05/04/2026 1:08 μμ.
Τρίτη 7 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως|Λευτερία στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων
Κάθε Οκτώβρης και ένα δάκρυ, μια ανάσα, μια υπόσχεση
Μεσημέρι στις 31 Οκτώβρη 2024 έπειτα από έκρηξη σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους πέφτει μαχόμενος στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Στο διαμέρισμα βρίσκεται βαρύτατα τραυματισμένη η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία οδηγείται στο νοσοκομείο φρουρούμενη και εν τέλει κατηγορούμενη με πληθώρα κακουργημάτων, με βάση τον 187Α (αντιτρομοκρατικός νόμος). Τις επόμενες μέρες ο Δημήτρης παρουσιάζεται οικειοθελώς στη ΓΑΔΑ και συλλαμβάνεται, με μόνη εμπλοκή του την κατοχή κλειδιών του νοικιασμένου διαμερίσματος στους Αμπελόκηπους, που βαφτίστηκε από την αντιτρομοκρατική ως γιάφκα. Σε ένα έντονα φορτισμένο κλίμα τρομοκρατίας που εξυφάνθηκε από μπάτσους, ΜΜΕ, υπουργεία, η συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα καθίσταται καταζητούμενη, με βάση τα σενάρια για την εμπλοκή της στην υπόθεση και συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο, αμέσως μετά την επιστροφή στην Ελλάδα, καθώς διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό. Η συντρόφισσα Δήμητρα και ο Δημήτρης προφυλακίζονται, με την αστυνομία να δημοσιεύει τις φωτογραφίες τους, όπως και της συντρόφισσας Μαριάννας, ως οι συλληφθείσες τρομοκράτισσες. Το επόμενο διάστημα με πρόφαση ένα αποτύπωμα σε μία σακούλα προφυλακίζονται ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ..
Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στους αγώνες για την κοινωνική επανάσταση
Ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που πετά ανθρώπους στο περιθώριο, ο κόσμος των πολέμων και των γενοκτονιών, της λεηλασίας της φύσης, δεν διορθώνεται, αλλά μονάχα καταστρέφεται, για να χτιστεί ένας ανεξούσιος κόσμος ελευθερίας και ισότητας. Και αυτό το πίστευε βαθύτατα ο σύντροφος Κυριάκος, αγωνιζόμενος σε κάθε μετερίζι αγώνα με Φαντασία-Αισιοδοξία- Ρίσκο όπως έλεγε, για την κοινωνική ανατροπή, για την απελευθέρωση. Από τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις, τα κείμενα, τις πορείες, στις συγκρούσεις, μέχρι τον ένοπλο αγώνα, έβαλε το δικό του στίγμα σε κάθε στιγμή. Με πνεύμα μεγάλης συντροφικότητας, αλληλεγγύης, συνδιαμόρφωσης και ενότητας, προώθησε τόσο τα περιεχόμενα των αγώνων όσο και την πρακτική τους αποτύπωση στη δράση. Ένας σύντροφος που αγωνίστηκε ενάντια στον εξευγενισμό των Εξαρχείων, ενάντια στον φασισμό και πατριωτισμό, ενάντια στην πατριαρχία και κάθε είδους διαχωρισμό, ενάντια στα κράτη και κάθε εξουσία, ενάντια στις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες, τόσο εντός όσο και εκτός ελλαδικού χώρου. Δείχνοντας αλληλεγγύη σε κρατούμενους, μετανάστριες, με συνέπεια πήρε θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω, δίνοντας στο τέλος και την ίδια του τη ζωή. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης περνά στην ιστορία των αγωνιστών εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον αγώνα, που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν σε μια ήσυχη εξατομικευμένη ζωή, που δεν υποτάχθηκαν στα κελεύσματα των κρατικών γλωσσών, που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην υπεροπλία του κράτους και των αφεντικών.
