16/07/2026 10:32 μμ.
Αλληλέγγυ@ σε όλα τα συντρόφια που μπλέκει η νέα σκευωρία την υπόθεση της Marfin
Κύριε Εισαγγελέα
Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Tόσα χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα κοινό μυστικό που δεν με αφήνει να ηρεμήσω. Ειδικά τώρα που έχουμε μπει σε μια ακόμα προεκλογική περίοδο. Μιλάω για την καταστροφή των ζωών μας. Δεν σου στέλνω γιατί πιστεύω στη δικαιοσύνη σου. Σου στέλνω γιατί αφενός δεν πιστεύω στην δικαιοσύνη στην άλλη ζωή και αφετέρου δεν αντέχω να βλέπω όλους αυτούς τους δολοφόνους που πλουτίζουν πάνω στον ιδρώτα μας. Είχα την ελπίδα ότι τόσα χρόνια κάποιοι θα βγαίναν να μιλήσουν και να δράσουν, και το έκαναν και το κάνουν, αλλά από ότι φαίνεται έχει πολύ δρόμο ακόμα. Ας είμαι και εγώ ένας από αυτούς που θα μιλήσουν, μια από αυτές που θα δράσουν.
Όλοι αυτοί που το κάνουν είναι ένα παρεάκι. Τους ξέρετε ήδη: πολιτικοί διαφόρων αποχρώσεων, καπιταλιστές και επιχειρηματίες, «αδέσμευτοι» δημοσιογράφοι και κάθε λογής τσιράκι όλων αυτών.
Σύχναζαν και συχνάζουν στη βουλή, σε μεγάλα υπουργικά γραφεία, σε διάφορες εκδηλώσεις, συνέδρια, ινστιτούτα κ.τ.λ. διαφόρων λόμπι, στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο. Τόσα χρόνια μια παρέα, τα πρόσωπα μπορεί να αλλάζουν, αλλά οι σκοποί της παρέας παραμένουν οι ίδιοι. Αδίστακτοι και θρασείς, δεν μαζεύονται με τίποτα. Έχουν και φωτογραφίες, βίντεο, έγγραφα από τα διάφορα εγκλήματά τους και τα κάνουν λάβαρο. Θα τους βρείτε στις πρωθυπουργικές θέσεις και τα υπουργικά συμβούλια όλων αυτών των ετών. Όπως για παράδειγμα, στους υπουργούς υγείας που όλα αυτά τα χρόνια υποβαθμίζουν το ΕΣΥ για να μπορούν να πλουτίζουν οι ιδιωτικές εταιρείες υγείας (ιδιωτικά νοσοκομεία, θεραπευτήρια, διαγνωστικά κέντρα) και η πολιτική αυτή έχει στοιχίσει χιλιάδες ζωές. Στους υπουργούς μεταφορών που δε νοιάζονται για την ασφάλεια των υποδομών μεταφοράς και κάνουν τα στραβά μάτια για να πλουτίζουν οι εργολάβοι των έργων και 57 άνθρωποι στα Τέμπη το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Στους πολιτικούς που χαριεντίζονται και προσφέρουν βοήθεια σε εγκληματίες πολέμου και δε διστάζουν να βουτήξουν τα χέρια τους στο αίμα χιλιάδων αθώων αμάχων, είτε τώρα στη Παλαιστίνη, στο Λίβανο, στο Ιράν είτε παλιότερα σε Συρία και Γιουγκοσλαβία.
Στους μπάτσους που με ευκολία δολοφονούν φτωχοδιάβολους και ευάλωτους αυτή της κοινωνίας (π.χ. Νίκος Σαμπάνης, Θοδωρής Ζαβραδίνος-Καραμπαμπάς, πάνω από 500 νεκροί μετανάστες στη Πύλο), ή βιάζουν μέσα στα αστυνομικά τμήματα (πρόσφατη καταδίκη μπάτσων στο ΑΤ Ομονοίας) και κάθε φορά οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι και δικαιοσύνη φροντίζουν να τη γλυτώνουν ή να πέφτουν στα μαλακά. Σε κάθε λογής αφεντικά (μικρά-μεγάλα) που πλουτίζουν, κυριολεκτικά, από το αίμα των εργαζομένων, με εκατοντάδες δολοφονίες εργατριών-ων να παραμένουν ατιμώρητες. Οι πρόσφατες δολοφονίες στο εργοστάσιο της Βιολάντα και του Ασπροπύργου είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Στους συναδέλφους σας που φροντίζουν να κάνουν όλα τα χατίρια του κράτους και του κεφαλαίου, όταν αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας κάθε στημένη σκευωρία που τους ζητάνε ή βγάζουν παράνομη κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Όταν φροντίζουν να ρίχνουν ποινές «χάδι» σε βιαστές και γυναικοκτόνους. Στους δημοσιογράφους που είναι σε εντεταλμένη υπηρεσία ώστε να προωθούν την κρατική προπαγάνδα και τα συμφέροντα των αφεντικών τους και δε διστάζουν να σπιλώνουν τον οποιοδήποτε προκειμένου να αποδείξουν πόσο πιστοί δούλοι είναι.
Αυτά είχα να σας πω και δεν είναι και όλα. Όλες μας έχουμε βιώσει, ποικιλοτρόπως, κάποιο, μικρό ή μεγάλο, έγκλημα εις βάρος μας, από κάποιον από τους προαναφερόμενους, νιώθοντας ότι δε μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Και αφού λοιπόν δε πιστεύω στη δικαιοσύνη σας, επιλέγω να σταθώ δίπλα στη συναδέλφισσα που τη παρενοχλεί το αφεντικό και την απειλεί ότι θα χάσει τη δουλειά της αν μιλήσει. Στον μετανάστη που ζει χωρίς χαρτιά και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να φυλακισθεί και να απελαθεί.
Να σταθώ αλληλέγγυος στα συντρόφια που, μετά από 16 χρόνια, μια νέα σκευωρία έρχεται να τους διαλύσει την ζωή και να ξέρουν ότι στο μακρύ δρόμο που έχουν να βαδίσουν, δε θα είναι μόνα τους. Ήμασταν στους ίδιους δρόμους πριν τις 5/5/2010, ήμασταν στους ίδιους δρόμους στις 5/5/2010 και παραμείναμε μαζί στους ίδιους δρόμους όλα αυτά τα χρόνια. Στον δύσκολο δρόμο λοιπόν που άλλοι ανοίγουν, θα είμαστε και πάλι μαζί, η καθεμία και ο καθένας από το δικό του μετερίζι.
Να γνωρίζει λοιπόν το συνάφι σας ότι δε σας χρωστάμε τίποτα, εσείς χρωστάτε και θα τα πάρουμε όλα πίσω, και με τόκο…
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Αλληλέγγυ@ σε όλα τα συντρόφια που μπλέκει η νέα σκευωρία την υπόθεση της Marfin