Από την Ισλανδία έως τις Θερμοπύλες, η Ευρώπη διαθέτει θερμές πηγές που αποτελούν προορισμούς για ταξίδια ευεξίας.#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Σε αφιέρωμά του, το “Reisereporter” παρουσιάζει δέκα τοποθεσίες με θερμικά νερά, μεταξύ των οποίων οι Θερμοπύλες στην Ελλάδα.
Ήδη από την αρχαιότητα, οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τις θερμές πηγές για χαλάρωση και για την αντιμετώπιση παθήσεων. Σήμερα, τα φυσικά θερμικά νερά προσελκύουν επισκέπτες τόσο για την εμπειρία του λουτρού όσο και για τα μεταλλικά στοιχεία που περιέχουν. Στο δημοσίευμα αποδίδονται στις επιμέρους πηγές ευεργετικές ιδιότητες για διάφορες ενοχλήσεις, από προβλήματα του δέρματος έως παθήσεις των αρθρώσεων.
Οι θερμές πηγές σχηματίζονται συνήθως κοντά σε ηφαιστειακές περιοχές ή όταν τα υπόγεια νερά κυκλοφορούν σε μεγάλο βάθος και θερμαίνονται πριν αναδυθούν στην επιφάνεια.
Γαλάζια Λιμνοθάλασσα, Ισλανδία
Η Ισλανδία είναι ένας από τους γνωστότερους ευρωπαϊκούς προορισμούς για θερμά λουτρά, με τη Γαλάζια Λιμνοθάλασσα να συγκαταλέγεται στα δημοφιλέστερα αξιοθέατά της. Ακόμη και τον χειμώνα, η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται από 37 έως 42 βαθμούς Κελσίου.
Το νερό περιέχει άλγες, άλατα και μεταλλικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων πυρίτιο, στο οποίο αποδίδεται το χαρακτηριστικό γαλάζιο χρώμα. Παρότι το νερό προέρχεται από το υπέδαφος, η λιμνοθάλασσα δεν σχηματίστηκε φυσικά: δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της λειτουργίας γειτονικού γεωθερμικού σταθμού. Το θερμό νερό αντλείται από μεγάλο βάθος και η περίσσειά του καταλήγει στο γύρω πεδίο λάβας.
Το πρώτο λουτρό στην περιοχή άνοιξε το 1987 για άτομα με δερματικά προβλήματα. Σήμερα, εκτός από το λουτρό, οι επισκέπτες έχουν στη διάθεσή τους σάουνες, ατμόλουτρα και υπηρεσίες μασάζ. Λόγω της μεγάλης ζήτησης, το δημοσίευμα συνιστά την έγκαιρη κράτηση.
Cascate del Mulino, Ιταλία
Στη Σατούρνια της Τοσκάνης, περίπου 4.000 χιλιόμετρα από την Ισλανδία, οι καταρράκτες της φυσικής πηγής Cascate del Mulino τροφοδοτούν υπαίθριες λεκάνες κοντά στο όρος Άμιατα. Η λέξη «cascate» σημαίνει «καταρράκτες».
Οι επισκέπτες μπορούν να κολυμπήσουν δωρεάν στα νερά, η θερμοκρασία των οποίων φθάνει τους 37 βαθμούς Κελσίου. Το νερό περιέχει θείο και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει σε ενοχλήσεις των αρθρώσεων και του δέρματος.
Fuente de los Baños, Ισπανία
Στη νοτιοανατολική Ισπανία, οι θερμές πηγές της Fuente de los Baños τροφοδοτούν τον ποταμό Mijares. Η θερμοκρασία του νερού παραμένει περίπου στους 25 βαθμούς Κελσίου καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Τα καθαρά νερά του ποταμού κηρύχθηκαν κοινής ωφέλειας με βασιλικό διάταγμα το 1863 και είναι ελεύθερα προσβάσιμα. Οι πηγές περιέχουν, μεταξύ άλλων, θειικό μαγνήσιο και διττανθρακικά άλατα. Το Reisereporter αναφέρει ότι το νερό χρησιμοποιείται για δερματικά και πεπτικά προβλήματα, ενώ σημειώνει ότι μπορεί και να καταναλωθεί.
Παμούκαλε, Τουρκία
Το Παμούκαλε, στη δυτική Τουρκία, είναι γνωστό για τις εντυπωσιακές λευκές αναβαθμίδες του. Στις λεκάνες τους αναβλύζουν θερμές πηγές, με θερμοκρασίες που φθάνουν τους 30 βαθμούς Κελσίου.
Οι αναβαθμίδες με τις γαλαζοπράσινες λεκάνες ανήκουν σε περιοχή ενταγμένη στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το τοπίο σχηματίστηκε από την εναπόθεση ασβεστούχων υλικών καθώς το νερό ψύχεται. Στο δημοσίευμα αποδίδονται στο νερό ιδιότητες για την αντιμετώπιση ρευματικών, κυκλοφορικών και καρδιακών προβλημάτων.
Βέλινγκραντ, Βουλγαρία
Περισσότερες από 90 θερμές πηγές αναβλύζουν στο Βέλινγκραντ, το οποίο έχει αποκτήσει τον χαρακτηρισμό «πρωτεύουσα των spa» της Βουλγαρίας. Η συγκέντρωση θερμών πηγών στην περιοχή είναι ιδιαίτερα υψηλή.
Η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται, ανάλογα με την πηγή, από 28 έως 86 βαθμούς Κελσίου. Διαφέρει επίσης η περιεκτικότητά του σε μεταλλικά στοιχεία, ραδόνιο, πυρίτιο και φθόριο. Οι διαφορετικές πηγές χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων, σύμφωνα με το αφιέρωμα, ενώ τα λουτρά αποτελούν επιλογή και κατά τον βουλγαρικό χειμώνα, όταν η εξωτερική θερμοκρασία βρίσκεται κοντά στο μηδέν.
Στο Βέλινγκραντ βρίσκεται και η Κλεπτούζα, η μεγαλύτερη καρστική πηγή της Βουλγαρίας. Φέρνει στην επιφάνεια περισσότερα από 500 λίτρα νερού ανά δευτερόλεπτο και σχηματίζει δύο λίμνες. Σε αντίθεση με τις θερμές πηγές της περιοχής, τα νερά τους είναι πολύ κρύα.
Θερμοπύλες, Ελλάδα
Στους πρόποδες του Καλλίδρομου βρίσκονται οι θερμές πηγές των Θερμοπυλών. Το όνομα της περιοχής σημαίνει «θερμές πύλες» και παραπέμπει στη στενή δίοδο μεταξύ της ακτής και της ενδοχώρας, όπου πραγματοποιήθηκαν ιστορικές μάχες.
Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν λουτρό κάτω από έναν τεχνητό καταρράκτη, σε νερό θερμοκρασίας περίπου 40 βαθμών Κελσίου. Το νερό έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θείο και χαρακτηρίζεται ιαματικό στο δημοσίευμα. Η περιοχή συνδέεται και με την παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Ηρακλής λούστηκε εκεί για να ανακτήσει τις δυνάμεις του.
Λόικερμπαντ, Ελβετία
Στο Λόικερμπαντ, σε μία κοιλάδα του ελβετικού καντονιού Βαλέ, αναβλύζουν καθημερινά 3,9 εκατομμύρια λίτρα θερμού νερού. Με 65 θερμές πηγές, η κοινότητα έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο προορισμό ευεξίας της Ελβετίας. Πολλά ξενοδοχεία αξιοποιούν τα νερά των πηγών στις εγκαταστάσεις spa τους.
Το νερό φθάνει τους 51 βαθμούς Κελσίου, ενώ η περιοχή περιβάλλεται από τους βράχους του περάσματος Γκέμι. Οι πηγές χρησιμοποιούνται επίσης για θεραπευτικούς σκοπούς σε κέντρο ιατρικής αποκατάστασης του Λόικερμπαντ.
Thuès-les-Bains, Γαλλία
Στα γαλλικά Πυρηναία, η επίσκεψη στις θερμές πηγές του Thuès-les-Bains συνδυάζεται με δραστηριότητες canyoning. Μία διαδρομή 6,3 χιλιομέτρων ακολουθεί την κοίτη του ποταμού, πριν οι επισκέπτες κατέβουν στο φαράγγι με αναρρίχηση και ολισθήσεις.
Στις φυσικές λεκάνες η θερμοκρασία του νερού φθάνει έως τους 60 βαθμούς Κελσίου. Η περιοχή διαθέτει φυσικές «τσουλήθρες» και τα απομεινάρια ενός παλιού λουτροπόλεως. Τον 19ο αιώνα οι πηγές αποτελούσαν δημοφιλή προορισμό θεραπευτικών λουτρών, ενώ σήμερα οι εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις έχουν καλυφθεί σε μεγάλο βαθμό από κισσό. Το νερό περιέχει πολύ θείο και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, θεωρείται ωφέλιμο για το δέρμα και τις αρθρώσεις.
Λίμνη Χέβιζ, Ουγγαρία
Η λίμνη Χέβιζ, έκτασης 4,5 εκταρίων, παρουσιάζεται ως η μεγαλύτερη φυσική, βιολογικά ενεργή θερμική λίμνη στον κόσμο. Βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα από τη Βιέννη και η θερμοκρασία του νερού της κυμαίνεται από 24 έως 32 βαθμούς Κελσίου σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Η λίμνη τροφοδοτείται από θερμές πηγές σε βάθος 38 μέτρων. Το νερό περιέχει, μεταξύ άλλων, θείο, ράδιο και ασβέστιο. Στο δημοσίευμα αναφέρεται η χρήση του για ρευματικές ενοχλήσεις, πόνους των αρθρώσεων και δερματικά προβλήματα, καθώς και ως πόσιμη αγωγή για πεπτικές ενοχλήσεις. Οι θερμοκρασίες της λίμνης επιτρέπουν επίσης την ανάπτυξη λωτών και νούφαρων στην επιφάνειά της.
Ιαματικά λουτρά Γκέλερτ, Ουγγαρία
Μόνο στη Βουδαπέστη υπάρχουν περίπου 120 θερμές πηγές. Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν τα πρώτα λουτρά στην περιοχή πριν από περίπου 2.000 χρόνια και ορισμένες από τις σημερινές εγκαταστάσεις έχουν και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.
Στα γνωστότερα λουτρά συγκαταλέγονται τα Γκέλερτ, στους πρόποδες του ομώνυμου λόφου, δίπλα στον Δούναβη. Το μεγάλο κτίριο διαθέτει λουτρό κάτω από θόλο με νερό θερμοκρασίας 36 βαθμών Κελσίου, καθώς και εσωτερικές και εξωτερικές πισίνες με θερμοκρασίες έως 42 βαθμούς. Σύμφωνα με το αφιέρωμα, έως το 2005 επιτρεπόταν η είσοδος μόνο σε άνδρες, ενώ στη συνέχεια τα λουτρά έγιναν προσβάσιμα σε όλα τα φύλα.
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Από τις Θερμοπύλες έως την Ισλανδία: Δέκα θερμές πηγές και ιαματικά λουτρά στην Ευρώπη appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα