11/01/2026 3:33 μμ.
Για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού
Το καπιταλιστικό σύστημα καθημερινά δολοφονεί. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 κράτος και κεφάλαιο σκότωσαν για μια ακόμη φορά. Είμαστε δίπλα σε κάθε άνθρωπο που έχασε κάποιον δικό του εκείνο το βράδυ στο τρένο. Διπλά δε κάθε τραυματισμένο άνθρωπο εκείνης της νύχτας.
Η μητέρα Μαρία Καρυστιανού σε ένα συμβολικό επίπεδο θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν η μάνα όλων μας. Ακόμη και σήμερα, θα είμαστε διπλά της σε κάθε χυδαία επίθεση που θα δεχτεί. Την οποιαδήποτε κριτική μας θα την εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας, καθώς και άλλα κόμματα. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν συγγενή στα νύχια του κράτους. Έχουν δείξει ότι είναι αδίστακτοι και μπορούν να χρησιμοποιήσουν «οποιοδήποτε μέσο για οποιονδήποτε σκοπό».
Δυστυχώς ένα είδος χυδαιότητας αναπαράγει και η ίδια. Γιατί πως θα μπορούσαν να ονομαστούν εκείνοι οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε έναν αγώνα και κατά την διάρκεια τού προσπαθούν να καρπωθούν από την κίνηση του; Ζητώντας ψήφους από τον κόσμο για να στηρίξουν ένα κόμμα. Κι όταν αυτό το κάνει ένας συγγενής των νεκρών το πράγμα γίνεται ακόμα πιο αναίσχυντο. Την απάντηση την αφήνουμε στην ίδια.
Δεν είναι μόνο ότι θα δώσει πάτημα σε κάθε κυβερνητικό κατακάθι, αλλά κυρίως είναι ότι δεν είναι τιμητικό προς τους δολοφονημένους ανθρώπους που φύγαν.
Ας είμαστε ξεκάθαροι δεν είναι προβληματικό να πολιτικοποιείται κάποιος (αντιθέτως είναι ζητούμενο). Όπως επίσης δεν είναι προβληματική από μόνη της και η λέξη “καρπώνομαι”. Το θέμα είναι όμως ότι άλλο να καρπώνεται από την κίνηση του αγώνα το ίδιο το κίνημα και η κοινωνία με σκοπό μια επαναστατική ανατροπή κι άλλο ένας μόνο άνθρωπος και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο και για αυτήν την επιδίωξη.
Συνέβη το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί. Αντί οι αγώνες που έγιναν -και φυσικά άφησαν κάτι θετικό- αντί να πάνε προς μια επαναστατική κατεύθυνση…κομμάτι αυτού του αγώνα κατευθύνεται προς τον κοινοβουλευτικό ρεφορμισμό. Φυσικά κριτική πρέπει να υπάρξει και ενδοκινηματικά. Αφού για αυτήν την κατάσταση τα αίτια είναι πολυεπίπεδα και πολυσύνθετα. Αυτό δεν πρέπει να μας αδρανοποιήσει αλλά αντιθέτως αφού έχουμε μελετήσει, αναλύσει και κατανοήσει συνολικά όλο το κοινωνικό τοπίο να συνεχίσουμε ακάθεκτοι τον αγώνα μας και να ετοιμάσουμε τις δράσεις μάς μέσα στον Φλεβάρη. Για έναν Φλεβάρη που θα είναι κάτι παραπάνω από μια επετειακή πορεία. Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε στον δρόμο κι ας πήραν κάποιοι άλλοι άλλο δρόμο.
Η σύγκρουση με αυτό το νέο πολιτικό κόμμα πρέπει να αρχίσει από τώρα. Ας αναλογιστούμε όλοι πως θα ήταν η κοινωνική κατάσταση με μια πιθανή πρωτιά του στις εκλογές; Με ποιον τρόπο θα διεξάγονταν οι αγώνες των από κάτω; Σε μια συνθήκη όπου η καπιταλιστική κανονικότητα θα συνεχιζόταν κανονικά σε κάθε κοινωνικό πεδίο και μάλιστα με τη σιωπηλή στήριξη ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας.
Δεν έχουμε κάποια εμμονή με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Δε ξεπλένουμε κανένα κάθαρμα από αυτά που κυβερνήσανε τόσα χρόνια. Απλά η θεματική αυτού του κείμενου είναι συγκεκριμένη.
Κι όχι…ΤΟ ΝΑΙ στο κόμμα της Καρυστιανού δε σημαίνει ταυτόχρονα και ένα ΟΧΙ στα δεινά αυτών που μας συμβαίνουν. Ενάντια σε κάθε κομματικό μηχανισμό. Μονάχα με αγώνας στο δρόμο θα λυθούν τα προβλήματα μας.
Η ιδεολογία του κόμματος της
Από τις αναφορές στον θεό και τους αγίους έως και την αστρολογία και την μαντική, ένα είναι σίγουρο η πίστη στην μεταφυσική. Εθνική ενότητα και μπόλικος ιδεαλισμός. Οι αναφορές στη δικαιοσύνη είναι αφηρημένες. Καμιά αναφορά για τους εγκληματίες του νάτο και της ευρωπαϊκής ένωσης, για ταξικό αγώνα και αντικαπιταλισμό. Ένας αστικός σχηματισμός που μιλάει για νομιμότητα και γενικόλογα για κάθαρση. Αφήνοντας ένα τάχα μου μυστήριο. Θα υπάρχει κόμμα η όχι; Θα είναι αρχηγός η όχι;. Mιλώντας για το ξεπέρασμα των ιδεολογιών. Δεξιοί, αριστεροί όλοι καλοί χωράνε. Ψαρεύοντας από όλα τα κόμματα. Η πολιτικοποιήση του απολίτικου μένοντας ριζοσπαστικά απολίτικο. Ένα κόμμα με εντυπωσιακά βιογραφικά…Χαχα η γλώσσα της κυριαρχίας. Να φανταστουέμε το βιογραφικό ενός ανέργου ή ενός εργάτη δε μετράει. Μιλάνε τα πτυχία managemenτ και όχι οι αγώνες.
Και φυσικά επίκληση στο συναίσθημα. Κανείς δεν αμφισβητεί τον πόνο της, ούτε και τον αγώνα της. Ο αγώνας της ήταν σημαντικός. Άλλωστε δεν ήταν μόνη της. Ωστόσο κάποια πράγματα έχει καιρό που άρχισαν να διαφαίνονται. Προσωποκεντρικότητα και ευχαριστώ στον ενικό, την στιγμή που ήταν εκπρόσωπος του συλλόγου. Και κάποιες κινήσεις της κατά την διάρκεια της διεξαγωγής του αγώνα “ξίνιζαν” .
Οι επαφές
Η Μαρία Καρυστιανού απεχθάνεται το «παλαιό» κομματικό τοπίο, μόνο που οι επαφές της είναι όλο αυτό τα σάπιο παλιό. Φυσικά για κάποιους δεν είναι ζήτημα παλιού ή νέου άλλα “το τι εξυπηρετείς”.
Γιάννης Σμαραγδής. Η επαφή με τον γνωστό σκηνοθέτη μπορεί να ναυάγησε αλλά δεν ήταν τυχαία. Κουμπώνει τέλεια μέσα σε αυτό το παζλ. Ο γνωστός σκηνοθέτης ταινιών (κακή τηλεοπτική αισθητική που θυμίζει κακές τηλεταινίες και σίριαλ χωρίς κανένα κινηματογραφικό βάθος) φημίζεται για το λαϊκίστικο, συντηρητικό του υφος και την συναισθηματική του υπερβολή. Καταφεύγει στη μεταφυσική, ώστε να «τονώσει τα εθνικά αντανακλαστικά».
