12/05/2026 6:37 μμ.
To Σάββατο 18/4/2026, μπάτσοι της κρατικής ασφάλειας και της ΟΠΚΕ εισβάλλουν σε 6 σπίτια 7 συντροφιών μας, σπάζοντας πόρτες και απειλώντας με προτεταμένα αυτόματα όπλα και προχωρούν σε κατ’ οίκον έρευνες με δεκάδες κατασχέσεις προσωπικών αντικειμένων και συσκευών ακόμη και ηλεκτρονικών συσκευών συγκατοίκων. Όπως τους ανακοίνωσαν, τα συντρόφια βρισκόταν στη θέση των «υπόπτων» για παρεμβάσεις σε δομή του Δήμου Αθηναίων με μπογιές και τρικάκια, σε αλληλεγγύη με τις καταλήψεις, η οποία μάλιστα πραγματοποιήθηκε πριν από 5 μήνες.
Οι εισβολές στα σπίτια και οι προσαγωγές-απαγωγές των συντροφιών σε συνέχεια ενός μοτίβου που διαμορφώνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα από την ΕΛ.ΑΣ, έγιναν μετά από μήνυση του Δήμου Αθηναίων και με όχημα μια ανοιχτή δικογραφία, χωρίς κατηγορούμενους. Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει μια πλημμεληματικού τύπου εγκληματική οργάνωση-συμμορία σύμφωνα με το άρθρο 187 παρ. 3 και τη φθορά ξένης περιουσίας. Τα συντρόφια οδηγήθηκαν στην ΓΑΔΑ, ενώ μετά από αρκετές ώρες αφέθηκαν, όλα εκτός από ένα, στου οποίου το σπίτι βρέθηκε ένας σουγιάς. Το τελευταίο συντρόφι συνελήφθη και πέρασε από την αυτόφωρη διαδικασία, μετά την οποία αφέθηκε. Οι μπάτσοι συνολικά κατάσχεσαν πλήθος από λάπτοπ, κινητά, σπρέι και κινηματικό υλικό όπως αφίσες, για να εξετάσουν την σύνδεση τους με μια δικογραφία στην οποία δεν υπάρχει καν πρόσβαση και στην οποία τα συντρόφια δεν είναι κατηγορούμενα.
Το κατασταλτικό κρεσέντο των μπάτσων δεν σταμάτησε εκεί, αφού μια εβδομάδα μετά, αποφάσισαν να εισβάλλουν και σε ένα πρώην σπίτι συντρόφισσας, στο οποίο διέμενε μήνες πριν και το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι άδειο, ώστε να πάρουν αποτυπώματα από τους τοίχους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το άδειο αυτό σπίτι χρησιμοποιούνταν για κάποιο παράνομο σκοπό.
Το ακραίο τέχνασμα που έχουν στο οπλοστάσιο τους και χρησιμοποιούν οι διωκτικές αρχές, θεωρώντας οποιονδήποτε «ύποπτο» χωρίς το παραμικρό στοιχείο και που τους δίνει τη δυνατότητα να εισβάλλουν σε σπίτια ακόμη και για πλημμελήματα και να απαγάγουν συντρόφια, αποτελεί μια κατασταλτική αναβάθμιση στο ήδη δυστοπικό παρόν. Κανονικοποιούνται αισχρές πρακτικές των μπάτσων με ένοπλες μπούκες και απαγωγές συντρόφων απλά και μόνο γιατί γίνεται μια υπόθεση μέσα σε ένα ανακριτικό γραφείο. Δεσμεύονται δεκάδες προσωπικά αντικείμενα που γίνεται προσπάθεια να συνδεθούν με υποθέσεις πλημμεληματικού χαρακτήρα χωρίς καν να υπάρχουν κατηγορούμενοι.
Την ίδια στιγμή, ο Χάρης Δούκας και ο δήμος Αθηναίων, από κοινού με τις κατασταλτικές δυνάμεις επιτίθονται συστηματικά στον αγωνιζόμενο κόσμο. Ο Δήμος είναι υπεύθυνος για την αστυνομική κατοχή σε Λόφο και την ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων, κρατάει τον χώρο της κατάληψης του Εξωστρεφή κλειστό, ενώ προσπαθεί να βρει ποιος φορέας θα τον ξεπλύνει.
Η απόπειρα εξόντωσης των αγωνιστ(ρι)ών επιχειρείται με διάφορους τρόπους. Με την οικονομική αφαίμαξη που υπάρχει από την αρχή μέχρι το τέλος της οποιασδήποτε ποινικής εμπλοκής (πρόστιμα, εγγυήσεις, παράβολα, δικηγόροι κτλ). Με παρακολουθήσεις και συνεχή πίεση από μπάτσους, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον και να τρομοκρατήσει τα υποκείμενα που στοχοποιεί και να διαταράξει όσο περισσότερο μπορεί την καθημερινότητά τους. Με τους λεγόμενους “περιοριστικούς όρους”, που επιβάλλονται υποτίθεται για να προστατευτεί το κοινωνικό σύνολο μέχρι να πραγματοποιηθεί η δίκη, αλλά που στην πράξη αποτελούν από μόνοι τους μία άκρως τιμωρητική και εκδικητική διαδικασία. Δικαστές και εισαγγελείς επιβάλουν όλο και περισσότερους και πιο ακραίους περιοριστικούς όρους, ειδικά σε περιπτώσεις που είναι προφανής η έλλειψη στοιχείων που θα μπορούσαν να σταθούν σε δίκη και να οδηγήσουν σε καταδικαστική απόφαση. Αυτή η πρακτική μπορεί να κάνει αφόρητη τη ζωή των συντρόφων και των συντροφισσών μας με συνεχείς παρουσίες σε Α.Τ., απαγόρευση κοινωνικών σχέσεων ή εισόδου σε περιοχές όπως τα Εξάρχεια, αποκλεισμός εντός της χώρας ή ακόμη και επιμέρους πόλεων.
Ταυτόχρονα, η διάχυση του φόβου πραγματοποιώντας δεκάδες προσαγωγές, συλλήψεις ακόμη και φυλακίσεις κοντινών ανθρώπων, αποτελεί απόπειρα απομόνωσης και ψυχικής εξόντωσης των συντρόφων/ισσών που βρίσκονται στο στόχαστρο του κράτους. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται συχνά σε μια προσπάθεια αποσύνδεσης των αγωνιζόμενων ατόμων από τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις, τους υποστηρικτικούς κύκλους τους ή ακόμα και στοχοποιώντας μέλη του οικογενειακού κύκλου αγωνιστών.
Για εμάς, η υπεράσπιση και η προστασία των συντρόφων και συντροφισσών που βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, συνδέεται θεμελιακά με την ηθική δικαίωση και την πολιτική υπεράσπιση κάθε κίνησης αντιβίας.
Αντιπαρερχόμαστε την διάκριση μεταξύ αθώων και ενόχων με την αλληλεγγύη μας σε κάθε άτομο που επιχειρεί να καταφέρει μικρά ή μεγαλύτερα πλήγματα στην κρατική μηχανή, τόσο σε ιδεολογικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο.
Καλούμαστε να σπάσουμε κάθε τείχος που επιχειρείται να χτιστεί από το κράτος και να βαδίσουμε δίπλα σε διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες, οι οποίες/οι με τη στάση τους πήραν θέση στον ολοένα και πιο έντονο ταξικό πόλεμο της εποχής μας. H άρνηση να εγκαταλείψουμε τις σχέσεις μας υπό τον φόβο της καταστολής, είναι άλλη μία πλευρά του πολέμου ενάντια στους κρατικά επιβαλλόμενους αποκλεισμούς, ενός πολέμου που αποτελεί την πολιτική αφετηρία ή και τον λόγο που πολλά από εμάς βρισκόμαστε στον α/α-χώρο.
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες