Του
ΒΑΣΙΛΗ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑ
Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί ένα σοβαρό ζήτημα γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, σε ένα ήδη επιβαρυμένο πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον. Η πολυπλοκότητα της υπόθεσης είναι τέτοια, που δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί συνολικά σε ένα μόνο άρθρο. Οι αλλεπάλληλες δικογραφίες –καθώς και όσες αναμένονται– δημιουργούν ένα θολό τοπίο, όπου συχνά συγχέονται ευθύνες και πραγματικά δεδομένα, εντείνοντας την κοινωνική ένταση, χωρίς να αντιμετωπίζονται τα ουσιαστικά προβλήματα της ελληνικής υπαίθρου.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα της αγροτικής Ελλάδας παραμένει ανησυχητική. Η ερημοποίηση της υπαίθρου και οι δυσκολίες στον πρωτογενή τομέα καταδεικνύουν διαχρονικές αδυναμίες, με τη γεωργία να στηρίζεται κυρίως στις προσπάθειες των ίδιων των παραγωγών.
Το υπόβαθρο πάνω στο οποίο λειτουργεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ χαρακτηρίζεται από χρόνιες παθογένειες. Ζητήματα όπως το Κτηματολόγιο, οι Δασικοί Χάρτες, ο κατακερματισμένος αγροτικός κλήρος και οι ανοργάνωτες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις συνθέτουν ένα στρεβλό πλαίσιο. Παράλληλα, οι κρατικές υπηρεσίες εμφανίζονται αποδυναμωμένες και συχνά ασύνδετες μεταξύ τους, ενώ το συνεταιριστικό κίνημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κρίση αξιοπιστίας. Διαδοχικές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να θεσπίσουν σταθερές και σύγχρονες δομές, αφήνοντας πολίτες και παραγωγούς να κινούνται σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας.
Ωστόσο, ως προς τη διαχείριση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, το θεσμικό πλαίσιο είναι σαφές. Η ευθύνη κατανέμεται ιεραρχικά, από την πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου έως τη διοίκηση και τα υπηρεσιακά στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι διαδικασίες καθορίζονται από ευρωπαϊκούς κανονισμούς και εθνικές αποφάσεις, με προβλέψεις για την αντιμετώπιση ειδικών περιπτώσεων. Συνεπώς, η ορθή και δίκαιη κατανομή των ενισχύσεων εξαρτάται από τη συνεπή εφαρμογή αυτών των κανόνων και τον αποτελεσματικό έλεγχο.
Παρά ταύτα, παραμένουν κάποια κρίσιμα ερωτήματα. Εάν υπήρχαν ενδείξεις παρατυπιών ήδη από το 2019, γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη παρέμβαση; Για ποιον λόγο καθυστέρησε η απόδοση ευθυνών, ενώ το θεσμικό πλαίσιο προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες και προθεσμίες; Και γιατί δεν παρουσιάζεται μια συνολική αποτίμηση ευθυνών για όλα τα εμπλεκόμενα επίπεδα διοίκησης την τελευταία εξαετία;
Επιπλέον, το ζήτημα των παράνομων επιδοτήσεων και των προστίμων που επιβλήθηκαν στη χώρα παραμένει ανοιχτό. Η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και η απόδοση ευθυνών σε όσους εμπλέκονται αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του συστήματος.
Κοινό τόπο αποτελεί η ανάγκη για διαφάνεια και δικαιοσύνη. Όσοι έχουν παρανομήσει, είτε ως δικαιούχοι είτε ως δημόσιοι λειτουργοί, πρέπει να λογοδοτήσουν. Την ίδια στιγμή, η καθυστέρηση στην καταβολή ενισχύσεων σε χιλιάδες δικαιούχους εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας στην κοινωνία, ενώ δεν λείπουν οι φόβοι για επανάληψη φαινομένων αμφισβήτησης ή αθώωσης μετά από μακρόχρονες διαδικασίες.
Τέλος, σημαντικά ζητήματα, όπως η διαχείριση του εθνικού αποθέματος, οι διασταυρωτικοί έλεγχοι και η εποπτεία των βοσκοτόπων φαίνεται να μην έχουν αντιμετωπιστεί επαρκώς. Τα ερωτήματα παραμένουν πολλά και ουσιαστικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για σοβαρή και υπεύθυνη στάση από το πολιτικό σύστημα καθίσταται επιτακτική. Η βιωσιμότητα της ελληνικής υπαίθρου και του πρωτογενούς τομέα εξαρτάται από άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Β. Ταλαμάγκας στο “Π”: ΟΠΕΚΕΠΕ: Το σύστημα πάσχει και κάποιοι παίζουν καθυστερήσεις appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα