Θα σημείωνα, στερεότυπα, πως όλα τα βλέμματα αυτές τις μέρες είναι στραμμένα στη Νέα Υόρκη και στην 81η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Αν δεν ήμουν βέβαιος ότι τα πιο πολλά από τα βλέμματα… αλληθωρίζουν, περί τη συνέλευση του ΟΗΕ μεν, αλλά προς άλλες κατευθύνσεις: στα παρασκήνια, κάτω από τα τραπέζια, στο «γιατί» κάποιων απουσιών που χαρακτηρίστηκαν «ηχηρές», στους δύο πολέμους, Μέση Ανατολή και Ανατολική Ευρώπη, που μαίνονται…
Και αν δεν θυμόμουν -διδακτικό γεγονός στον συμβολισμό του- αυτό που μου είχε πει κάποτε ο αλησμόνητος φίλος Γιώργος Γλυνός, όταν επισκέφτηκε το μέγαρο του ΟΗΕ υπό επίσημη ιδιότητα συμβούλου Ευρωπαίας επιτρόπου. Μου είχε πει -κάτι που μάλλον θα ισχύει ακόμα- ότι: στην γκαρνταρόμπα της μεγάλης αίθουσας των συνελεύσεων υπήρχε πινακίδα αναγράφουσα ότι (καταγράφω από μνήμης): ο ΟΗΕ δεν φέρει ευθύνη απωλειών!
Στα σοβαρά τώρα, ο γενικός γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες, στην ομιλία του, που ήταν και η τελευταία της οκταετούς θητείας του, αποτύπωσε με λίγα λόγια τα πολλά και μεγάλα προβλήματα που τον απασχόλησαν, άρα απασχόλησαν τον Οργανισμό και, σε συνεπαγωγή, απασχολούν, «καίνε», την ανθρωπότητα. Κατά τη θητεία του:
«… ξέσπασαν πόλεμοι με καταστροφικές συνέπειες. Οι πολίτες μπήκαν στο στόχαστρο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατήθηκαν. Η πείνα έγινε όπλο. Ανθρωπιστές δολοφονήθηκαν. Το διεθνές δίκαιο παραμερίστηκε. Οι γεωπολιτικές διαιρέσεις έγιναν μεγαλύτερες. Οι ανισότητες εντάθηκαν. Η εμπιστοσύνη κλονίστηκε. Η κλιματική κρίση από μακρινή προειδοποίηση έγινε καθημερινή πραγματικότητα. Και η τεχνητή νοημοσύνη εξελίχθηκε με ταχύτητα που αιφνιδίασε ακόμη και αυτούς που τη δημιούργησαν».
Τέλος, προειδοποίησε: «Τη στιγμή ακριβώς που η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή σύγκλιση απειλών, οι μηχανισμοί συλλογικής μας δράσης δέχονται αυξανόμενη πίεση».
Το μόνο που έμεινε σε μας τους «πολίτες που μπήκαμε στο στόχαστρο» και τα παρακολουθούμε όλα αυτά ανήμποροι… είναι να αλληθωρίζουμε κατά… Κίνα μεριά ή κατά του διαόλου τη μάνα, μπας και βρούμε καμιάν άκρη…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr