Η δυναμική διεκδίκηση καλύτερης παιδείας από μαθητές και φοιτητές εκφυλίστηκε γρήγορα στη Γαλλία σε ένα όργιο καταστροφών.
Υπάρχουν πολλές ερμηνείες για τον εκφυλισμό μιας μαζικής και απόλυτα δικαιολογημένης διαμαρτυρίας, το πολιτικό αποτέλεσμα όμως μοιάζει προβλέψιμο. Αύξηση των πιθανοτήτων για επικράτηση της Λε Πεν στις προεδρικές εκλογές του Μαΐου 2027 και εφαρμογή στη συνέχεια πολιτικής «νόμου και τάξης».
Εκφυλισμός
Η εκπαίδευση στη Γαλλία δεν υποστηρίζεται επαρκώς από το κράτος, οι περισσότεροι νέοι πιέζονται πολύ στα σχολεία και τα πανεπιστήμια ενώ η επαγγελματική προοπτική τους είναι αβέβαιη, η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας είναι κακή γεγονός που κάνει σχεδόν αδύνατη την αύξηση των αναγκαίων κονδυλίων.
Η πολιτική Μακρόν απέτυχε στην εκπαίδευση και γενικότερα, με αποτέλεσμα να αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των διαμαρτυρομένων. Είναι όμως άλλο πράγμα η μαζική διαμαρτυρία και οι διεκδικητικοί αγώνες και άλλο το όργιο βίας και καταστροφών. Η κοινωνική διαμαρτυρία δημιουργεί δυναμική και ελπίδα. Η βία και οι καταστροφές προκαλούν συντηρητική συσπείρωση για να σωθεί ό,τι σώζεται και εσωστρέφεια.
Στη Γαλλία υπάρχει μία κακή παράδοση βίαιης σύγκρουσης μεταξύ ακροδεξιών αστυνομικών και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Εχουν ενισχύσει την παρουσία τους οργανωμένοι οπαδοί της βίας από τους αναρχοαυτόνομους μέχρι τα κίτρινα γιλέκα. Την κατάσταση περιπλέκει η θρησκευτική, εθνική διάσταση των συγκρούσεων. Οι μουσουλμάνοι υπολογίζονται στη Γαλλία γύρω στο 12% του συνολικού πληθυσμού. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από την Αλγερία, το Μαρόκο και την Τυνησία ενώ ένα ποσοστό προέρχεται από την υποσαχάρια Αφρική.
Οι περισσότεροι μουσουλμάνοι της Γαλλίας βρίσκονται σε υποδεέστερη οικονομική και κοινωνική θέση και η νεολαία τους περνάει φάση ισλαμικής ριζοσπαστικοποίησης που οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε βίαιη συμπεριφορά.
Η κατάσταση πάντως ήταν χειρότερη στο δεύτερο μισό της προηγούμενης δεκαετίας όταν η ισλαμική τρομοκρατία είχε ισχυρή παρουσία στη Γαλλία. Από το 2015 έως το 2018 είχαμε στη Γαλλία 249 νεκρούς και 918 τραυματίες σε 22 τρομοκρατικές ενέργειες. Από τα περίπου 20000 άτομα που παρακολουθούν για διάφορους λόγους οι αρχές ασφαλείας της Γαλλίας, οι 15.000 θεωρούνται ύποπτοι για συμμετοχή σε ισλαμιστικές οργανώσεις που έχουν στόχο να τιμωρήσουν τους «άπιστους».
Με τέτοιο σχετικά πρόσφατο παρελθόν και τις ρίζες των προβλημάτων να βρίσκονται στο αποικιοκρατικό παρελθόν της Γαλλίας και τη μαζική υποδοχή ξένων μεταναστών τη δεκαετία του 60 και του 70 για να διευκολυνθεί η οικονομική ανάπτυξη, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η βιαιότητα των αντιδράσεων.
Από τον Σαρκοζί στη Λε Πεν
Ανάλογες εκδηλώσεις βίας με πρωταγωνιστές μετανάστες ή παιδιά μεταναστών από υποβαθμισμένες περιοχές είχαμε το 2005.
Τότε ξεχώρισε με τις σκληρές δηλώσεις του και τα μέτρα καταστολής, ο υπουργός Εσωτερικών Σαρκοζί. Εφτιαξε το προφίλ δυναμικού και αποτελεσματικού πολιτικού, που του επέτρεψε να διεκδικήσει με επιτυχία την προεδρία της Δημοκρατίας. Πολλές από τις θέσεις του Σαρκοζί υποστήριξε ο πατέρας Λε Πεν που ήταν πιο κοντά στον φασισμό από την κοινοβουλευτική άκρα Δεξιά.
Η Λε Πέν έχει μεγάλο δημοσκοπικό προβάδισμα εν όψει των προεδρικών εκλογών του Μαΐου και οι ταραχές ενισχύουν τη θέση της. Χειρίζεται με αρκετή άνεση την κατάσταση. Καταγγέλλει τον Μακρόν και την κυβέρνηση για αδυναμία αντιμετώπισης της κρίσης και ουσιαστική κατάρρευση. Παράλληλα διαβεβαιώνει τους μουσουλμάνους που είναι Γάλλοι πολίτες ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν αρκεί να προσαρμοστούν στους κανόνες του λαϊκού κράτους που είναι η Γαλλία.
Η Λε Πεν επιδιώκει να περιορίσει τις ροές μεταναστών και προσφύγων και να μειώσει επιδόματα και ενισχύσεις προκειμένου να μη ριζώσουν στη Γαλλία.Γνωρίζει όμως ότι δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα δικαιώματα των μεταναστών και των μελών των οικογενειών τους που είναι ήδη Γάλλοι πολίτες.Αυτοί αποτελούν τη μεγάλη πλειονότητα των μουσουλμάνων της χώρας.
Σε ρόλο αντί-Λε Πεν ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας Μελανσόν. Επενδύει στην κοινωνική διαμαρτυρία και στη μουσουλμανική ψήφο, θεωρείται όμως εύκολος αντίπαλος για τη Λε Πεν σε περίπτωση που περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Οι ταραχές ενισχύουν την ενστικτώδη συσπείρωση πολλών ψηφοφόρων γύρω από μία ηγετική μορφή που δεσμεύεται υπέρ πολιτικής «νόμου και τάξης».
Κατά την άποψή μου η Λε Πεν είναι καλά τοποθετημένη για να εκμεταλλευτεί καταστάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει τις λύσεις. Αντίθετα η επικράτησή της στις προεδρικές εκλογές μπορεί να μεγαλώσει τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα και να προκαλέσει νέο γύρο κινητοποιήσεων και συγκρούσεων.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr