16/01/2026 1:54 πμ.
Δύναμη στους αγώνες των αγροτών Αλληλεγγύη και αλληλοστήριξη κατοίκων πόλης και παραγωγών
ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ
Τροφή σημαίνει ζωή
Δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα μέλλον χωρίς επάρκεια και ποιότητα στην τροφή, γιατί θα είναι ένα μέλλον χωρίς ζωή.
Ένα πιάτο φαΐ στο τραπέζι μας, ποιοτικό και προσιτό, πρέπει να είναι δεδομένο για όλους/ες/α μας.
Τα τελευταία χρόνια η κυρίαρχη πολιτική προσπαθεί να μετατρέψει την τροφή, από κοινωνικό αγαθό και συλλογικό δικαίωμα, σε προϊόν πολυτελείας. Το σύστημα και το κράτος μεταθέτουν την ευθύνη για την κάλυψη των βασικών κοινωνικών αναγκών σε τροφή, υγεία, παιδεία και στέγη, στις πλάτες του καθένα μας ξεχωριστά, μετατρέποντας την καθημερινότητά μας σε ένα συνεχές κυνήγι επιβίωσης.
Όταν ο μισθός “δεν φτάνει”, ο μήνας “δεν βγαίνει” και η ακρίβεια “καλπάζει”, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας, η δεύτερη δουλειά, η ανεργία και η αστεγία εμπεδώνονται ως κανονικότητα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 72% των νοικοκυριών στην Ελλάδα έχουν μειώσει δραματικά τις μηνιαίες δαπάνες σε προϊόντα που θεωρούνται βασικά για την διαβίωση τους.
Το ζήτημα, λοιπόν, της πρόσβασης σε φτηνή και ποιοτική τροφή είναι βαθιά ταξικό.
Οι αγρότες στα μπλόκα
Την ίδια στιγμή, που οι εργαζόμενοι στις πόλεις δουλεύουν εξαντλητικά για όλο και λιγότερα, η μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών λυγίζει κάτω από το βάρος του κόστους παραγωγής, των κυβερνητικών επιλογών, της κερδοσκοπίας εμπόρων-μεσαζόντων, τραπεζών καθώς και των κάθε λογής ΟΠΕΚΕΠΕδων.
Οι αγρότες αναγκάζονται να διαθέτουν τα προϊόντα τους σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής, ενώ καταλήγουν υπερκοστολογημένα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Μέχρι και σήμερα, οι μικρές και οι μεσαίες αγροτικές καλλιέργειες αποτελούν την πλειοψηφία της αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα και η ύπαρξή τους αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα πριν τη συγκέντρωση όλης της αγροτικής παραγωγής σε εταιρείες μεγαθήρια. Δυσκολεύονται να επιβιώσουν σε ένα παγκοσμιοποιημένο εμπόριο όπου οι κανονισμοί τους αποκλείουν συνεχώς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τον ιδιαίτερο γεωμορφολογικό χαρακτήρα της χώρας, εξαντλώντας γη, πόρους και παραγωγούςταυτόχρονα. Παράλληλα ανοίγονται δρόμοι στο διεθνές εμπόριο μέσω συμφωνιών της Ε.Ε. όπως η Merkusur, για την εισαγωγή προϊόντων που δεν υποχρεούνται να πληρούν τους κανονισμούς της Ε.Ε. για τα τρόφιμα, ενώ αναμένεται να ψηφιστεί η εισαγωγή-καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων προϊόντων (G.M.O) που δεν θα φέρουν πλέον την ανάλογη σήμανση στην ετικέτα τους.
Στον κλάδο της κτηνοτροφίας, το σχέδιο βάσει του οποίου ωθούνται οι μικρές επιχειρήσεις στον αφανισμό είναι εμφανέστατο. Σε έναν τόπο με πληθώρα φυσικών βοσκοτόπων, η εμφάνιση αιολικών-φωτοβολταϊκών μονάδων, η οικοδομική εκμετάλλευση περιοχών που καταστράφηκαν από πυρκαγιές και οι λοιπές μεθοδεύσεις υποβάθμισης του φυσικού πλούτου, οδηγούν σε αδιέξοδο τους κτηνοτρόφους,παρουσιάζοντας ως μοναδική επιλογή τη στροφή στη δημιουργία σταβλισμένων υπερμονάδων.
Ακόμη κι αν ο μικρός κτηνοτρόφος καταφέρει να ανταπεξέλθει στη νέα συνθήκη, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να καταστραφεί όπως στην περίπτωση αναγκαστικής θανάτωσης του κοπαδιού του λόγω κάποιας ασθένειας για την αντιμετώπισης της οποίας δεν υπάρχει μέριμνα. Όταν ο κρατικός μηχανισμός κλήθηκε να προμηθευτεί εμβόλια για την ευλογιά των ζώων επικαλέστηκε αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά τους, γεγονός που φαντάζει αντιφατικό μόλις μία πενταετία μετά τον υποχρεωτικό εμβολιασμό που επιβλήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19. Όπως ψυχανεμιζόμαστε –μάλλον ορθά– η αλήθεια βρίσκεται στην κάλυψη της διαφοράς μεταξύ αληθινών και εικονικών ζώων και της μετρίασης του αντίκτυπου από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που ξέσπασε πριν λίγους μήνες.
Το αποτέλεσμα των παραπάνω είναι:
Η ερημοποίηση της υπαίθρου και η συγκέντρωση της παραγωγής σε μονοπώλια, ένα μοντέλο πλήρως καθοδηγούμενο από τα εκάστοτε οικονομικά πλάνα των εμπορικών καρτέλ. Από αυτές τις πολιτικές επωφελείται ένα σύμπλεγμα εταιρειών αποτελούμενο από φαρμακοβιομηχανίες, πολυεθνικές εταιρίες σπόρων και φυτοφαρμάκων και τράπεζες.
Η πλειονότητα των επιδοτήσεων στους μικροπαραγωγούς δεν καλύπτουν ούτε τα έκτακτα έξοδα από φυσικές καταστροφές, ούτε τα βασικά κόστη της αγροτικής παραγωγής. Επιπλέον μειώνονται εκθετικά κάθε χρόνο και μάλιστα στον προϋπολογισμό του 2026 μειώνονται επιπλέον κατά 400 εκατ.
Η τουριστικοποίηση της γης, οι φυσικές καταστροφές που ολοένα πολλαπλασιάζονται και αφήνονται στο καταστροφικό τους έργο (φωτιές – πλημμύρες), τα φωτοβολταϊκά που φυτρώνουν σε αγροτικές εκτάσεις, τα αιολικά πάρκα που καταστρέφουν παρθένα δάση τόσο απαραίτητα για τη φύση και το κλίμα, είναι παράγοντες που συρρικνώνουν την καλλιεργήσιμη γη. Η υπεράντληση των φυσικών πόρων για τον τουρισμό και η κλιματική αλλαγή υποβαθμίζουν περαιτέρω τη γεωργική παραγωγή. Η ώθηση των αγροτών σε νέα μοντέλα εκμετάλλευσης, όπως η συμβολαιακή γεωργία που προτάσσεται ως λύση, τους τοποθετεί σε νέες μη βιώσιμες καταστάσεις οικονομικής ομηρίας από τις τράπεζες.
Εμείς απ’ την πλευρά μας στεκόμαστε απέναντι στην απρόσωπη σχέση παραγωγού – καταναλωτή που δημιουργούν οι υπεραγορές και τα μαγαζιά-αλυσίδες, με στόχο να γεμίζουν τα ταμεία των πολυεθνικών και να εντείνουν τη φτώχεια σε παγκόσμιο επίπεδο. Γεφυρώνουμε αυτήν τη χαμένη σχέση παραγωγού-καταναλωτή αποκλείοντας τους μεσάζοντες. Οραματιζόμαστε την επανασύνδεση των ανθρώπων της πόλης με τη γη και την καλλιέργεια. Στηρίζουμε κάθε μορφή αυτόνομης, συνεργατικής ή συνεταιριστικής παραγωγής και επιλέγουμε αυτοοργανωμένα εγχειρήματα όπως η ΤΡΟΦΟΤόΠΙΑ. Στόχος μας η δημιουργία των δικών μας αυτοοργανωμένων δικτύων παραγωγής και διάθεσης της τροφής.
Δύναμη στους αγώνες των αγροτών
Αλληλεγγύη και αλληλοστήριξη κατοίκων πόλης και παραγωγών
ΤΡΟΦΟΤΟΠΙΕΣ ΠΑΝΤΟΥ
Η συνέλευση της ΤΡΟΦΟΤόΠΙΑΣ (kalathi@riseup.net) | Ομάδα Το Κηπάκι | Συλλογική Κουζίνα El Chef
media:
ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ_ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.pdf