Νικος Καραχάλιος. Μπορεί η συνεργασία της καρυστιανου με τον καραχαλιο να μην ευδοκίμησε και αυτός τώρα να την δίνει στεγνά, αλλά αυτό δε έχει σημασία. Συνεργάστηκε με εναν τέτοιον άνθρωπο μετά το έγκλημα των τεμπων.
Από το 1997 έως το 2009 διετέλεσε Σύμβουλος Στρατηγικής του πρώην Πρωθυπουργού και Πρόεδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Καραμανλη, καθώς και των μετέπειτα Προέδρων Αντώνη Σαμαρά (2010-2015) και Βαγγελη Μειμαρακη (2015). Δηλαδή βοηθός εκείνων (μεταξύ άλλων) που φέρανε τα δεινά.
Πρωθυπουργοί σαμαράς, Καραμανλής, κίνηση 91. Σε περίπτωση που υπήρξαν τέτοιες επαφές…το αφήνουμε ασχολίαστο.
Πάνος Καμμένος. Δε γνωρίζουμε τι ρόλο θα παίξει ο πάνος καμμένος, αλλά το σίγουρο είναι ότι μέλη των ΑΝΕΛ θα συμμετάσχουν στο κόμμα της μαρίας καρυστιανού ( πχ Κυριάκος Τόμπρας)
Νίκος Φαραντούρης. Γυρολόγος από διάφορα κόμματα. Κοινώς τυχοδιώκτης. Άλλωστε υπάρχουν διαρροές από τον συριζα, το κίνημα δημοκρατίας και το πασοκ προς τον νέο αυτό σχηματισμό.
Ο Κασσελακης δηλώνει πρόθυμος να «συζητήσει με την Μαρία Καρυστιανού» στο πλαίσιο δημιουργίας ενός αντικυβερνητικού μετώπου .
Μαρία Γρατσιά. Μέλος του κόμματος Νίκη. Η επαφή της Καρυστιανου με το μόρφωμα της νίκης είναι γνωστή. Πληροφορίες αναφέρουν ότι από κοντά είναι και το κόμμα “ελληνικός παλμός” του αποχωρήσαντα από τη νίκη νίκου παπαδοπουλου.
Νίκος Νικολόπουλος. Ότι και να πούμε για τον επικεφαλή του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος είναι λίγο. Μια ζωή συστημικός.
Δημήτρης Κούβελας. Πρόεδρος κόμματος “πνοη δημοκρατίας”. Η αντισυστημικότητα που εκφράζουν κάποιοι είναι για γέλια. Καθώς στην πραγματικότητα δεν είναι πολέμιοι του συστήματος αλλά εκφράζουν συγκεκριμένα κομμάτια του κεφαλαίου μέσα στο πλαίσιο των καπιταλιστικών ανταγωνισμών.
Μιχαήλ Πατσίκας. Ο Πατσίκας ήταν επικεφαλής-διοργανωτης των μακεδονικών συλλαλητηρίων 2018-2019 ( στον τότε κύκλο των μακεδονικών ηταν απο φραγκατοι επιχειρηματίες μέχρι και γνωστός επικεφαλής εθνικιστικής ομάδας). Μια από τις συνεργατιδες του πατσικα ήταν τότε και η φασιστο γεωργία Μπιτάκου η οποία τωρα τον βρίζει και συμφωνα με τα λόγια της τον θεωρεί οτι πιο ελεεινό και άθλιο. Ο Πατσίκας ήθελε να καρπωθεί τον κόσμο απο τα συλλαλητηρια κανοντας το κόμμα “επος”, μόνο που πήρε ελάχιστους ψήφους. Το ονειρο του ναυάγησε. Το ίδιο επιχειρεί να κάνει και τώρα προσπαθώντας να καρπωθεί τον κόσμο από τα τεμπη.
Σπιθα. Και με το κυκλο του μικη θεωδορακη υπάρχουν επαφες για την ένταξη τους στο κόμμα. Κανένας τους δε θα μας σώσει