Ήταν στα τέλη… του προηγούμενου αιώνα, όταν εκπρόσωποι του ελληνικού κλασικού αθλητισμού πρωταγωνιστούσαν στους δρόμους ταχύτητας και ειδικά στην κούρσα της μιας ανάσας, όπως είναι τα 60μ. στον κλειστό στίβο.
Η 7η Μαρτίου είναι εμβληματική μέρα για τον ελληνικό στίβο. Ιστορική, αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι η μέρα που ο στίβος της χώρας μας έχει να επιδείξει δύο χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κλειστού, με διαφορά δύο ετών.
Στις 7 Μαρτίου του 1997, στο 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου που διεξήχθη στο Παρίσι, ο Χάρης Παπαδιάς έγινε ο πρώτος λευκός σπρίντερ που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στα 60μ. στην ιστορία της διοργάνωσης. Τερμάτισε πρώτος με 6,50 (έως σήμερα είναι το πανελλήνιο ρεκόρ στο αγώνισμα). ‘Ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα στην ιστορία της διοργάνωσης.
Το 6,50 που σημείωσε ο Παπαδιάς ήταν τότε η 10η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών παγκοσμίως και η 3η στην Ευρώπη αντίστοιχα.
Σήμερα, 29 χρόνια, η επίδοση του Παπαδιά είναι 70ή παγκοσμίως και 13η στην Ευρώπη.
Δύο χρόνια αργότερα…
Στις 7 Μαρτίου του 1999 στο Μαεμπάσι της Ιαπωνίας ήταν η σειρά της Κατερίνας Θάνου να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα 60μ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κλειστού στίβου. Είχε νικήσει στα 60μ. με το εκπληκτικό 6.96.
Το 6,96 ήταν τότε η 2η επίδοση όλων των εποχών στην Ευρώπη και η 4η στον κόσμο. Σήμερα, 27 χρόνια αργότερα, παραμένει σε πολύ υψηλό επίπεδο, ως 2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ευρώπη και 6η παγκοσμίως. Απλησίαστο πανελλήνιο ρεκόρ, το οποίο αισίως έκλεισε 27 χρόνια στον πίνακα με τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στη χώρα μας.
Η 7η Μαρτίου, λοιπόν, κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάτι σαν… «εθνική εορτή» των αγωνισμάτων ταχύτητας στη χώρα μας.