Τα κράτη και τα αφεντικά διακηρύσσουν σε κάθε τόνο την παντοδυναμία τους, προκειμένου να διατηρήσουν το υπάρχον και στοχεύοντας στην αναπαραγωγή του, μέσω της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης όμως που περνά μέσα από την ισοπέδωση κοινωνικών κομματιών, των από τα κάτω. Ενός κόσμου όπου δολοφονεί στα σύνορα, στα ΑΤ, στα τρένα, στους δρόμους, κάθε τι που δεν μπορεί να ενσωματώσει, που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη διατήρηση του status quo, που χαλάει την κανονικότητά του. Απέναντι στην ολοένα και εντεινόμενη καταστολή, στους πολέμους, στην επιτήρηση, ο πολύμορφος αγώνας και η πολιτική αντιβία, η επίθεση εναντίον κάθε εξουσίας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταξικής αυτοάμυνας και επίθεσης. Ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση περνά μέσα από την αυτόβουλη συνειδητή ανάληψη δράσης από τους από τα κάτω, στον ορίζοντα της απελευθέρωσης. Αυτοί που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και ελέγχουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων για τις ζωές μας, δεν θα παραδώσουν οικειοθελώς την εξουσία τους, αλλά θα ανατραπούν μέσα στις φλόγες της καταστροφής τους. Τα ίδια τα εκμεταλλευόμενα και καταπιεζόμενα είναι αυτά που πιάνοντας το νήμα των αγώνων του παρελθόντος, θα καταστρέψουν τον σάπιο αυτόν κόσμο, μέσα από την ένοπλη αντιπαράθεση με το κράτος και το κεφάλαιο.
Ο δρόμος προς την κοινωνική επανάσταση, είναι δύσβατος αλλά παραμένει εκεί για να τον βαδίσουμε. Σε αυτό το μονοπάτι συναντάμε συντρόφια, χτίζουμε δεσμούς, αγωνιζόμαστε μαζί είτε και παράλληλα. Σε αυτή τη διαδρομή πολλές φορές θα δούμε συντρόφια μας έγκλειστα στις φυλακές, θα δούμε συντρόφια μας να χάνουν τη ζωή τους, θα ακούσουμε τις ιστορίες όσων αγωνίστηκαν πριν από εμάς. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης όλων αυτών αποτελεί κομμάτι και του δικού μας περάσματος από αυτό το μονοπάτι. Κάθε αγωνίστρια, αγωνιστής που έπεσε στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, αποτελεί σημείο έμπνευσης, αλλά και ζωντανό τμήμα και του δικού μας αγώνα. Η διαφύλαξη της μνήμης τους, ο τρόπος που αγωνίστηκαν και στάθηκαν στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι, είναι σημεία που προωθούν και ενδυναμώνουν και τη δικιά μας σκέψη και δράση. Χωρίς λογικές ηρωοποίησης είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να θυμόμαστε τους ανθρώπους του αγώνα. Τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για την κοινωνική απελευθέρωση, που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να έρθει πιο κοντά η κοινωνική επανάσταση, για να μείνει ανοικτή η επαναστατική προοπτική. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης θα μας συντροφεύει στους δρόμους της φωτιάς.
Αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των προφυλακισμένων συντροφιών για την υπόθεση των Αμπελοκήπων
Για μια ακόμη φορά το κράτος εκδικητικά προφυλακίζει 5 αγωνιστές για την υπόθεση των Αμπελοκήπων με βάση μια δικογραφία, που βασίστηκε στα σενάρια της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας ένα κατηγορητήριο περί τρομοκρατικής οργάνωσης. Έκτοτε βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού, όπως και το σύνολο των κρατουμένων. Σε φυλακές με τεράστιο πρόβλημα υπερπληθυσμού, έλλειψης επαρκούς πρόσβασης σε βασική ιατρική μέριμνα και άθλιων υγειονομικών συνθηκών. Μια πάγια διαμορφωμένη κατάσταση που έχει οδηγήσει σε θανάτους εντός των κελιών. Η εκδικητική στάση του κράτους απέναντι στα συντρόφια τονίστηκε ακόμα περισσότερο με τη μεταφορά της συντρόφισσας Μαριάννας στις φυλακές Κορυδαλλού μία μέρα μετά το 2ο χειρουργείο της και την αντιμετώπιση που έλαβε η συντρόφισσα Δήμητρα όταν εμφάνισε προβλήματα υγείας. Η σύλληψή τους, η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους, η ίδια η προφυλάκιση και ο κίνδυνος με βάση το κατηγορητήριο να φυλακιστούν για πολλά χρόνια αποτελεί ένα μικρό δείγμα του πως το κράτος στοχοποιεί αναρχικά συντρόφια. Η πολιτική ταυτότητα, οι φιλικές και προσωπικές σχέσεις, η στάση στους αγώνες είναι αρκετά για να βρεθούν εντός των τειχών, προκειμένου να απλωθεί ένα κλίμα φόβου που στοχεύουν να αποτρέψει την κοινωνική ανυπακοή.
Την Τετάρτη 1 Απριλίου , στο Β’ τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ), ξεκίνησε η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.Την Τρίτη 7 Απριλίου, συνεχίζεται η δίκη.Την Ένα δικαστήριο που με βάση την αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και κώδικα ποινικής δικονομίας κάνει πιο πιθανή την επέκταση του εγκλεισμού τους. Η δικαιοσύνη επιτελεί πολύ καλά το ρόλο της, ο οποίος είναι να καταστέλλει τις κοινωνικές αντιστάσεις από τη μία και να συγκαλύπτει τους από τα πάνω από την άλλη. Κάθε φτωχοδιάβολος με μια «αξιόποινη πράξη» βρίσκεται στη φυλακή, ενώ οι υπεύθυνοι για την καταστροφή χιλιάδων ζωών βρίσκονται στο απυρόβλητο. Δεν θα μπορούσε φυσικά να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, η δικαστική εξουσία υπακούει και εφαρμόζει τους νόμους που επιβάλλονται για την αναπαραγωγή του κόσμου που ζούμε, πάντα προστατεύοντας όσους έχουν δύναμη και εξουσία. Έτσι την ίδια ώρα που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου ή αυτοί που κλέβουν τον κοινωνικό πλούτο γιορτάζουν τα προνόμιά τους, πατώντας πάνω στα σώματα των από τα κάτω, άνθρωποι φυλακίζονται για απαλλοτρίωση βασικών αγαθών, σπίτια πλειστηριάζονται, κοινωνικά κομμάτια μένουν χωρίς τα επαρκή για την επιβίωσή τους. Απέναντι στην κοινωνική αντίσταση χτίζουν ένα νομικό πλαίσιο τέτοιο που διευκολύνει τις φυλακίσεις και έναν αντιτρομοκρατικό νόμο τον 187Α, ο οποίος σε οδηγεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Ακόμα και όταν οι κρατούμενες από τον 187Α αποφυλακιστούν, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα είδος ομηρίας, αυτόν της οικονομικής αφαίμαξης. Μέσω της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες το κράτος ελέγχει κάθε οικονομική δραστηριότητα του ατόμου, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς και τη δυνατότητα ανοίγματος νέων, κατάσχει κάθε περιουσιακό τους στοιχείο, με προφανείς τις επιπτώσεις στην επιβίωσή τους εκτός των κελιών (όπως στην περίπτωση της συντρόφισσας Πόλα Ρούπα). Σε αυτό το ασφυκτικό δικαστικό και κατασταλτικό πλαίσιο η υλική, πολιτική και ηθική υπεράσπιση των συντροφιών μας, αλλά και η πυρηνική αξιακή θέση αλληλεγγύης με τα έγκλειστα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, είναι αναγκαία. Δεν θα αφήσουμε τα συντρόφια μας βορά στις ορέξεις του κράτους, θα σταθούμε δίπλα τους τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού, κάθε κλουβιού, μέχρι να ζούμε όλα με όρους ισοτιμίας, αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας.
Απέναντι στην προσπάθεια κράτους και αφεντικών να απονοηματοδοτήσουν τους αγώνες μας. Να απλώσουν την προπαγάνδα που θέτει την αναρχική δράση, τον ένοπλο αγώνα και την πολυμορφία ως κάτι αντικοινωνικό και κατάλοιπο της ιστορίας που τελείωσε, να δυναμώσουμε ακόμα πιο πολύ τους αγώνες μας. Να σταθούμε η μια δίπλα στο άλλο, κρατώντας τη μνήμη του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη ζωντανή, μη ξεχνώντας τα προφυλακισμένα συντρόφια Μαριάννα Μανουρά, Δήμητρα Ζαραφέτα, Νίκο Ρωμανό και τον Δημήτρη, τον Α.Κ.. Με πίστη στην επαναστατική Υπόθεση να αγωνιστούμε για την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, μέχρι την Αναρχία.
Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από εμάς… Σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάς!
Δύναμη και αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.
Η δικαιοσύνη είναι ταξική μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή.
Αναρχική συλλογικότητα Αcte
acte@riseup.net/acte.espivblogs.net