Μια απόφαση με ιδιαίτερη σημασία για χιλιάδες δανειολήπτες που παραμένουν εγκλωβισμένοι στη δαιδαλώδη πραγματικότητα των τιτλοποιήσεων και των servicers και αναμένεται να αποτελέσει οδηγό απέναντι στις αυθαιρεσίες των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου, βάζοντας φρένο σε μια πρακτική που, σύμφωνα με το ίδιο το δικαστήριο, παραβιάζει την «καλή πίστη» και τα «συναλλακτικά ήθη».
Η υπόθεση αφορά μια δανειολήπτρια που είχε υπαχθεί στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη, έχοντας εξασφαλίσει δικαστική ρύθμιση των οφειλών της και προστασία της κύριας κατοικίας της, παρ’ όλα αυτά όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με την απώλεια της προστασίας όχι επειδή αρνήθηκε να πληρώσει, αλλά επειδή… κανείς δεν της έλεγε πού να πληρώσει (!).
Το Μονομελές Πρωτοδικείο ωστόσο, που αντιλήφθηκε τον παραλογισμό, ανέτρεψε την αυτοδίκαιη έκπτωσή της από τη ρύθμιση, κρίνοντας ότι οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων άσκησαν το σχετικό δικαίωμά τους καταχρηστικά, αφού προηγουμένως είχαν αφήσει τη δανειολήπτρια να αναζητά μάταια τους λογαριασμούς στους οποίους όφειλε να καταθέτει τις δόσεις της.
Το σκεπτικό της απόφασης είναι αποκαλυπτικό καθώς, όπως διαπιστώνεται, η οφειλέτρια δεν παρέμεινε αδρανής αλλά αντιθέτως «προσπάθησε να συμμορφωθεί προς το διατακτικό» των δικαστικών αποφάσεων και «αναζητούσε με κάθε δυνατό τρόπο για τον μέσο συνετό συναλλασσόμενο τους λογαριασμούς για να καταθέσει την οριζόμενη εκ των δικαστηρίων δόση».
Εξώδικα
Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, η ίδια είχε απευθυνθεί επανειλημμένα στα καταστήματα των τραπεζών, είχε επιχειρήσει τηλεφωνικές επικοινωνίες με τα αρμόδια τμήματα εξυπηρέτησης και είχε αποστείλει ακόμη και εξώδικες προσκλήσεις ζητώντας να της γνωστοποιηθούν οι λογαριασμοί κατάθεσης. Η ανταπόκριση, ωστόσο, ήταν ανύπαρκτη. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στην απόφαση, οι αρμόδιοι «κώφευαν».
«Η αιτούσα, όπως αποδείχθηκε, απέστειλε στις καθών πρώτες τρεις πιστώτριες και αρχικές δανείστριες, πριν την τιτλοποίηση των απαιτήσεών τους, εξώδικες δηλώσεις-προσκλήσεις με τις οποίες καλούσε τις πιστώτριες να της κοινοποίησαν αριθμούς λογαριασμών προκειμένου να καταβάλλει τις δόσεις της, ενημερώνοντας ταυτόχρονα τις πιστώτριες της και καθών ότι έχει επισκεφτεί τα κατά τόπους καταστήματά τους και έχει καταβάλει προσπάθειες να επικοινωνήσει είτε διά ζώσης είτε τηλεφωνικώς με τα αρμόδια κέντρα εξυπηρέτησης πελατών για να της υποδείξουν λογαριασμό κατάθεσης της δόσης και οι τελευταίοι κώφευαν», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση.
Ωστόσο το γεγονός ότι δεν της είχαν υποδείξει πού να καταβάλλει τις δόσεις της, δεν πτόησε τους servicers οι οποίοι δεν δίστασαν να της αποστείλουν ακόμα και εξώδικα για ληξιπρόθεσμες οφειλές και στη συνέχεια να ζητήσουν να βρεθεί εκτός νόμου Κατσέλη.
Σύμφωνα με την απόφαση, το δικαστήριο έκρινε ότι εξαιτίας των μεταβιβάσεων των δανείων και των τιτλοποιήσεων σε συνδυασμό με την αδράνεια των αρμοδίων η δανειολήπτρια εμφανίστηκε ως ασυνεπής, ενώ στην πραγματικότητα δεν της είχαν δοθεί τα απαραίτητα στοιχεία για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Μάλιστα όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, υπήρξε «ολιγωρία των προστηθέντων υπαλλήλων τους να υποδείξουν έγκαιρα προς την αιτούσα, όπως τούτο επιβάλλεται τουλάχιστον από τα συναλλακτικά ήθη, τους λογαριασμούς κατάθεσης των δόσεων», ενώ υπογραμμίζει ότι οι σχετικοί λογαριασμοί δεν γνωστοποιήθηκαν ούτε όταν οι εταιρείες έστειλαν εξώδικα προς τη δανειολήπτρια.
Παράβαση κανόνων
Λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα κατατέθηκαν ενώπιον του ακροατηρίου, το δικαστήριο κατέληξε πως οι servicers «άσκησαν καταχρηστικά και κατά παράβαση των κανόνων της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών το δικαίωμα που απορρέει από το άρθρο 11 παρ. 2 του ν. 3869/2010 και αιτήθηκαν να κηρυχθεί έκπτωτη η αιτούσα από τη δικαστική ρύθμιση», ενώ η θέση αυτή ενισχύθηκε καθώς, όπως υπογραμμίζεται, από τη στιγμή που τελικά γνωστοποιήθηκαν οι σωστοί λογαριασμοί η οφειλέτρια άρχισε να καταβάλλει κανονικά τις δόσεις της, ενώ από τα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι εξόφλησε πλήρως τις απαιτήσεις μιας από τις πιστώτριες, γεγονός που ενίσχυσε το συμπέρασμα ότι ποτέ δεν επεδίωξε να αποφύγει τις υποχρεώσεις της.
Έτσι, η απόφαση, όχι μόνο ανατρέπει το να βρεθεί η δανειολήπτρια εκτός ρύθμισης του νόμου Κατσέλη, αλλά μεταρρυθμίζει και τον χρόνο έναρξης των καταβολών για τη διάσωση της κύριας κατοικίας της, κρίνοντας ότι η καθυστέρηση δεν μπορούσε να της καταλογιστεί.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr