Η αγγλική έκφραση «suicide doors» έχει επικρατήσει ιστορικά στην Αυτοκίνηση, χαρακτηρίζοντας μια εποχή και συγκεκριμένα μοντέλα.
Ο όρος «suicide doors» («πόρτες αυτοκτονίας», θα λέγαμε στα Ελληνικά) ακούγεται συχνά σε συζητήσεις περί την αυτοκινητοβιομηχανία, ωστόσο πρόκειται για μια λανθασμένη και παραπλανητική ονομασία.
Ουσιαστικά, με τον όρο αυτόν εννοούμε τις πόρτες ενός οχήματος οι οποίες ανοίγουν αντίρροπα, οι εμπρός όπως γνωρίζουμε και οι πίσω προς την αντίθετη φορά. Αυτή η πρακτική έχει σχεδόν εκλείψει στις ημέρες μας και χρησιμοποιείται από ελάχιστες εταιρείες στο αμάξωμα αυτοκινήτων τους. Ωστόσο, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα -δηλαδή στις αρχές του βιομηχανικού κλάδου- ήταν διαδεδομένη.
Στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 πολλά επιβατικά αυτοκίνητα έφεραν τέτοιες πόρτες, ιδίως τα πολυτελή μοντέλα των Rolls-Royce, Cadillac και Lincoln. Μπορεί στις ημέρες μας να φαίνεται περίεργο, ωστόσο εκείνη την εποχή η λύση αυτή εφαρμοζόταν κυρίως για δύο λόγους.
Ο πρώτος ήταν το γεγονός ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν το παράδειγμα και την κατασκευαστική μεθοδολογία που ίσχυε στην κατασκευή της καμπίνας των ιππήλατων αμαξών.
Ο δεύτερος λόγος ήταν η πρακτικότητα: Το μεγάλο άνοιγμα στο πλάι διευκόλυνε την είσοδο και έξοδο, ειδικά για κυρίες με μακριά φορέματα ή για όσους χρησιμοποιούσαν λιμουζίνες με οδηγό.
Η ονομασία «suicide doors» καθιερώθηκε τη δεκαετία του 1950 στην καθομιλουμένη των Αμερικανών και προήλθε από τον αυξημένο κίνδυνο που δημιουργούσε πλέον η εν λόγω διάταξη θυρών.
Σε αυτή τη χρονική περίοδο τα αυτοκίνητα είχαν γίνει πιο γρήγορα και πιο βαριά, συγκριτικά. Συνεπώς, σε περίπτωση που η πίσω πλαϊνή πόρτα δεν είχε ασφαλίσει σωστά, μπορούσε εύκολα να ανοίξει από τον αέρα, ενώ το όχημα βρισκόταν εν κινήσει.
Επειδή περιστρεφόταν αντίθετα με τη φορά κίνησης του οχήματος άνοιγε απότομα και βίαια, εκθέτοντας τον επιβάτη σε σοβαρό κίνδυνο και αυξάνοντας την πιθανότητα να εκτιναχθεί από το εσωτερικό του αυτοκινήτου. Ας μην ξεχνάμε ότι τη δεκαετία του 1950 δεν υπήρχαν ζώνες ασφαλείας στα οχήματα.
Πέραν αυτού, υπήρχε πάντα η πιθανότητα η ανοιχτή πόρτα να χτυπήσει διερχόμενα οχήματα ή να κλείσει βίαια από κάποιο άλλο αυτοκίνητο που πέρασε με ταχύτητα.
Επιπλέον, σε περίπτωση εμπρόσθιας σύγκρουσης, η αντοχή και η δυσκαμψία του πλαισίου ήταν περιορισμένη καθώς δεν υπήρχαν οι μεσαίες κολώνες, με αποτέλεσμα να παραμορφώνεται εντονότερα το αμάξωμα.
Το 1961, η Γερμανία απαγόρευσε τη χρήση των «suicide doors» στα αυτοκίνητα, ακριβώς λόγω αυτών των ζητημάτων ασφαλείας.
Στις ημέρες μας, όπου τα κατασκευαστικά δεδομένα είναι πολύ αυστηρά και οι κανονισμοί ασφαλείας σε πολύ υψηλό επίπεδο, κάποιες εταιρείες δημιουργούν μοντέλα όπου οι πόρτες τους είναι αυτής της λογικής.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
F1: Οι γυναίκες πίσω από τους οδηγούς
Για να μην ξανα-ταλαιπωρηθείς από το μποτιλιάρισμα
Με λίγα το μήνα έχεις το απόλυτο