Το ψυχολογικό δράμα του Κρίστιαν Πέτσολντ ξεχωρίζει στις πρεμιέρες της εβδομάδας, όπως και το «Tuner» του Ντάνιελ Ρόερ που έχει στα ατού του τις guest εμφανίσεις των Ντάστιν Χόφμαν, Ζαν Ρενό και Χέρμπι Χάνκοκ
Αντικατοπτρισμοί
(Miroirs No. 3, Γερμανία, 2025, 86’)
Σκηνοθεσία: Κρίστιαν Πέτσολντ
Ηθοποιοί: Πάουλα Μπερ, Μπάρμπαρα Aουερ, Ματίας Μπραντ
Η νέα ταινία του σημαντικού Γερμανού σκηνοθέτη Κρίστιαν Πέτσολντ («Το Τραγούδι του Φοίνικα», 2014, «Κόκκινος Ουρανός», 2023), ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Βερολίνου, αφηγείται την ιστορία της Λάουρα, η οποία μετά από ένα τροχαίο όπου σκοτώνεται ο φίλος της, φιλοξενείται στο εξοχικό σπίτι της Μπέτι, μάρτυρα του δυστυχήματος. Η ζωή με την οικογένεια της Μπέτι φέρνει ανακούφιση σε όλους, ωστόσο η Λάουρα αρχίζει να αμφισβητεί τα κίνητρά τους όσο περνάει ο καιρός.
Ο Πέτσολντ κατασκευάζει ένα ψυχολογικό δράμα, με την κάμερά του να παραμένει σταθερή, καταγράφοντας και διεισδύοντας στις ψυχές των δύο γυναικών. Μέσα από τους διαλόγους και τις σιωπές, αναδεικνύει τις σχέσεις που αναπτύσσονται, είτε φανερά είτε υπόγεια, ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν στιγματιστεί από τραυματικές εμπειρίες, που αναζητούν μια διέξοδο, μια επούλωση του πόνου.
Εσκεμμένα δεν αποκαλύπτει το τραύμα της Λάουρα. Από την πρώτη κιόλας σκηνή εκείνη μοιάζει αποκομμένη από τη ζωή της, μια ανεξήγητη θλίψη την περιβάλλει και η απώλεια του συντρόφου της δεν τη συγκλονίζει όπως θα περίμενε ο θεατής.
Το άγνωστο τραύμα της έρχεται να ενωθεί με εκείνο της Μπέτι και ο Πέτσολντ σε αυτό το λιτό, χαμηλών τόνων δράμα, απογυμνώνει τις ψυχές των πρωταγωνιστριών του και σκηνοθετεί μια σπουδή πάνω στο τραύμα, τις ανεπούλωτες πληγές, το πένθος και την ανθρώπινη ανάγκη να καλυφθεί, με οποιονδήποτε τρόπο, το κενό που αφήνει η απώλεια. Η αγάπη για το χαμένο πρόσωπο αντανακλάται λανθασμένα πάνω σε έναν άλλον άνθρωπο και όπως ένας καθρέφτης μπορεί να παραμορφώσει ένα είδωλο, έτσι και εδώ η αγάπη παραμορφώνεται.
Το έργο του είναι πολυεπίπεδο, ίσως δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί, όμως όταν αυτό συμβεί καταφέρνει να αναδείξει προβληματισμούς που ξεπερνούν το κεντρικό του θέμα. Η ταινία, τοποθετημένη εξ ολοκλήρου στην εξοχή, αποπνέει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Η οικογένεια βυθίζεται σε μια συνειδητή ψευδαίσθηση, ενώ η Λάουρα απομονώνεται σε αυτό το εξοχικό τοπίο, αναζητώντας μια προσωρινή διαφυγή από τη ζωή της πριν από το δυστύχημα.
Η πραγματικότητα για τους πρωταγωνιστές αλλοιώνεται και οι ίδιοι μοιάζουν να επιδιώκουν αυτή την αλλοίωση, καθώς μέσα από αυτήν βρίσκουν έναν τρόπο να διαφύγουν από αυτή.
Tuner
(Καναδάς, ΗΠΑ, 2026, 109’)
Σκηνοθεσία: Ντάνιελ Ρόερ
Ηθοποιοί: Λίο Γούντολ, Χαβάνα Ρόουζ Λιου, Ζαν Ρενό, Ντάστιν Χόφμαν
Ο Νίκι, ένας χαρισματικός χορδιστής πιάνων με εξαιρετικά ευαίσθητη ακοή, εργάζεται στη Νέα Υόρκη δίπλα στον μέντορά του και γνωρίζει τη φοιτήτρια μουσικής Ρούθι. Οταν ένας εργολάβος ασφαλείας του προτείνει να χρησιμοποιήσει το σπάνιο χάρισμά του για το άνοιγμα χρηματοκιβωτίων, προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά τον μέντορά του, ο Νίκι βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στην αγάπη, την αφοσίωση και την παρανομία, αντιμέτωπος με ένα δίλημμα που θα αλλάξει τη ζωή του.
Ο Καναδός σκηνοθέτης Ντάνιελ Ρόερ, γνωστός από το ντοκιμαντέρ «Navalny» (2022), το οποίο κέρδισε το Οσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, σκηνοθετεί την πρώτη μυθοπλαστική ταινία του, έχοντας στη διάθεσή του έναν εξαιρετικό πρωταγωνιστή (Λίο Γούντολ), δύο μικρά αλλά σημαντικά περάσματα από δύο σπουδαίους ηθοποιούς (Ντάστιν Χόφμαν και Ζαν Ρενό), ένα υπέροχο σάουντρακ, μια guest εμφάνιση του μεγάλου πιανίστα της τζαζ Χέρμπι Χάνκοκ και την αδιαμφισβήτητη ικανότητά του να σκηνοθετεί, όταν χρειάζεται, με γρήγορο, κοφτό ρυθμό, αλλά και όταν το απαιτεί η αφήγηση, να χαμηλώνει τους τόνους και να εστιάζει στους χαρακτήρες του.
Η ταινία του μοιάζει με μια καλογραμμένη παρτιτούρα, στην οποία λείπει όμως η κατάλληλη νότα η οποία θα την έκανε να ξεχωρίσει. Το σενάριο, που υπογράφει ο ίδιος μαζί με τον Ρόμπερτ Ράμσεϊ, είναι γεμάτο εύκολες λύσεις και απίθανες συμπτώσεις, ακολουθεί γνώριμα μονοπάτια και δεν καταφέρνει ποτέ να κάνει την πλοκή πραγματικά πιστευτή. Οσο η ταινία πλησιάζει προς το φινάλε, παύει να εστιάζει στους χαρακτήρες της, η σχέση του Νίκι και της Ρούθι δεν εξερευνάται ποτέ ουσιαστικά, ακολουθώντας μια τετριμμένη αφήγηση γεμάτη κλισέ. Η ταινία εκπέμπει μια ζεστασιά, μια θαλπωρή όταν εστιάζει στους χαρακτήρες και τις σχέσεις τους αλλά προσπαθεί μάταια να δώσει πνοή σε μια κεντρική ιδέα που μοιάζει τελείως αδιάφορη, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει δράση και αγωνία χωρίς όμως ποτέ να καταφέρνει τίποτα από τα δυο.
Evil Dead Burn
(ΗΠΑ, 2026, 110′)
Σκηνοθεσία: Σεμπαστιάν Βανίτσεκ
Ηθοποιοί: Σουχεϊλά Γιακούμπ, Τάντι Ράιτ, Χάντερ Ντούχαν
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, μια γυναίκα καταφεύγει στο απομονωμένο σπίτι των πεθερικών της. Οταν εκείνοι μεταμορφώνονται σε Deadites, η οικογενειακή συγκέντρωση μετατρέπεται σε εφιάλτη και η ίδια ανακαλύπτει πως κάποιοι όρκοι ισχύουν ακόμη και μετά τον θάνατο.
Η μπαλάντα των ονείρων
(Power Ballad, ΗΠΑ, Ιρλανδία, 2026, 98’)
Σκηνοθεσία: Τζον Κάρνεϊ
Ηθοποιοί: Πολ Ραντ, Νικ Τζόνας, Πίτερ ΜακΝτόναλντ
Ενας τραγουδιστής σε γάμους γνωρίζει έναν πρώην σταρ συγκροτήματος κι οι δυο τους συνδέονται μέσα από τη μουσική. Οταν όμως ένα τραγούδι γίνεται τεράστια επιτυχία, ο πρώτος διεκδικεί την αναγνώριση που πιστεύει ότι του ανήκει, ακόμη κι αν χρειαστεί να τα ρισκάρει όλα.
Βαϊάνα
(Moana, ΗΠΑ, 2026, 115’)
Σκηνοθεσία: Τόμας Κάιλ
Με τις φωνές των: Μαρίνας Σάττι, Μιχάλη Κουινέλη, Βίνας Παπαδοπούλου
Η νεαρή Βαϊάνα ακολουθεί το κάλεσμα του Ωκεανού και, μαζί με τον ημίθεο Μάουι, ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι για να σώσει τον λαό της. Η live-action «Βαϊάνα» της Disney μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το αγαπημένο σύγχρονο κλασικό του στούντιο.
Το δείπνο του Φράνκο
(La Cena, Ισπανία, 2025, 106’)
Σκηνοθεσία: Μανουέλ Γκόμεθ Περέιρα
Ηθοποιοί: Μάριο Κάσας, Αλμπέρτο Σαν, Χουάν Ασιέρ Ετσεανδία
1939, λίγο μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου. Για το επίσημο δείπνο του Φράνκο στο Hotel Palace της Μαδρίτης, ένας νεαρός υπολοχαγός αποφυλακίζει προσωρινά μια ομάδα πολιτικών κρατουμένων-σεφ ώστε να μαγειρέψουν. Εκείνοι, όμως, εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να σχεδιάσουν την απόδρασή τους. Ακροβατώντας ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, ο Μανουέλ Γκόμεθ Περέιρα μεταφέρει στον κινηματογράφο το θεατρικό έργο του Χοσέ Λουίς Αλόνσο ντι Σάντος, αξιοποιώντας την παράλογη κεντρική του ιδέα και δημιουργεί μια ταινία με γρήγορο σκηνοθετικό ρυθμό, η οποία, παρά τις κωμικές υπερβολές της, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
Κάτω όμως από το ανάλαφρο χιούμορ, ο Σάντος χτίζει μια ιστορία αντίστασης με τραγικές προεκτάσεις, ακουμπώντας, όπως και πολλές σύγχρονες ισπανικές ταινίες που ασχολήθηκαν με τη δικτατορία του Φράνκο, στη συλλογική μνήμη και αναδεικνύοντας το πόσο σημαντική είναι η συσπείρωση και η αντίσταση απέναντι σε έναν εχθρό που αναζητά τρόπους για να καταπνίξει την ελευθερία ενός λαού. Η ταινία εντυπωσιάζει με την προσεγμένη σκηνογραφία της και ο Περέιρα διαχειρίζεται με ικανότητα έναν μεγάλο αριθμό χαρακτήρων, χωρίς η συνεχής εναλλαγή ανάμεσά τους να κουράζει.
Ομως η κωμωδία υπερισχύει του δράματος και οι χαρακτήρες δεν αποκτούν ποτέ το απαραίτητο βάθος, με τους περισσότερους να κινούνται στα όρια της καρικατούρας. Ετσι, το πολιτικό σχόλιο της ταινίας παρότι εμφανές αποδυναμώνεται κάτω από μια όχι και τόσο εύστοχη σάτιρα.
ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ωραία μου Κυρία
(My Fair Lady, ΗΠΑ, 1964, 170’)
Σκηνοθεσία: Τζορτζ Κιούκορ
Ηθοποιοί: Οντρεϊ Χέπμπορν, Ρεξ Χάρισον, Γκλάντις Κούπερ
Ο καθηγητής φωνητικής Χένρι Χίγκινς βάζει στοίχημα ότι μπορεί να μεταμορφώσει την Ελάιζα Ντούλιτλ, μια απλή ανθοπώλισσα των δρόμων του Λονδίνου, σε μια αριστοκρατική κυρία, διδάσκοντάς της σωστή ομιλία και τρόπους. Καθώς η μεταμόρφωσή της ολοκληρώνεται, η σχέση τους γίνεται πολύ πιο περίπλοκη από ένα απλό πείραμα. Το οπτικό υπερθέαμα της δεκαετίας του ’60 που κέρδισε 8 Οσκαρ.
Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως
Dial M For Murder (ΗΠΑ, 1954, 105’)
Σκηνοθεσία: Αλφρεντ Χίτσκοκ
Ηθοποιοί: Γκρέις Κέλι, Ρέι Μίλαντ, Ρ. Κάμινγκς, Τζον Γουίλιαμς
Ο πρώην πρωταθλητής του τένις Τόνι Γουέντις σχεδιάζει να δολοφονήσει τη σύζυγό του, όταν μαθαίνει ότι τον έχει απατήσει με τον συγγραφέα Μαρκ Χάλιντεϊ. Στόχος του είναι να κληρονομήσει την περιουσία της, όμως το σχέδιό του δεν εξελίσσεται όπως το είχε υπολογίσει. Αγωνία, ένταση και ένα σκηνοθετικό μάθημα από τον μετρ του σασπένς.
Διαβάστε περισσότερα