Σημαδιακή όσο και καθοριστική για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Αυστρίας -το οποίο υπό τον εμβληματικό ηγέτη του και ιστορικό καγκελάριο της χώρας του, τον σοσιαλιστή Μπρούνο Κράισκι, κυβερνούσε με απόλυτες πλειοψηφίες και αυτοδυναμία για δεκατρία χρόνια (1970-1983), και το οποίο ηγείτο κατόπιν για επιπλέον τριάντα χρόνια όλων των κυβερνήσεων συνασπισμού- ήταν μια πρόσφατη εξέλιξη που ελπίζεται ότι δίνει τέλος στην εδώ και καιρό συνεχή καταστροφική κομματική εσωστρέφεια και συμβάλλει στην αναστροφή της δημοσκοπικής καθοδικής πορείας του με ποσοστά αρκετά κάτω του 20%.
Με ομόφωνη απόφασή τους οι «ισχυροί» του κόμματος, οι τοπικοί αρχηγοί του στα εννέα αυστριακά ομόσπονδα κρατίδια, αποδέχθηκαν την «οικειοθελή» σταδιακή αποχώρηση του Αντρέας Μπάμπλερ, του σημερινού ομοσπονδιακού αρχηγού του και αντικαγκελάριου στην τριμερή ομοσπονδιακή συγκυβέρνηση (με το δεξιό Λαϊκό Κόμμα και το νεοφιλελεύθερο ΝΕΟΣ), ο οποίος, λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων, γινόταν στόχος όχι μόνον των λαϊκίστικων δεξιών ΜΜΕ, αλλά και της ίδιας της συντηρητικής πτέρυγας των Σοσιαλδημοκρατών του.
Ο Αντρέας Μπάμπλερ θα αποσυρθεί σταδιακά και από τις δύο θέσεις τους επόμενους μήνες, αλλά θα παραμείνει υπουργός Μέσων Ενημέρωσης στην κυβέρνηση, ενώ στη μεταβατική περίοδο θα συνεπικουρείται στην αρχηγία του κόμματος από τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, Φίλιπ Κούχερ, και την πρόεδρο της οργάνωσης γυναικών του κόμματος και υπουργό Επιστημών Εύα-Μαρία Χόλτσλαϊτνερ.
Στη θέση του αντικαγκελάριου θα τον διαδεχθεί ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Μάρκους Μαρτερμπάουερ, ο οποίος θεωρείται ο δημοφιλέστερος σήμερα υπουργός και ο οποίος (μετά την αναμενόμενη αποθεραπεία του από τον καρκίνο που αντιμετώπιζε) προτείνεται να εκλεγεί και νέος αρχηγός των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών στο συνέδριό τους τον ερχόμενο Μάρτιο.
Ο Μπάμπλερ, που ενημέρωσε σχετικά τους άλλους δύο κυβερνητικούς εταίρους, βλέπει την οικειοθελή αποχώρησή του ως συμβολή στην ενότητα του κόμματος. «Οι εσωτερικές συζητήσεις του κόμματος δεν πρέπει να επηρεάζουν αρνητικά το έργο της κυβέρνησης», δήλωνε από την πλευρά του ο ομοσπονδιακός καγκελάριος και αρχηγός του δεξιού Λαϊκού Κόμματος, Κρίστιαν Στόκερ.
Η ομόφωνη απόφαση των «ισχυρών» του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για τις τελευταίες εξελίξεις αποτελεί και ένα βροντερό «όχι» στην απροσδόκητη, αιφνίδια εμφάνιση και έντονη επιδίωξη του Αυστριακού εκατομμυριούχου, κορυφαίου στελέχους ΜΜΕ, διευθυντή στην αμερικανική Warner Brothers, του Γκέρχαρντ Τσάιλερ, να ζητήσει ανοιχτά να ανατρέψει τον Αντρέας Μπάμπλερ και να αναλάβει ο ίδιος την ηγεσία του κόμματος, έχοντας την προώθηση και τη στήριξή του από τη μεγαλύτερης κυκλοφορίας δεξιολαϊκίστικη εφημερίδα, την «Κρόνεν Τσάιτουνγκ».
Ο Τσάιλερ υπήρξε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εκπρόσωπος Τύπου του Σοσιαλιστή υπουργού Παιδείας και μετέπειτα καγκελάριου Φρεντ Ζίνοβατς, για να αναλάβει κατόπιν γενικός διευθυντής της δημόσιας Αυστριακής Ραδιοτηλεόρασης και μετέπειτα, για πολλά χρόνια, διευθυντής του γερμανικού τηλεοπτικού Ομίλου RTL, απουσιάζοντας από την Αυστρία και την πραγματικότητά της για πάνω από είκοσι χρόνια.
Σύμφωνα με τον διάσημο στον γερμανόφωνο χώρο Αυστριακό συγγραφέα Ρόμπερτ Μενάσε, «αν ο Τσάιλερ ήταν πραγματικά ένας στοχαστικός και συμπονετικός Σοσιαλδημοκράτης, που ήθελε να συνεισφέρει παραγωγικά σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, θα αναρωτιόταν πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την εμπειρία του για να βοηθήσει το κόμμα, σίγουρα όχι με μια ακόμη αναμέτρηση για την ηγεσία του. Αλλά αντ’ αυτού, επέλεξε να μαχαιρώσει πισώπλατα τον Μπάμπλερ σε αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη δημοκρατία, το κοινό και το μέλλον και να γίνει μαριονέτα της “Κρόνεν Τσάιτουνγκ”, η οποία επιδιώκει να καταστρέψει αυτό που κάθε Σοσιαλδημοκράτης πρέπει να υπερασπιστεί».
Πουλώντας τις καθημερινές πολύ πάνω από 500.000 φύλλα και έχοντας τις Κυριακές ένα αναγνωστικό κοινό που ξεπερνά κατά πολύ τα δύο εκατομμύρια, η ίδια αντιπροσωπεύει σχεδόν το 30% της αγοράς στη χώρα και έχει επικριθεί επανειλημμένα ότι προσπαθεί να είναι ο ρυθμιστής του πολιτικού συστήματος και να πιστεύει ότι η ίδια μπορεί να ανεβάζει και να κατεβάζει κυβερνήσεις.
Με παράδειγμα, τη στήριξή της στις δύο δεξιο-ακροδεξιές κυβερνήσεις στη χώρα, εκείνες του δεξιού Λαϊκού Κόμματος του καγκελάριου Βόλφγκανγκ Σιούσελ και του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων του Γεργκ Χάιντερ (2000-2006) και επίσης του δεξιού καγκελάριου Σεμπάστιαν Κουρτς και του αρχηγού των Ελευθέρων Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε (2017-2021).
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr