε και ο κύριος Μητσοτάκης. Και μόλις εξελέγη πρωθυπουργός, μία από τις πρώτες του επιλογές ήταν να καταργήσει, έστω αυτή την τμηματική, 13η σύνταξη.
Είχε συνολικό ύψος τότε 1 δισεκατομμύριο, κατ’ έτος. Έχει στερήσει από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες συνταξιούχους πάνω από 7 δισ. αυτά τα 7 χρόνια, ο κύριος Μητσοτάκης.
Εμείς ανταποκριθήκαμε σε μια εξίσωση που είχε να κάνει με το να προτεραιοποιήσουμε επιλογές σε ένα συγκεκριμένο δημοσιονομικό χώρο, αυτόν που αφορά το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, και αυτός ο δημοσιονομικός χώρος έπρεπε να προτεραιοποιήσει ανάγκες.
Θα μου πείτε, γιατί το ’19, σε αντίστοιχα μικρό δημοσιονομικό χώρο, προτεραιοποιήθηκε η ανάγκη αυτού του δισεκατομμυρίου στις συντάξεις και σήμερα δεν υπάρχει; Υπάρχει, προς τους συνταξιούχους, 900 εκατομμύρια ευρώ είναι, η ο μηδενισμός της συμμετοχής στο φάρμακο.
Η διαφορά, και θα σας το πω έτσι με το χέρι στην καρδιά, δεν είχαμε αυτή την εικόνα το 2019. Δεν είχαμε 40% του εισοδήματος να πηγαίνει στη στέγη. Δεν είχαμε δασκάλους και καθηγητές να βάζουν από την τσέπη τους για να πάνε στην επαρχία για να κάνουν μάθημα. Από την τσέπη τους βάζουν. Επιδοτούν την εργασία τους.
Δεν είχαμε αυτή την κατάρρευση στα νοσοκομεία. Δεν είχαμε γιατρούς και νοσηλευτές να παραιτούνται.
Γιατί δεν αντέχουν άλλο αυτή την πίεση, με έναν εθνικό σύστημα υγείας να καταρρέει. Δεν είχαμε αυτή την εικόνα της ακρίβειας στο σούπερ μάρκετ. Δεν είχαμε αυτή την εικόνα, αυτή την εικόνα με τους λογαριασμούς του ρεύματος, που έχουν αυξηθεί 50%. Άρα, λοιπόν, σήμερα η προτεραιοποίηση αναγκών που αφορούν ενεργά τμήματα της Ελληνικής κοινωνίας, που είναι τα παιδιά των σημερινών συνταξιούχων, τα παιδιά και τα εγγόνια που θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο, το περιφερειακό, και το χρειάζονται αυτό το πεντακοστάρικο για να πάνε, η προτεραιοποίηση αυτή είναι μια αριστερή πολιτική. Πολύ πιο αριστερή.
Όταν θα καταφέρουμε, και πιστεύω ότι θα το καταφέρουμε, να διευρύνουμε το δημοσιονομικό χώρο, με παρεμβάσεις που έχουμε ήδη εξαγγείλει, με την αύξηση της πίτας, το ταμείο, Εθνική Σύγκλητο, Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, με την πατριωτική εισφορά, με μια πολιτική η οποία θα μετρά και το τελευταίο ευρώ. Ξέρετε τι διαφορά κοστίζει;
12 δισεκατομμύρια ευρώ σε απευθείας αναθέσεις και 8 δισεκατομμύρια σε κλειστούς διαγωνισμούς είχε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τρεις ή τέσσερις συμβάσεις είναι απευθείας και χωρίς διαγωνισμό. 4 δισεκατομμύρια μόνο το ’25.
Να σας πω εγώ πώς διευρύνεται το δημοσιονομικός χώρος; 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ σε συμβουλευτικές εταιρείες. Φίλων. Κουμπάρων. Συμπέθερων. 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ σε όλη τη θητεία της κυβέρνησης.
Συμβουλευτικές εταιρείες εμείς δίναμε 20 εκατομμύρια τον χρόνο, και αυτοί φτάνουν να δίνουν 500, 80 εκατομμύρια τον χρόνο σε συμβουλευτικές εταιρείες να κάνουν τι; Να συμβουλέψουν τι; Θα μας δώσουν κάποιο παραδοτέο; Και 1 δισεκατομμύριο ευρώ, τα claims των εργολάβων. Οι καθυστερήσεις, τις οποίες τις χρεώνει το ελληνικό δημόσιο.
Να λοιπόν πώς εξοικονομείς και διευρύνεις το δημοσιονομικό σου χώρο. Όταν λοιπόν αυτό το πετύχουμε, σας διαβεβαιώνω ότι η προτεραιότητά μας θα είναι η αύξηση, η ενίσχυση, της δύναμης, των συντάξεων, των συνταξιούχων μας.