02/04/2026 3:42 μμ.
επικοινωνία: f.ascaso@espiv.net fb & twitter
Λευτεριά στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων.
Όλοι και Όλες στις επόμενες δικάσιμους: 3/4 , 7/4 , 8/4 , 15/4 , 16/4 , 17/4 08.30 Εφετείο Αθηνών.
Κράτος και Κεφάλαιο οι μόνοι τρομοκράτες.
Στις 31/10/24, μέρα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην καρδιά κάθε αγωνιστή/-στριας, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης, ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που επίσης βρισκόταν στο διαμέρισμα, καταλήγει πολυτραυματίας, νοσηλευόμενη και φρουρούμενη στη ΜΕΘ του ΓΝΑ «Ευαγγελισμός». Μόλις μια ημέρα μετά από τη δεύτερη κατά σειρά επέμβαση στην οποία υπεβλήθη, και ενώ παρέμενε νοσηλευόμενη για 15 ημέρες στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου εκδικητικά της στερήθηκε η πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αναγκαία για την βελτίωση της επιβαρυμένης κατάστασης υγείας της.
Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Για μια ακόμη φορά, οι ρουφιάνοι των ΜΜΕ, σπεύδοντας να υπηρετήσουν το κράτος, με απευθείας ρεπορτάζ υπαγορευμένα από την “αντι”-τρομοκρατική υπηρεσία και το Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ, από την πρώτη στιγμή να σπείρουν ένα κλίμα φόβου μέσω ψευδών ειδήσεων, παρουσιάζοντας αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «επικίνδυνους για το κοινωνικό σύνολο», επιχειρώντας να αποπολιτικοποιήσουν τη δράση τους και να απονοηματοδοτήσουν το περιεχόμενό της. Μέσα σε αυτό το σκηνικό κρατικής προπαγάνδας, δικαστικής αυθαιρεσίας και μιντιακής τρομολαγνείας, η έκρηξη που στέρησε τη ζωή στον σύντροφο Κυριάκο μετατράπηκε άμεσα σε πολιτικό εργαλείο, με τα ΜΜΕ και το κράτος να χτίζουν ένα αφήγημα τρομοκρατίας, επιστρατεύοντας τον 187Α για την ποινικοποίηση των συντροφικών και φιλικών σχέσεων. Με δήθεν αδιάσειστα στοιχεία, συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζ. και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Ταυτόχρονα και μέσα στο ευρύτερο κλίμα των ημερών συνελήφθη στις 18 Νοεμβρίου και ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός, η εμπλοκή του οποίου στην υπόθεση στηρίζεται σε ένα δίχως δικονομική αξία εύρημα (ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα καθόλα νόμιμο κινητό αντικείμενο, μία σακούλα). Αυτό ωστόσο ήταν αρκετό για να ξεκινήσει μία εκ νέου μιντιακή προπαγάνδα σχετικά με δήθεν αδιάσειστα στοιχεία, που «δένουν την υπόθεση» των Αμπελοκήπων, ευελπιστώντας να ανοίξει ένας νέος κύκλος διώξεων. Λίγες μέρες μετά, στις 26/11, η περιβόητη σακούλα οδηγεί τους αστυνόμους σαΐνηδες της «αντιτρομοκρατικής» σε μια ακόμη σύλληψη και προφυλάκιση, εκείνη του Α.Κ. (από το κείμενο της Συνέλευσης Αλληλεγγύης σε φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές-ριες)
Η αλληλεγγύη είναι σχέση η οποία δημιουργείται ως ανάγκη από την αντικειμενική πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται η κοινωνία, και γίνεται κίνηση και δράση από το αγωνιζόμενο κομμάτι της. Ως έννοια που τίθεται κεντρικά από το αναρχικό κίνημα για πάνω από έναν αιώνα, οφείλει να δημιουργεί εκείνες τις έμπρακτες σχέσεις και κινήσεις οι οποίες συνδέονται με τις υλικές συνθήκες από τις οποίες αναδυκνείεται, ως απαραίτητο εργαλείο αγώνα για τα κοινωνικά-ταξικά κινήματα. Ξεφεύγοντας λοιπόν από το ιδεατό της πλαίσιο, η αλληλεγγύη μεταξύ των από τα κάτω, η αλληλεγγύη σε όσες/ους αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή, η αλληλεγγύη από το κίνημα προς την εργατική τάξη και αντίστροφα, δημιουργεί δράση, συντροφικές σχέσεις, πολιτική συγκρότηση, επαναστατική προοπτική. Δεν είναι (και δεν πρέπει να είναι) διεκπαιρεωτικής σημασίας αλλά μέσα από πολιτικές συμφωνίες και δράσεις μπορεί να συγκροτεί σχέσεις ενότητας στο εσωτερικό του αναρχικού κινήματος και της κοινωνικής βάσης, αποτελώντας την μεγάλη μας ασπίδα απέναντι στις κατασταλτικές εκστρατείες του κράτους. Η ενδυνάμωση λοιπόν των δομών και συνελεύσεων αλληλεγγύης του αναρχικού κινήματος, η έμπρακτη (πολιτική, ηθική, υλική) αλληλεγγύη σε φυλακισμένα και διωκόμενα συντρόφια, δεν αποτελεί μόνο αγώνα για την απελευθέρωση των συντρόφων/ισσών μας από φυλακές και διώξεις, αλλά διαταράσσει τις ισορροπίες ισχύος εντός της καπιταλιστικής πραγματικότητας, αποδυναμώνοντας την δυνατότητα του κράτους να εκκινεί κατασταλτικές εκστρατείες. Εκτός από σχέση λοιπόν, είναι και όπλο στα χέρια των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας. Όσο στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες δίπλα σε διωκόμενα και φυλακισμένα συντρόφια, τόσο νέοι αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες θα πιάνουν το νήμα του αγώνα.
Η ένοπλη αντιπαράθεση με κράτος και καπιταλισμό, αποτελεί ιστορικά κομμάτι του συνολικού αγώνα στο δρόμο για την κοινωνική επανάσταση. Ως ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα δεν αποτελεί μία αποκομμένη ή περιθωριακή επιλογή, αλλά συνδέεται διαλεκτικά με την επαναστατική Υπόθεση και τα υπόλοιπα μέσα που βρίσκονται στα χέρια των κινημάτων. Αναπτύσσεται λοιπόν με οξύτητα, όσο αυξάνεται ο κοινωνικός ανταγωνισμός και τα συλλογικά υποκείμενα που παίρνουν θέσεις μάχης σε αυτόν. Οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες που σηκώνουν τα όπλα, δεν βρίσκονται εκτός της κοινωνίας και των κινημάτων της , αφού οι επιλογές τους γεννιούνται από την καταπίεση των ανθρώπων και την λεηλασία της φύσης. Ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής και σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης, είναι ένας από όσους και όσες έπεσαν μαχόμενοι, χρησιμοποιώντας εργαλεία αγώνα βαθιά ριζωμένα στις κοινωνικές-ταξικές αντιθέσεις και την αναρχική (θεωρητική και πρακτική) κινηματική παράδοση.
Οι αναρχικοί αγωνιστές και οι αγωνίστριες δεν είναι τρομοκράτες. Αποτελούν σάρκα από την σάρκα των αγώνων της κοινωνίας και του προλεταριάτου, που βιώνει μιας τρομακτικής έντασης οικονομική, ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση από το Κράτος και την αστική τάξη. Δολοφονίες εργατ(ρι)ών στα κάτεργα της μισθωτής εργασίας, δολοφονίες στα τρένα και συγκάλυψη τους από το πολιτικό σύστημα, δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα της ευρώπης. Εξώσεις, πλειστηριασμοί, απολύσεις, ακρίβεια. Αυτή είναι η πραγματική τρομοκρατία, που εξοντώνει φυσικά και ψυχικά εκατομμύρια καταπιεσμένους – και ξέρουμε ποιοι την ασκούν. Τα αφεντικά και το κράτος. Απέναντι σε αυτήν, όσες σηκώνουν κεφάλι, οργανώνονται και παλεύουν συνεχώς στοχοποιούνται, διώκονται, φυλακίζονται – πολλές φορές χάνουν και την ζωή τους, γιατί την έχουν ήδη δώσει ολόψυχα στον αγώνα.
Υπερασπιζόμαστε την μνήμη του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη, του αναρχικού ένοπλου αγωνιστή που βρισκόταν σε όλα τα κοινωνικά και πολιτικά πεδία του αγώνα και έπεσε μαχόμενος ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο, πατριαρχία. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στις φυλακισμένες συντρόφισσες/ους Μαριάννα, Δήμητρα, Δημήτρη, Νίκο, Α.Κ. μέχρι την λευτεριά. Γινόμαστε ασπίδα αλληλεγγύης, δυναμώνουμε τον αγώνα, μαζικοποιούμε τις συγκεντρώσεις στις δικάσιμους της υπόθεσης.
Ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία δεν κόπασε, συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση.
Αναρχική πρωτοβουλία αντίστασης & δράσης Francisco Ascaso