Υπάρχουν κάποιες εύλογες απορίες για τις κυριακάτικες αναρτήσεις στις οποίες με τιμωρητική διάθεση επιμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η πρώτη είναι ποιος τον έπεισε ότι ένας πολίτης, μια Κυριακή καλοκαιρινής ραστώνης, θα καθίσει να διαβάσει ένα «σεντόνι» από 1.582 λέξεις -τόσες μετράει η τελευταία- γεμάτες από καλούς αριθμούς, καλά έργα και καλές προθέσεις, που διανθίζουν μια σεμνά διατυπωμένη πρωθυπουργική οίηση. Η δεύτερη είναι ποιος τον έπεισε ότι μπορεί να πείσει έστω και έναν πολίτη, που δεν είναι κολλημένος στη Ν.Δ., να προσέλθει στην κάλπη του τυλιγμένος στο σεντόνι των πρωθυπουργικών αναρτήσεων. Και η τρίτη είναι ποιος τον έπεισε ότι αυτά τα κείμενα μπορούν να αλλάξουν έστω και στο ελάχιστο τη γνώμη του όποιου διαμαρτυρόμενου για τα έργα του ίδιου και της κυβέρνησής του.
Δεν έχουν ωστόσο μόνο αρνητικά οι ανά Κυριακή αναρτήσεις Μητσοτάκη. Έχουν και ένα μεγάλο θετικό για όσους πολιτικούς συντάκτες δεν είναι με άδεια και όσους από τα κομματικά επιτελεία δεν είναι παρά θίν’ αλός. Σε μια περίοδο που επικρατεί η θερινή έρημος πολιτικών ειδήσεων, βρίσκουν στις εκατοντάδες λέξεις τους μια όαση χλωρίδας. Να αναφέρουν, να αποδελτιώσουν, να υμνήσουν, να σχολιάσουν, να καταγγείλουν. Ένας πόλεμος λέξεων με δυο λόγια, έστω τζούφιος από τη γέννησή του, μπας και υπάρξει ένα κάποιο ενδιαφέρον, από τους ελάχιστους έστω που τέτοιες μέρες ασχολούνται με τον αγώνα του Μητσοτάκη, αντί με την αγωνία του μεροκάματου. Με την αύρα των έργων του, αντί με την αύρα του Αιγαίου. Με τα έργα του Μαξίμου, αντί με τα έργα των θερινών κινηματογράφων. Με μπίρα και χοτ ντογκ.
Ακόμα και το ούτως ειπείν ψυχολογικό και γλωσσικό ενδιαφέρον για τις εν λόγω αναρτήσεις έχει εξαντλήσει τα περιθώριά του. Ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια. Λέει ψέματα σε γλώσσα μεταποίησης, κατασκευάζει καμουφλάζ σε γλώσσα διαφθοράς, αυτοϊκανοποιείται δημόσια σε γλώσσα εξαπάτησης. Ε και; Ξέρουν όλοι ότι τέτοιος και τόσος είναι ο Μητσοτάκης. Μπορεί να υπερηφανεύεται για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, για τη μείωση των τιμών στα καύσιμα, για δρόμους και πεζοδρόμια που κατασκευάζει η κυβέρνησή του, για τη χρηστή επένδυση των δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης, ακόμα και για το ότι τηρεί τις δεσμεύσεις του και δεν υποπίπτει στην ευκολία των υποσχέσεων, όπως η αντιπολίτευση. Ξέρει ότι οι λέξεις είναι αφορολόγητες, άρα μπορεί να επενδύει άφοβα σε χιλιάδες από αυτές.
Και ποιο είναι το μέρισμα που μένει για όλους όσοι δεν είναι συνδαιτυμόνες των απευθείας αναθέσεων, των ανύπαρκτων βοσκοτόπων και των υπαρκτών οικίσκων ανακύκλωσης; Μικρότερο από το μέρισμα των προνομιούχων, αλλά όχι ανάξιο λόγου. Βρίσκουν έναν λόγο, από τις πρώτες λέξεις του αναγνώσματος, να εκτονώσουν κάπως τα νεύρα τους για όσα τραβάνε. Με μουσική δέκα δακτύλων και τα ανάλογα γαλλικά. Και αν έχουν την περιέργεια, ή την ευφυΐα, να διεξέλθουν δυο-τρεις παραγράφους, εξασφαλίζουν μια καλή κυριακάτικη σιέστα. Αναρτήσεις Μητσοτάκη, για καλύτερο υπνάκι…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr