07/04/2026 2:03 πμ.
Aπό τα τέλη του 2024 , ορισμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες αναγνωρίζοντας τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούμασταν εξαιτίας της έλλειψης χώρων για πολιτική ζύμωση , αποφασίσαμε να οργανώσουμε το άνοιγμα μίας πολιτικής κατάληψης στα Εξάρχεια. Έτσι στα τέλη Μαρτίου του 2025, απελευθερώσαμε ένα μεγάλο κτίριο αρκετών ορόφων στην συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Κωλέττη δημιουργώντας την κατάληψη Ρασπράβα. Η ημέρα εκείνη παραμένει ανεξίτηλα αποτυπωμένη στα μυαλά μας. Με οργάνωση και πίστη στο πλάνο μας βρεθήκαμε εντός και εκτός του κτιρίου δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες προετοιμασμένοι/ες και έτοιμοι/ες να υπερασπιστούμε την πράξη μας, ανάμεσα απο πολυάριθμους μπάτσους οι οποίοι είχαν δημιουργήσει έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από το κτίριο σε απόσταση αναπνοής.
Το επόμενο διάστημα, πλήθος κόσμου βοήθησε με τις εργασίες που χρειάζονταν στο κτίριο αλλά και με την προπαγάνδιση της κατάληψης μοιράζοντας κείμενα στην γειτονιά. Δεκάδες συντρόφια έφεραν πολιτικό υλικό απο δικές τους συλλογικότητες και πρωτοβουλίες (μπροσούρες , πολιτικά βιβλία , έντυπο υλικό αντιπληροφόρησης και προπαγάνδισης), ένω παράλληλα μοιραστήκαμε γνώσεις τόσο σε υλικό επίπεδο ( ηλεκτρολογικές , υδραυλικές εργασίες κ.α) όσο και σε πολιτικό ( εμπειρίες κατειλλημένων χώρων-ανακαταλήψεων και την μαχητική υπεράσπισή τους). Όλες αυτές οι διεργασίες και οι συναναστροφές , σύνθεσαν μια περίοδο επανα-εδαφικοποίησης των προταγμάτων μας, κατά την οποία απο το πρωί μέχρι και αργά το απόγευμα , η γειτονιά ξαναζωντάνεψε αναδεικνύοντας τον ιστορικό της χαρακτήρα όσο αρκετά συντρόφια βρίσκονταν εντός και πέριξ του κτίριου σπάζοντας έμπρακτα την επιβαλλόμενη κανονικότητα του εξευγενισμού των Εξαρχείων. Ωστόσο , γνωρίζαμε καλά ότι το κράτος δεν θα μας επιτρέψει τόσο απλά να υπάρχουμε στην καρδιά των Εξαρχείων προπαγανδίζοντας τον αναρχικό αγώνα , ενοχλώντας μαγαζάτορες και καταναλωτές , χαλώντας το αφήγημα και την εικόνα των τουριστών σχετικα με την γειτονιά και αναγκάζοντας τα ΜΑΤ να αλλάξουν πλήρως σχηματισμό και ώρα άφιξης στην πλατεία , κάνοντας μάλιστα τον κύκλο χωρίς να διασχίζουν την Θεμιστοκλέους. Ένα απο τα μεγαλύτερα στοιχήματα της δομής λοιπόν, ήταν η διατήρηση της σε βάθος χρόνου.
Το κράτος , επίλεξε εν τέλη να δημιουργήσει εντυπώσεις με εφόδους κατά τις πρώτες πρωινές ώρες με μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις, στις οποίες και απαντήσαμε ανακαταλαμβάνοντας δύο φορές το κτίριο, ενώ πραγματοποιήθηκαν και εκδηλώσεις που πλαισιώθηκαν από πλήθος συντρόφων/ισσών. Ο λόγος που τελικά η κατάληψη Ρασπράβα σταμάτησε να λειτουργεί, προέρχεται από δικές μας εσωτερικές προβληματικές και όχι εξαιτίας των λαμαρινών που τοποθέτησαν.
Παρόλαυτα κατανοήσαμε και εκ του αποτελέσματος πως η φύση της κατάληψης, μέσα στο χρονικό πλαίσιο στο οποίο συνέβη, μας εξέθετε σε πολλαπλούς κινδύνους που εν τέλη δεν βρεθήκαμε σε θέση να διαχειριστούμε. Μία αναρχική κατάληψη στην καρδιά των Εξαρχείων ήταν μια πολλά υποσχόμενη κίνηση για τα δεδομένα του 2025. Στόχος μας αρχικά μέσω της κατάληψης ήταν η απελευθέρωση εδάφους από την κυριαρχία, η δημιουργία ενός ζωντανού κέντρου αντίστασης, μία ριζοσπαστική εστία ζύμωσης και δράσης. Παράλληλα επικεντρωθήκαμε στην συσπείρωση του κόσμου, με τον οποίο βρισκόμασταν ήδη σε κοινές διαδικασίες , κοινά πεδία αγώνα και αντίστασης αλλά και συντρόφια τα οποία είχαν την διάθεση να πλαισιώσουν ένα τέτοιο εγχείρημα ακόμη και αν μέχρι τότε δεν υπήρχαν πολιτικές-συντροφικές σχέσεις μεταξύ μας. Σε μία εποχή που είχαμε και έχουμε χάσει πάρα πολλά κεκτημένα αγώνων , η συνέλευση μας έπρεπε να διαχειριστεί την δημόσια και ανοιχτή για ολους/ες/α παρουσία στα Εξάρχεια, μία διαδικασία που απαιτεί αρκετή υπομονή, επιμονή αλλά κυρίως αντοχή στην καταστολή. Το μικρό διάστημα που λειτούργησε το εγχείρημα δέχθηκε αρκετή πίεση τόσο από τον κρατικό μηχανισμό, όσο και από το Αμάλιειον οικοτροφείο θηλέων, στο οποίο και ανήκει το κτίριο. Αυτή η πίεση θα μπορούσε να καταπολεμηθεί από μεριάς μας εάν υπήρχε η ξεκάθαρη πρόθεση να απορροφήσουμε μέρος της καταστολής, δηλαδή ενδεχόμενες απανωτές συλλήψεις για την υπεράσπιση του κτιρίου. Αφενώς το μικρό χρονικό διάστημα που λειτούργησε η κατάληψη (και κατά συνέπεια τις υπό διαμόρφωση πολιτικές μας σχέσεις) και αφετέρου οι αμφιταλαντευόμενες προθέσεις των υποκειμένων για τους τρόπους και τα εργαλεία που θέλουν να χρησιμοποιήσουν για την δράση τους, είναι υπαίτια που δεν οδηγηθήκαμε στην αποφασιστικότητα που απαιτούσε η υπεράσπιση του κτιρίου.
Ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετώπισε η συνέλευση μας, ήταν η αδυναμία συνδιαμόρφωσης και πλήρη συντονισμού με άλλες ομάδες και δομές των Εξαρχείων, δηλαδή η δημιουργία μίας κοινότητας ή έστω βασικής πολιτικής επικοινωνίας μεταξύ των σωμάτων. Το πρώτο διάστημα που λειτούργησε η κατάληψη Ρασπράβα δεχθήκαμε αλληλεγγύη και στήριξη σε διάφορα επίπεδα από άλλες συλλογικότητες , ομαδοποιήσεις και καταλήψεις , την οποία παρόλαυτα δεν καταφέραμε ποτέ να ανταποδώσουμε στον βαθμό που άρμοζε και θέλαμε. Βασική αιτία στάθηκε ο ελλειπής χρόνος προετοιμασίας μας -στο πριν- ώστε να διαχειριστούμε -στο μετά- τις πολιτικές υποχρεώσεις που επέφερε η κατάληψη ενός κτιρίου τόσο στο πρακτικό όσο και στο θεωρητικό κομμάτι του. Το εγχείρημα στηρίχθηκε απο πλήθος κόσμου, δημιουργώντας μια ορμή, την οποία ήμασταν ανέτοιμοι να αξιοποιήσουμε πολιτικά, πόσο μάλλον εντός μια συνθήκης κοινωνικού αναβρασμού λίγο καιρό μετά τις πολυπληθείς και συγκρουσιακές συγκεντρώσεις για το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών και το κίνημα που έμελλε να δημιουργηθεί.
Ο λόγος που μπαίνουμε στην διαδικασία να αποτυπώσουμε δημόσια τον απολογισμό μας για το εγχείρημα, είναι διότι θεωρούμε χρέος μας να αναλύσουμε τα αδιέξοδα στα οποία βρεθήκαμε. Τα πολιτικά εγχειρήματα οφείλουν να τοποθετούνται ειλικρινά στο υπόλοιπο κίνημα χωρίς να προσπαθούν να παραπλανήσουν τον οποιονδήποτε σχετικά με την λειτουργία τους ή την κατάληξη τους. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να αποτυπωθεί μια προωθητική κριτική στα επόμενα συντρόφια που θα επιλέξουν να καταλάβουν έναν χώρο και να του προσδώσουν αντίστοιχα πολιτικά χαρακτηριστικά και προτάγματα. Προτάσσουμε την δημόσια συλλογική αποτύπωση των πολιτικών γεγονότων, μια κουλτούρα που τείνει να εξαλειφθεί και να αντικατασταθεί με προσωπικές διατυπώσεις μέσω social media ή διαφορετικές καφενειακές και μη ερμηνείες του εκάστοτε ατόμου.
Εν κατακλείδι, απολογίζουμε θετική την προσπαθειά μας στο συνολό της ως προς τον αναρχικό αγώνα. Μπήκαμε στην διαδικασία να υλοποιήσουμε μια πολύ δύσκολη απόφαση, σε μια περίοδο έλλειψης προωθητικών πρωτοβουλιών εδαφικοποίησης του αναρχικού κινήματος. Πέσαμε σε αρκετές αντιφάσεις, αλλά αποδείξαμε στους εαυτούς/τις εαυτές μας και τον εχθρό πως η συλλογικοποίηση και η οργάνωση μπορεί να μας οδηγήσει βήματα μπροστά. Ακόμα και αν μια κατάληψη με τα χαρακτηριστικά και τα προτάγματα της Ρασπράβα δεν κατάφερε να ευδοκιμήσει σε πρώτο βαθμό εντός των Εξαρχείων, αποτυπώθηκε στην συλλογικη μας μνήμη πως, πάντα, κάτω απο το τσιμέντο κατι βράζει.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΜΟΝΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΗ.
ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ.
-Αναρχική συνέλευση της Ρασπράβα