15/04/2026 2:26 πμ.
Τους τελευταίους μήνες βρεθήκαμε αντιμέτωπα με την ύπαρξη ενός πολιτικού υποκειμένου στο εσωτερικό των συνελεύσεών μας το οποίο επέδειξε αλλεπάλληλες κακοποιητικές και παραβιαστικές συμπεριφορές. Άτομα εντός και εκτός των συλλογικοτήτων μας (Αντιεξουσιαστική Διαθεματική Συλλογικότητα Σφήκες, Διαθεματική Φεμινιστική Συνέλευση Σπρέσα), μας γνωστοποίησαν, σε πολιτικές διαδικασίες, τα βιώματά τους. Με την έναρξη διαδικασιών μετασχηματιστικής δικαιοσύνης συνειδητοποιήσαμε ότι η βλάβη δεν ήταν μόνο ατομική αλλά και συλλογική.
Λάβαμε τις εξής δράσεις με την ακόλουθη σειρά:
1) Δόθηκε χώρος σε ξεχωριστές διαδικασίες, μεμονωμένα σε κάθε άτομο, να μοιραστεί τα βιώματά του.
2) Ακολούθησαν συνδυαστικές διαδικασίες χωρίς τον θήτη.
3) Αποφασίστηκε να εφαρμοστεί μία θεραπευτική προσέγγιση με προτεραιότητα τα άτομα που βίωσαν τις παραβιαστικές/κακοποιητικές συμπεριφορές και με την προϋπόθεση ο θύτης να αναλάβει τις ευθύνες του.
4) Κατ’ αυτή την οπτική, μέλη της συνέλευσης μας προσεγγίσανε διακριτικά και πιο προσωπικά τον θύτη, δίχως να τον κατηγορούν, καλώντας τον σε συλλογικές διαδικασίες μαζί με τα άτομα τα οποία έβλαψε. Η διαδικασία που προβλέπαμε δεν αποσκοπούσε σε εξονυχιστική εξέταση στοιχείων, άλλωστε αυτό δεν αρμόζει στους χώρους μας, οι οποίοι απορρίπτουν και πολεμάνε την επιφανειακή λογική της αστικής δικαιοσύνης. Η στοχοθεσία μας περιλαμβάνει την ασφάλεια της κοινότητάς μας, την ανάληψη ευθύνης, την αποδόμηση πατριαρχικών σεξιστικών και εξουσιαστικών συμπλεγμάτων. Η πολιτική ανάλυση, η ενσυναίσθηση και η πολυδιάστατη κατανόηση από και προς όλα τα άτομα αποτελούν βασικά πολιτικά μας εργαλεία.
5) Ο θύτης δεν ανέλαβε επαρκώς την ευθύνη των πράξεών του καθώς απέρριψε τα βιώματα του ενός ατόμου και κατά επέκταση την συνολική θεραπευτική διαδικασία. Βρίσκουμε ιδιαίτερα προβληματική την εξίσωση των βιωμάτων του με αυτά των ατόμων που έβλαψε.
Σε αυτή την προσέγγιση αναγνωρίζουμε ότι ήμασταν συναισθηματικά φορτισμένα και κάποια πράγματα θα μπορούσαν να επικοινωνηθούν καλύτερα.
6) Αποδεχθήκαμε την άρνηση του και επαναπροσδιορίσαμε τον στόχο των διαδικασιών μας.
7) Ο αποκλεισμός του δεν ήταν προκαθορισμένος από μέρους μας αλλά ήταν το λογικό συνδιαμορφωμένο αποτέλεσμα της στάσης του και της αδιαπραγμάτευτης διασφάλισης της προστασίας της κοινότητας.
Η διαδικασίες μας δεν ήταν, δεν είναι, και δεν θα είναι αλάνθαστες. Η αυτοκριτική είναι αναπόσπαστο κομμάτι τέτοιων διαδικασιών. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας προσέγγισης του θύτη εκφράστηκε άστοχα ένας προβληματισμός για την ψυχική του υγεία. Αυτό δεν αποτελούσε μία κακοπροαίρετη πράξη, όμως το κρίνουμε ως προβληματικό. Παρ’ όλα αυτά, τονίζουμε ότι οποιοσδήποτε λάθος χειρισμός δεν αποτελεί δικαιολογία ή αφορμή για να αποφύγουμε τις συνέπειες των πράξεών μας, αγνοώντας και υποτιμώντας την σοβαρότητα της κακοποιητικής συμπεριφοράς και των βιωμάτων των ατόμων που τη βίωσαν.
Η πατριαρχική βία αποτελεί συλλογικό ζήτημα. Η ματσίλα ανεξαρτήτως ταυτότητας φύλου και πολιτικού υπόβαθρου παραμένει ματσίλα. Τα ζητήματα αυτά χρήζουν, όχι ατομικής, αλλά συλλογικής διαχείρισης. Η αποσιώπηση είναι συγκάλυψη, η συγκάλυψη είναι συνενοχή. Το “όχι” δεν είναι μόνο αυτά τα τρία γράμματα αλλά και η γλώσσα του σώματος, οι πράξεις και το συγκείμενο. Η σεξουαλική βία είναι άσκηση εξουσίας και αποτελεί αντισυντροφική πράξη. Ο αποκλεισμός δεν είναι εκδίκηση, δεν είναι τιμωρία, αποτελεί πολιτική αναγκαιότητα, μία πράξη συλλογικής αυτοάμυνας.
Αντιεξουσιαστική Διαθεματική Συλλογικότητα Σφήκες
Διαθεματική Φεμινιστική Συνέλευση Σπρέσα