«Αν είχαμε Ομάδα Αλήθειας το 1946-1949, θα είχαμε γράψει την Ιστορία διαφορετικά», είπε ο λαλίστατος και εφ’ όλης της ύλης υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης σε συνέντευξη του στο ieidiseis.
Δηλαδή μας λέει με άλλα λόγια ο κύριος υπουργός ότι για εκείνη την περίοδο, την Ιστορία την έγραψαν αυτοί που ηττήθηκαν στα πεδίο των μαχών και έτσι εξηγείται η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς. Αυτό το τελευταίο δεν το λέει, προκύπτει όμως από τα συμφραζόμενα.
Αν, ισχυρίζεται, υπήρχε μια ομάδα αλήθειας σαν κι αυτή που έχει σήμερα η Δεξιά, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, οι πολίτες θα σχημάτιζαν άλλη γνώμη για τα γεγονότα και για τις εξελίξεις εκείνης της περιόδου και οι κομμουνιστές θα εισέπρατταν τη χλεύη της κοινωνίας και δεν θα τολμούσαν να βγάλουν ούτε κιχ.
Ο κ. Γεωργιάδης ξεχνά προφανώς ότι το καθεστώς είχε ένα σωρό ομάδες αλήθειας οι οποίες έγραφαν την Ιστορία κατά πώς νόμιζαν. Του θυμίζω εν τάχει: η ομάδα αλήθειας του ΓΕΣ, η ομάδα αλήθειας των κυβερνήσεων της εποχής, η ομάδα αλήθειας της αμερικανικής πρεσβείας, η ομάδα αλήθειας του παλατιού, η ομάδα αλήθειας του παρακράτους, η ομάδα αλήθειας του εκδοτικού κατεστημένου, η ομάδα αλήθειας της εξαρτημένης δικαστικής εξουσίας, η ομάδα αλήθειας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.
Για να μην πετύχουν τον στόχο τους σημαίνει ότι η αλήθεια τους ήταν κραυγαλέα ψευδής, εκκωφαντικά ιδιοτελής και εξόφθαλμα κατασκευασμένη.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr