Ημερίδα παρουσίασης της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την παιδεία, η οποία είχε τίτλο «Η παιδεία αλλάζει (σ)την Ελλάδα», πραγματοποίησε το ΠΑΣΟΚ, και στο πλαίσιό της μίλησε ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης.
Η ημερίδα διεξήχθη στο Ωδείο Αθηνών και ξεκίνησε περίπου στις 16.00. Οι θεματικές ενότητες αφορούσαν:
το ψηφιακό σχολείο και την τεχνητή νοημοσύνη,
το πράσινο σχολείο και την οικολογία,
την αντιμετώπιση του bullying και τη συμπερίληψη.
Στην ατζέντα περιλαμβάνονταν ακόμη:
η κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και το εθνικό απολυτήριο αλλά και
ο χαρακτήρας του δημόσιου πανεπιστημίου.
Στις συζητήσεις παρενέβησαν εκπαιδευτικοί, στελέχη της εκπαίδευσης, ακαδημαϊκοί, τομεάρχες του ΠΑΣΟΚ, πρώην υπουργοί και βουλευτές του κόμματος.
Έγινε ιδιαίτερη συζήτηση για το άρθρο 16 και τη Συνταγματική Αναθεώρηση με ομιλητή τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και με τίτλο «το Πανεπιστήμιο ως Εργαστήριο Δημοκρατίας και Κοινωνικής Αλλαγής και η Συνταγματική Αναθεώρηση».
Ο κ. Ανδρουλάκης στην ομιλία του τόνισε ότι «η κυβέρνηση πορεύεται χωρίς σχέδιο απέναντι στα μεγάλα προβλήματα της παιδείας» και χαρακτήρισε «μεγάλες αποτυχίες», τις πράξεις και παραλείψεις της για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την πανεπιστημιακή αστυνομία. Δεσμεύτηκε ότι «με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τα παιδιά της ελληνικής περιφέρειας και των λαϊκών στρωμάτων θα έχουν ισότιμες ευκαιρίες στην πρόοδο και σε μια καλύτερη ζωή» και ανέφερε ότι εάν το ΠΑΣΟΚ εκλεγεί, θα ανατραπεί η άνιση μεταχείριση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, καθώς και «θα ενισχυθεί δραστικά ο θεσμός του Ολοήμερου Σχολείου».
Ειδική ημερίδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής με θέμα “Η Παιδεία Αλλάζει (σ)την Ελλάδα Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ” στην αίθουσα “Άρης Γαρουφαλής” στον Α’ όροφο του Ωδείου Αθηνών. Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Ειδική ημερίδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής με θέμα “Η Παιδεία Αλλάζει (σ)την Ελλάδα Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ” στην αίθουσα “Άρης Γαρουφαλής” στον Α’ όροφο του Ωδείου Αθηνών. Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Ειδική ημερίδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής με θέμα “Η Παιδεία Αλλάζει (σ)την Ελλάδα Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ” στην αίθουσα “Άρης Γαρουφαλής” στον Α’ όροφο του Ωδείου Αθηνών. Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Ειδική ημερίδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής με θέμα “Η Παιδεία Αλλάζει (σ)την Ελλάδα Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ” στην αίθουσα “Άρης Γαρουφαλής” στον Α’ όροφο του Ωδείου Αθηνών. Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Παρακολουθήστε την ημερίδα σε βίντεο:
Αναλυτικά η ομιλία του κ. Ανδρουλάκη:
«Δεν είναι τυχαίο που το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να ανοίξει αυτόν τον διάλογο δημόσια, με τεκμηρίωση και σοβαρότητα.
Σε ένα πολιτικό περιβάλλον τεχνητής πόλωσης και γενικευμένης απαξίωσης των πολιτικών κομμάτων, εμείς παραμένουμε αταλάντευτα προσηλωμένοι στα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού. Στο ιδιωτικό χρέος, στην ακρίβεια, την προστασία του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων. Εισάγουμε στη δημόσια ατζέντα προωθημένες πλην όμως αναγκαίες παρεμβάσεις όπως η πιλοτική εφαρμογή της τετράωρης εργασίας και η δωρεάν μετακίνηση των νέων έως 24 ετών με τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Είμαστε η δύναμη, η φωνή και η ελπίδα της μεσαίας τάξης των πιο αδύναμων συμπολιτών.
Ο τρόπος που εργαζόμαστε ως αντιπολίτευση δείχνει τι είδους κυβέρνηση θέλουμε να γίνουμε.
Μια προοδευτική κυβέρνηση που θα έχει προτεραιότητα την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, τη δραστική μείωση των ανισοτήτων και την ουσιαστική αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος της χώρας.
Έτσι αντιλαμβανόμαστε την πολιτική ευθύνη. Αυτή είναι η δέσμευσή μας στον ελληνικό λαό που διψά για μια νέα πορεία.
Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ είναι ψήφος για μια καλύτερη ζωή. Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ σημαίνει πολιτική αλλαγή που αξίζει. Με ενότητα, σχέδιο και αξιοπιστία.
Η Νέα Δημοκρατία, έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της: λιγότερη δημόσια επένδυση, μεγαλύτερη επιβάρυνση της οικογένειας, διοικητικός συγκεντρωτισμός, διαρκής νομοθετική αναστάτωση και ολοένα περισσότερες ιδιωτικές διαδρομές για όσους μπορούν να πληρώσουν.
Πρόκειται για βαθιά συντηρητική πολιτική που αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως αγορά υπηρεσιών, το σχολείο ως μηχανισμό συμμόρφωσης και τον μαθητή ως πελάτη ενός συστήματος πολλών ταχυτήτων.
Εμείς απαντάμε διαφορετικά. Η Παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, δύναμη ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας, θεμέλιο της Δημοκρατίας και βασική προϋπόθεση για μια σύγχρονη, παραγωγική και δίκαιη Ελλάδα. Γι’ αυτό και η σύγκρουση που έχουμε μπροστά μας δεν αφορά απλώς διαφορετικούς νόμους ή επιμέρους μέτρα. Αφορά δύο διαφορετικούς δρόμους για τη χώρα.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει το αποτύπωμά της πίσω από έναν καταιγισμό νομοθετημάτων, πλατφορμών, προγραμμάτων και επικοινωνιακών εξαγγελιών. Όμως τα αποτέλεσματα αυτών των πολιτικών είναι απογοητευτικά: οι μαθησιακές επιδόσεις υποχωρούν, οι ανισότητες διευρύνονται, οι εκπαιδευτικοί απαξιώνονται οικονομικά και θεσμικά, οι υποδομές παραμένουν ανεπαρκείς, οι οικογένειες πληρώνουν περισσότερο και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα χάνει σταθερά έδαφος απέναντι στην ιδιωτική αγορά.
Επιπρόσθετα, οι βαθύτερες εκπαιδευτικές και ψηφιακές ανισότητες υπονομεύουν την ποιότητα του εργατικού δυναμικού της χώρας. Από τη μία πλευρά, η χώρα καταγράφει θετικές επιδόσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με το ποσοστό των αποφοίτων να αγγίζει το 44,5% (σχεδόν ευθυγραμμισμένο με το 44,1% της ΕΕ) και τη σχολική διαρροή να έχει περιοριστεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Από την άλλη πλευρά, όμως, η αγορά εργασίας αδυνατεί να απορροφήσει αυτό το δυναμικό σε υψηλής αξίας θέσεις, εν μέρει λόγω του ψηφιακού χάσματος: το ποσοστό των πολιτών με βασικές ψηφιακές δεξιότητες υποχώρησε στο 51% το 2025, την ώρα που στην ΕΕ-27 εκτινάχθηκε στο 60,4%. Το έλλειμμα αυτό καθηλώνει την οικονομία σε χαμηλές αμοιβές και περιορίζει την εγχώρια προστιθέμενη αξία.
Απέναντι σε όλα αυτά τα σοβαρά προβλήματα, η κυβέρνηση πορεύεται χωρίς σχέδιο.
Αυτό φάνηκε με τον πιο εμβληματικό τρόπο στην υπόθεση της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Στην αρχή, μας παρουσίασαν ως το μείζον πρόβλημα των πανεπιστημίων την τάξη και την ασφάλεια. Δεσμεύτηκαν να το λύσουν. Επένδυσαν πολιτικά στην καταστολή και δαπάνησαν περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ για ένα σώμα που δεν εντάχθηκε ποτέ ουσιαστικά στη λειτουργία των ιδρυμάτων και εγκαταλείφθηκε στην πράξη.
Το ΠΑΣΟΚ εξαρχής άσκησε κριτική στις επικοινωνιακές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης. Τι μας απάντησαν: είστε με τους μπαχαλάκηδες.
Τι αποδείχτηκε στην πράξη: Η πανεπιστημιακή αστυνομία είναι ένα μεγαλοπρεπές και πανάκριβο φιάσκο της Νέας Δημοκρατίας.
Τα πανεπιστήμια εξακολουθούσαν να χρειάζονται φωτισμό, οργανωμένη φύλαξη από τα ίδια τα ιδρύματα, σύγχρονες υποδομές, επαρκές προσωπικό, φοιτητικές εστίες και βασικές υπηρεσίες μέριμνας.
Μια ακόμα εμβληματική αποτυχία της Νέας Δημοκρατίας ήταν τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε την έλευση κορυφαίων διεθνών ιδρυμάτων. Μίλησε για ιστορική τομή και καλλιέργησε την προσδοκία ότι η Ελλάδα θα αποκτούσε πανεπιστήμια παγκόσμιου κύρους.
Υποσχέθηκαν πανεπιστήμια διεθνούς κύρους και τελικά θεσμοθέτησαν την πανεπιστημιοποίηση των κολλεγίων. Αυτή είναι η πραγματικότητα πίσω από το κυβερνητικό αφήγημα.
Η δική μας θέση είναι καθαρή και υπεύθυνη. Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρό, σύγχρονο και εξωστρεφές δημόσιο πανεπιστήμιο. Με ενιαίο εθνικό πλαίσιο για ολόκληρη την ανώτατη εκπαίδευση, με αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια, κοινές προδιαγραφές ποιότητας, ουσιαστική αξιολόγηση και πραγματικές εγγυήσεις για τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα κάθε δομής.
Η χώρα χρειάζεται σοβαρό ακαδημαϊκό σχεδιασμό και όχι μια άναρχη αγορά τίτλων.
Η δημόσια παιδεία συρρικνώνεται μπροστά στα μάτια μας, από το Νηπιαγωγείο έως το πανεπιστήμιο.
Ο αριθμός των μαθητών στα ιδιωτικά σχολεία αυξήθηκε κατά 16,7% μεταξύ 2018 και 2022, ενώ στο ιδιωτικό Νηπιαγωγείο η αύξηση έφτασε το 51,8%.
Με τη διευκόλυνση της κυβέρνησης, λειτουργούν περισσότερα από 2.500 Κέντρα Μελέτης χωρίς ολοκληρωμένο πλαίσιο αδειοδότησης, παιδαγωγικών προδιαγραφών και ελέγχου ασφάλειας.
Όταν το Ολοήμερο δεν προσφέρει οργανωμένη μελέτη, η οικογένεια πληρώνει Κέντρο Μελέτης· όταν το δημόσιο σχολείο δεν εξασφαλίζει ξένη γλώσσα, ψηφιακές δεξιότητες, αθλητισμό και πολιτισμό, η οικογένεια αναζητά ιδιωτικές λύσεις.
Το σχολείο δεν είναι εμπορικό κέντρο ούτε το παιδί πελάτης που ψάχνει προσφορές.
Για εμάς το σχολείο είναι φορέας χειραφέτησης του ανθρώπου και ο μαθητής είναι ο αυριανός πολίτης που θα διαμορφώσει το μέλλον της κοινωνίας μας.
Αυτή η μετατόπιση προς την ιδιωτική λύση συνδέεται άμεσα με τη χρόνια υποχρηματοδότηση. Η Ελλάδα δαπανά 7.137 δολάρια αγοραστικής δύναμης ανά μαθητή, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 15.023. Οι συνολικές δαπάνες για την εκπαίδευση φτάνουν το 3,9% του ΑΕΠ, έναντι 4,7% στον ΟΟΣΑ, ενώ την περίοδο 2019–2023 η δαπάνη ανά μαθητή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μειώθηκε κατά 4%, την ώρα που στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε κατά 12%.
Το κενό αυτό μεταφέρεται στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Οι ελληνικές οικογένειες πληρώνουν περισσότερα από 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για φροντιστήρια και ιδιωτικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες, ενώ οι δαπάνες στον οργανωμένο φροντιστηριακό χώρο αυξήθηκαν κατά 36% μέσα σε δύο χρόνια.
Αυτή η αιμορραγία πρέπει να σταματήσει, γιατί αυξάνονται οι ανισότητες.
Όσο μεγαλύτερη είναι η οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας, τόσο περισσότερες επιλογές έχει το παιδί της.
Ας δούμε τα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA 2022. Αποτυπώνουν αυτή την πραγματικότητα με τρόπο αμείλικτο. Στα μαθηματικά, μόνο το 53% των μαθητών στην Ελλάδα φτάνει στο βασικό επίπεδο επάρκειας, έναντι 69% στον ΟΟΣΑ. Στην ανάγνωση το αντίστοιχο ποσοστό είναι 62%, έναντι 74%, και στις φυσικές επιστήμες 63%, έναντι 76%.
Η πραγματική αριστεία ενός εκπαιδευτικού συστήματος δεν κρίνεται μόνο από τις επιδόσεις των καλύτερων, αλλά από το πόσα παιδιά βοηθά να ξεπεράσουν την αφετηρία τους.
Η κοινωνική προέλευση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εκπαιδευτικό πεπρωμένο.
Με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τα παιδιά της ελληνικής περιφέρειας και των λαϊκών στρωμάτων θα έχουν ισότιμες ευκαιρίες στην πρόοδο και σε μια καλύτερη ζωή.
Στον πυρήνα κάθε σοβαρής εκπαιδευτικής αλλαγής βρίσκεται ο εκπαιδευτικός.
Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ για το 2025, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση στους μισθούς των εκπαιδευτικών ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Παράλληλα, χιλιάδες αναπληρωτές μετακινούνται κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη χώρα και, ιδιαίτερα σε νησιωτικές και τουριστικές περιοχές με το κόστος στέγασης να απορροφά μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους.
Ακόμη και η επιμόρφωση, που θα έπρεπε να αποτελεί θεμέλιο της επαγγελματικής ανάπτυξης, οργανώθηκε χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τη σχολική πράξη. Πρόγραμμα που σχεδιάστηκε για 150.000 εκπαιδευτικούς κατέληξε σε συμμετοχή μόλις του 9%, των εκπαιδευτικών, ενώ 1.284.640 ευρώ δόθηκαν σε ιδιωτική εταιρεία για υλικό και επιμόρφωση επιμορφωτών.
Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι όλα γίνονται για τα μάτια του κόσμου.
Εδώ θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Εμείς πιστεύουμε στην αξιολόγηση, αλλά σε μια αξιολόγηση καθολική, ουσιαστική, με ανατροφοδότηση, η οποία θα αφορά όλες τις παραμέτρους του εκπαιδευτικού συστήματος.
Η αξιολόγηση πρέπει να οδηγεί σε επιμόρφωση, υποστήριξη, πρόσθετους πόρους και συγκεκριμένη βελτίωση. Αξιολογούμε για να βελτιώνουμε, όχι για να ενοχοποιούμε. Αξιολόγηση χωρίς ανατροφοδότηση είναι απλή καταγραφή και αξιολόγηση χωρίς στήριξη καταλήγει σε γραφειοκρατική συμμόρφωση.
Η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι διευθυντές αναζητούν εγκρίσεις και κωδικούς από υποστελεχωμένες υπηρεσίες των δήμων ακόμη και για βασικές ανάγκες, όπως η θέρμανση, η χαρτική ύλη και οι μικροεπισκευές. Ο διευθυντής, όμως, πρέπει να ηγείται μιας παιδαγωγικής κοινότητας, να εμπνέει, να συντονίζει και να στηρίζει, όχι να αναλώνεται στη διαχείριση μικροδαπανών.
Την ίδια στιγμή, οι σχολικές υποδομές παραμένουν σε κρίση. Το 65% των σχολικών κτιρίων έχει κατασκευαστεί πριν από το 1985, ενώ από περίπου 13.500 σχολικά κτίρια μόνο 3.200 διαθέτουν ταυτότητα κτιρίου και πλήρη φάκελο στατικής επάρκειας. Οι ανάγκες στατικής ενίσχυσης ξεπερνούν τα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης περιορίστηκαν περίπου στα 250 εκατομμύρια.
Η κυβέρνηση άφησε τη σχολική στέγη έξω από τον πυρήνα της πολιτικής της και περιορίστηκε σε αποσπασματικές παρεμβάσεις. Η χώρα χρειάζεται ένα μεγάλο εθνικό πρόγραμμα σχολικής στέγης, με πλήρη προσεισμικό έλεγχο, ενεργειακή και βιοκλιματική αναβάθμιση, προσβασιμότητα, σύγχρονα εργαστήρια, βιβλιοθήκες, χώρους άθλησης και σχολικές αυλές με περισσότερο πράσινο.
Η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια της σχολικής ζωής δεν μπορούν να εξαρτώνται από τον επόμενο πεσμένο σοβά.
Το ίδιο αποσπασματική είναι και η κυβερνητική αντιμετώπιση της σχολικής βίας – μιας μεγάλης κοινωνικής πληγής.
Η πλατφόρμα αναφορών ψηφιοποίησε απλώς την καταγγελία και άφησε την πρόληψη χωρίς επαρκείς δομές.
Η πραγματική πολιτική απαιτεί μόνιμους ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, διεπιστημονικές ομάδες, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, συνεργασία με τις οικογένειες και μια σχολική κουλτούρα εμπιστοσύνης και συμμετοχής. Η βία αντιμετωπίζεται στη ρίζα της, με ανθρώπους, σχέσεις και σταθερή υποστήριξη.
Ανάλογη αστάθεια συναντούμε και στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση. Μέσα σε πέντε χρόνια ψηφίστηκαν τρεις διαδοχικοί νόμοι, ενώ δημιουργήθηκαν ή μετονομάστηκαν σχεδόν όλες οι δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Η συμμετοχή στη μαθητεία εκτιμάται μόλις στο 5% έως 7%, όταν σε ισχυρότερα συστήματα φτάνει στο 25% έως 30%, ενώ η αμειβόμενη μαθητεία των ΕΠΑΛ περιορίζεται περίπου στο 2%.
Οι νέοι δεν χρειάζονται άλλες ψευδεπίγραφες μεταρρυθμίσεις· χρειάζονται σύγχρονα εργαστήρια, ποιοτική και αμειβόμενη μαθητεία, αξιόπιστους τίτλους, σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και πραγματική διαδρομή προς την αξιοπρεπή εργασία.
Απέναντι σε αυτή την πορεία, χρειάζεται διαφορετικό υπόδειγμα εκπαιδευτικής πολιτικής, με καθαρή ιδεολογική αφετηρία, συγκεκριμένες δεσμεύσεις και διάρκεια στον χρόνο.
Για εμάς, η Παιδεία αποτελεί δημόσιο αγαθό, κοινωνικό δικαίωμα, θεσμό Δημοκρατίας και τον ισχυρότερο μηχανισμό κοινωνικής κινητικότητας.
Γιατί, πρόοδος σημαίνει να προχωρούν οι πολλοί.
Γι’ αυτό καταθέτουμε ένα νέο κοινωνικό και θεσμικό συμβόλαιο για την Παιδεία.
01 Ένα συμβόλαιο που ξεκινά από την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού, με μισθολογική και θεσμική ενίσχυση, στεγαστική στήριξη για όσους υπηρετούν σε νησιωτικές, τουριστικές και απομακρυσμένες περιοχές. Η απαξίωση των αναπληρωτών δεν αποτυπώνεται μόνο στους χαμηλούς μισθούς, στις συνεχείς μετακινήσεις και στην αγωνία της στέγασης. Αποτυπώνεται πλέον και θεσμικά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την άνιση μεταχείριση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την προστασία της εγκυμοσύνης και της μητρότητας. Αυτή η αδικία δεσμευόμαστε να σταματήσει. Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να στηρίζεται σε εκπαιδευτικούς που η πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Γι’ αυτό, πρώτη μας δέσμευση είναι: ισότιμα εργασιακά, ασφαλιστικά και οικογενειακά δικαιώματα, σταθερός προγραμματισμός προσλήψεων και μόνιμοι διορισμοί για τις πάγιες και πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης.
02 Δεύτερη μεγάλη μας δέσμευση είναι το πραγματικό Ολοήμερο Σχολείο. Ένα Ολοήμερο για όλα τα παιδιά, με ενιαίο πρόγραμμα, σταθερό προσωπικό και οργανωμένη μελέτη. Με τέχνες, αθλητισμό, μουσική, θέατρο, πολιτισμό και ψηφιακές δεξιότητες, αλλά και με πιστοποίηση ξένης γλώσσας και πληροφορικής μέσα από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να στηρίζεται η εργαζόμενη οικογένεια, να περιορίζεται η παραπαιδεία και να διευρύνονται οι δυνατότητες κάθε παιδιού. Η οικογένεια δεν πρέπει να πληρώνει για όσα οφείλει να παρέχει το δημόσιο σχολείο.
03 Τρίτη δέσμευσή μας είναι ένα εθνικό πρόγραμμα ισοτιμίας, με περισσότερη χρηματοδότηση στα σχολεία των περιοχών με μεγαλύτερες ανάγκες, με μόνιμες δομές ψυχοκοινωνικής στήριξης, πλήρη Παράλληλη Στήριξη, ισχυρή ειδική αγωγή και ειδικές πολιτικές για τις νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές. Η δικαιοσύνη στην εκπαίδευση σημαίνει να κατευθύνουμε περισσότερη στήριξη εκεί όπου υπάρχουν μεγαλύτερες ανάγκες. Η αναξιοπιστία της κυβερνητικής πολιτικής αγγίζει πλέον τον πιο ευαίσθητο πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας: το αδιάβλητο των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Το πρόσφατο περιστατικό σε εξεταστικό κέντρο ΕΠΑΛ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή υπηρεσιακή αστοχία. Θίγει την ισονομία των υποψηφίων. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά: πώς συνέβη το λάθος, με ποια κριτήρια αποφασίστηκε η συγκεκριμένη βαθμολόγηση, ποιοι είχαν την ευθύνη και ποιες εγγυήσεις υπάρχουν ότι δεν επηρεάστηκε η ισότιμη κατάταξη των υποψηφίων. Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σήμερα, όταν η κυβέρνηση ανοίγει τη συζήτηση για το νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο. Γιατί καμία αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα δεν μπορεί να γίνει χωρίς απόλυτη θεσμική αξιοπιστία, καθαρούς κανόνες και κοινωνική συναίνεση.
04 Τέταρτη δέσμευσή μας είναι ένα νέο Λύκειο με πραγματική μορφωτική αξία και ένα αξιόπιστο Εθνικό Απολυτήριο. Το Λύκειο πρέπει να καλλιεργεί γενική παιδεία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα, ανθρωπιστικές αξίες και δημοκρατική συνείδηση, να προετοιμάζει τους νέους για τις σπουδές, την εργασία και την ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία. Η αλλαγή αυτή χρειάζεται πραγματικό εθνικό διάλογο, όπως πρώτο το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε. Γιατί για εμάς το Λύκειο πρέπει να ξαναβρεί τον πραγματικό του χαρακτήρα και να μην θεωρείται ως ένα ψυχοφθόρο εξεταστικό κέντρο.
05 Πέμπτη δέσμευση είναι το ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο, με επαρκή χρηματοδότηση, σύγχρονες υποδομές, αξιολόγηση, λογοδοσία και πραγματικό αυτοδιοίκητο. Με ισχυρή έρευνα και σύνδεση με την καινοτομία, την παραγωγή και την περιφερειακή ανάπτυξη, αλλά και με φοιτητική στέγαση, σίτιση και μέριμνα. Το ΠΑΣΟΚ πιστεύει σε ένα μοντέλο όπου το κράτος θέτει τους κανόνες, εγγυάται την ποιότητα και την ισότητα, αλλά αφήνει τα Πανεπιστήμια να αποφασίζουν για το ακαδημαϊκό τους προφίλ, τις συνεργασίες τους, την ανάπτυξή τους. Αυτό θα πει ουσιαστική αυτοδιοίκηση και απελευθέρωση των δυνατοτήτων του δημόσιου πανεπιστημίου.
06 Τέλος, δεσμευόμαστε για ένα σταθερό και αξιόπιστο σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης, με ενεργό συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, σύγχρονα εργαστήρια, ποιοτική και αμειβόμενη μαθητεία, πιστοποίηση χωρίς καθυστερήσεις, σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και σύνδεση των ειδικοτήτων με την παραγωγική βάση κάθε περιφέρειας. Κάθε διαδρομή μάθησης πρέπει να οδηγεί σε γνώση, αξιοπρέπεια και προοπτική.
Για το ΠΑΣΟΚ ισχυρή δημόσια παιδεία σημαίνει ανοδική κοινωνική κοινωνική κινητικότητα. Σημαίνει λιγότερες ανισότητες και περισσότερες ευκαιρίες.
Δεσμευόμαστε να δώσουμε σε κάθε παιδί περισσότερες ευκαιρίες. Στον εκπαιδευτικό τον σεβασμό και τη στήριξη που αξίζει. Στην οικογένεια την εμπιστοσύνη ότι το δημόσιο σχολείο μπορεί να προσφέρει το καλύτερο για τα παιδιά της. Και στη νέα γενιά έναν ουσιαστικό λόγο να μείνει, να δημιουργήσει και να προκόψει στην πατρίδα της.
Γιατί όταν επενδύεις σε ένα παιδί, δίνεις προοπτική σε μια ολόκληρη γενιά. Kαι όταν η νέα γενιά δυναμώσει, αλλάζεις το μέλλον της Ελλάδας.
Όραμα του ΠΑΣΟΚ είναι μια χώρα που δίνει σε όλους την ευκαιρία να προχωρήσουν.
Και όλοι μαζί με σχέδιο και αξιοπιστία θα χτίσουμε την Ελλάδα που αξίζουμε και αγαπάμε».
Διαβάστε περισσότερα