20/01/2026 1:39 μμ.
Για την 6η Δεκέμβρη του 2025 και την ένταση της κατασταλτικής εκστρατεία του κράτους.
Τα 17 χρόνια από την δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την εξέγερση της κοινωνικής βάσης τον Δεκέμβρη του 2008, ήρθαν σε μια χρονική περίοδο αύξησης των κοινωνικών εντάσεων με μαζικά αγροτικά μπλόκα σε όλη την χώρα αλλά και επιμέρους μάχες σε διάφορα κοινωνικά πεδία. Αγώνες ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις εκπαιδευτικών, ενάντια στις διαγραφές φοιτητ(ρι)ών, υπεράσπισης των δημόσιων χώρων και των πανεπιστημίων, εργατικές δολοφονίες σε χώρους δουλειάς ανα 2 μέρες και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής βάσης να μην εμπιστεύεται (σύμφωνα με το ίδιο το αστικό σύστημα) τους θεσμούς, την κυβέρνηση και την αστική δικαιοσύνη.
Το αναρχικό κίνημα, έφτασε στην 6η Δεκέμβρη μετά από μία συνεχή άυξηση της έντασης από μεριάς κράτους και παρακράτους. Επίθεση στην πορεία για τον αναρχικό αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη, επιθέσεις των ΜΑΤ και συγκρούσεις στα εξάρχεια, επίθεση του παρακρατικού μηχανισμού της ΑΡΑΣ σε αναρχικές/ους στο Πολυτεχνείο. Αδιαμφισβήτητα, όπως είχαμε αναφέρει και στο κείμενο του απολογισμού της πορείας στις 31 Οκτώβρη, οι επόμενες μέρες μνήμης και αγώνα (17Ν, 6Δ) παίρνουν de facto αντικατασταλτικό-αντικρατικό χαρακτήρα και οφείλει το κίνημα να προετοιμαστεί για την οργανωτική και πολιτική του αυτοάμυνα απέναντι σε (παρά)κρατικές επιθέσεις.
Στις 6 Δεκέμβρη η μέρα ξεκίνησε με στρατοπέδευση μπάτσων σε πολλά στενά των Εξαρχείων, προληπτικές προσαγωγές συντρόφων και μία απομαζικοποιημένη πρωινή πορεία υπό την ασφυκτική πίεση των μπάτσων με απουσία μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων ή αριστερών οργανώσεων. Η προσυγκέντρωση 150-200 συντρόφων/ισσων που ξεκίνησε από τον πεζόδρομο της Τσαμαδού, έπειτα από κάλεσμα του Συντονιστικού δράσης για την υπεράσπιση των Εξαρχείων, κατάφερε να σπάσει το κλίμα τρομοκρατίας αναγκάζοντας τους αστυνομικούς φραγμούς στα στενά των εξαρχείων σε οπισθοχώρηση. Σημειώνουμε πως το απόγευμα οι δυνάμεις καταστολής είχαν αποκλείσει το μνημείο του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Η κεντρική απογευματινή πορεία με επικεφαλή το μπλοκ της Συνέλευσης Αλληλεγγύης σε φυλακισμένους, διωκόμενους και φυγόδικους αγωνιστές-ριες, στο οποίο συμμετείχαμε ως Αναρχική πρωτοβουλία αντίστασης και δράσης “Francisco Ascaso”, συσπείρωσε χιλιάδες κόσμου της κοινωνικής βάσης. Η διαδήλωση, ιδιαίτερα το μπλοκ της Συνέλευσης Αλληλεγγύης, δέχτηκε άγρια επίθεση απο τις κατασταλτικές δυνάμεις όταν προσπάθησε να μπει στην οδό Εμ. Μπενάκη και να κινηθεί προς το μνημείο του Αλέξανδρου. Παρά την προσπάθεια συντρόφων/ισσων της περιφρούρησης να κρατήσουν οργανωμένα τα μπλοκ στο δρόμο αποκρούοντας τις δολοφονικές επιθέσεις, η πρωτοφανής τακτική και των δύο “κορδονιών” των ΜΑΤ να επιτεθούν ταυτόχρονα σε όλο το μήκος της πορείας, είχε ως αποτέλεσμα την διάλυση μιας διαδήλωσης 8-10.000 ανθρώπων, τον σοβαρό τραυματισμό δεκάδων, καθώς και συλλήψεις ανθρώπων σε όλο το αστυνομοκρατούμενο κέντρο της Αθήνας.
Την επόμενη ημέρα, 7 Δεκέμβρη, έπειτα από κάλεσμα του Συντονιστικού δράσης για την υπεράσπιση των Εξαρχείων πραγματοποιήθηκε μαζική αντικατασταλτική συγκέντρωση στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου με την συμμετοχή εκατοντάδων κόσμου. Το ίδιο βράδυ μαζί με άλλες συνελεύσεις και συλλογικότητες πραγματοποιήσαμε αντανακλαστική πορεία στα στενά του Ψυρρή ως απάντηση στις κατασταλτικές επιθέσεις, με την συμμετοχή 100-120 συντρόφων-ισσών.
Η επίθεση του κράτους στην πορεία της 6Δ αλλά και η μπατσοκρατία στα στενά των Εξαρχείων και ιδιαίτερα στο μνημείο του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Αποτελεί την κλιμάκωση της έντασης από μεριάς κράτους εντός της συνθήκης που περιγράψαμε ως μία τακτική επιλογή στην κατεύθυνση του χτυπήματος με υλικούς όρους των όρων δημιουργίας μαζικών κινημάτων την επόμενη περίοδο. Η επιλογή κρατικής και παρακρατικής επίθεσης τις μέρες που το πολιτικό αλλά και το κοινωνικό υποκείμενο συλλογικοποιείται και βγαίνει στο δρόμο επιχειρεί να παγιώσει μία συνθήκη όπου το κράτος θα έχει τον πρώτο λόγο στους όρους διεξαγωγής των μαζικών κινήσεων, άρα θα ελέγχει τις εξελίξεις. Η διάλυση της πορείας με στόχο να μην μπει εξάρχεια, είναι μία προφανής προσπάθεια αποσύνδεσης των μαζικών πολιτικών χαρακτηριστικών της εξέγερσης του 2008 από το πραγματικό σημείο μνήμης άρα και μελλοντικής αναπαραγωγής της: τα Εξάρχεια. Αποτελεί λοιπόν ταυτόχρονα μία κρατική κίνηση με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον αλλά και στο παρελθόν. Η απονοηματοδότηση της εξέγερσης του Δεκέμβρη και η μετατροπή της σε κρατικά ελεγχόμενες εκδηλώσεις, θα είναι και η ταφόπλακα της συλλογικής κοινωνικής μνήμης σχετικά με αυτήν.
H απάντηση μας στην ένταση της κατασταλτικής εκστρατείας, συνδέεται αναπόφευκτα με την μαζικοποίηση των κινήσεων μας και την συγκρότηση των όρων της υλικής και ιδεολογικής τους αυτοάμυνας. Αποτελεί καθήκον μας η συγκρότηση ενός αναρχικού κινηματικού δυναμικού που θα αντιμάχεται την καταστολή, θα παρεμβαίνει με μαζικούς όρους στα κοινωνικά πεδία και θα δημιουργήσει τις συνθήκες σύγκρουσης, που θα αμφισβητούν έμπρακτα το μονοπώλιο της βίας κράτους κεφαλαίου. Η συγκρότηση αυτή δεν θα απαντά απλώς στην κρατική καταστολή, θα την καθιστά αδύνατη στο πεδίο οικοδομώντας την κοινωνική, ταξική και κινηματική αυτοάμυνα.
Οργάνωση και αγώνας, για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία.
Αναρχική πρωτοβουλία αντίστασης και δράσης “Francisco Ascaso”