28/03/2026 8:56 μμ.
Το ξημέρωμα του Σαββάτου στις 7/2 γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς κατασταλτικού οργίου (τέτοια βάρβαρη επιχείρηση σε πανεπιστημιακούς χώρους έχει να πραγματοποιηθεί από το Πολυτεχνείο της Αθήνας το ’95).
Το παρών κείμενο δεν γράφεται από αγανάκτηση της στιγμής, αλλά από συσσωρευμένη οργή και ανησυχία για την πορεία μας στην καθημερινότητα.
Το ξημέρωμα του Σαββάτου στις 7/2 γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς κατασταλτικού οργίου (τέτοια βάρβαρη επιχείρηση σε πανεπιστημιακούς χώρους έχει να πραγματοποιηθεί από το Πολυτεχνείο της Αθήνας το ’95). Από νωρίς το απόγευμα οι μπάτσοι ξεκίνησαν την επιχείρησή τους περικυκλώνοντας το campus, πραγματοποιώντας ταυτοποιήσεις, ελέγχους και προσαγωγές, τόσο καθ’όλη τη διάρκεια του live, όσο και το επόμενο πρωί στους χώρους πέριξ του πολυτεχνείου, στην προσπάθειά τους να σταματήσουν την διεξαγωγή του. Εφόσον απέτυχαν, με το live να γίνεται κανονικά, μας εγκλώβισαν για τουλάχιστον δύο με τρεις ώρες μετά τη λήξη του, μέχρι που τελικά εισέβαλαν και πραγματοποίησαν 313 προσαγωγές. Ο κόσμος στάθηκε αλληλέγγυα και παρέμεινε στο πολυτεχνείο, υπερασπιζόμενος τους ελεύθερους χώρους μας.
Πέρα από την άμεση καταστολή των μπάτσων, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα ΜΜΕ, τα οποία για άλλη μία φορά επιτέλεσαν τον προκαθορισμένο τους ρόλο, προσπαθώντας να απονοηματοδοτήσουν τους αγώνες μας, λασπολογώντας και μειώνοντας το συγκεκριμένο εγχείρημα, το οποίο είχε ως σκοπό την οικονομική ενίσχυση πολιτικών κρατουμένων, αλλά και την επανοικειοποίηση των πανεπιστημιακών χώρων. Με αυτόν τον τρόπο, ενισχύουν το κρατικό αφήγημα περί εξευγενισμένου πανεπιστημίου, επιχειρώντας να φιμώσουν οποιαδήποτε δράση έρχεται σε αντίθεση με αυτό τους το πλάνο, μέσω του κλίματος τρομοκρατίας που διασπείρουν. Το γεγονός αυτό αποδείχτηκε και με τη σύλληψη των 38 ατόμων μετά το πέρας προβολής ταινίας μία εβδομάδα μετά το live, επαληθεύοντας τις διαθέσεις κράτους και πρυτανείας για την ολική απονέκρωση των πανεπιστημίων.
Οι προσαγωγές χωρίς ξεκάθαρες κατηγορίες, η γενικευμένη καταστολή και το κλίμα φόβου που θέλουν να περάσουν είναι το απόσταγμα του κράτους δικαίου και της προστασίας του πολίτη. Τα τελευταία χρόνια το σύστημα προσπαθεί με κάθε τρόπο και κάθε μέσο να καταστήσει τα πανεπιστήμια στείρα πολιτικών και κοινωνικών δρώμενων, μία τακτική που πάει χέρι χέρι με την καταστολή δικαιωμάτων, την τρομοκράτηση και απειλή του κάθε κινήματος, το οποίο εκδηλώνεται είτε μέσω της δίωξης συνδικαλιστών εκπαιδευτικών, είτε μέσω μαζικών διαγραφών φοιτητών, είτε μέσω άμεσης καταστολής πορειών και δράσεων αλληλεγγύης προς και από άτομα που δεν πιστεύουν στο σύστημά τους.
O ρόλος του πανεπιστημίου είναι αφενός να προάγει την ακαδημαϊκή γνώση, αφετέρου όμως να συμβάλλει και στην κοινωνική απελευθέρωση, διαμορφώνοντας το άτομο, με αξίες όπως η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η ισότητα. Η κατάργηση της ελεύθερης πρόσβασης στους χώρους αυτούς για το σύνολο της κοινωνίας, οδηγεί ολοένα και περισσότερο στην μονοπωλιακή χρήση και εκμετάλλευση της επιστημονικής γνώσης από συγκεκριμένες ελίτ, με στόχο τον υπερπλουτισμό και την αισχροκέρδεια.
Ας τους αποδείξουμε, λοιπόν, ότι δεν θα πάρουν αυτά που τόσα χρόνια προσπαθούν να μας στερήσουν, ότι θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους με όσα όπλα διαθέτουμε στην κατοχή μας, με ισχυρότερο αυτό της αλληλεγγύης. Καλούμε τον αλληλέγγυο κόσμο να συνεχίσει να αγωνίζεται για ελεύθερα πανεπιστήμια, χώρους έκφρασης και αυτοοργάνωσης, ενάντια στην κρατική καταστολή.
Γιατί όσο και αν σφίγγουν τον κλοιό, δεν θα μας μάθουν να σκύβουμε το κεφάλι. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας και αυτό δεν αφοπλίζεται.
ΥΓ. Ναι, θα σας χαλάμε τη γιορτή!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Αναρχικοί, αναρχικές