Μετά τον πρώην ομοσπονδιακό πρόεδρο της Αυστρίας Χάιντς Φίσερ (2004 έως 2016), ο οποίος δήλωνε ήδη το 2024 «εξοργισμένος» με τον πόλεμο του Νετανιάχου στη Γάζα, τώρα ο από το 2016 διάδοχός του, ο Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν, σε διεθνή συνέντευξη Τύπου στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της φετινής Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών κατηγόρησε έντονα το Ισραήλ για «εγκλήματα πολέμου» και «παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου», για παράδειγμα, «τον αναγκαστικό εκτοπισμό Παλαιστινίων που ζουν στη Δυτική Οχθη».
Η κυβέρνηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου κινείται σε «επικίνδυνο έδαφος», προειδοποίησε αυστηρά ο αρχηγός του αυστριακού κράτους, παρατηρώντας πως αυτή η πορεία δράσης δεν θα ανταμειφθεί μακροπρόθεσμα, τονίζοντας ωστόσο ταυτόχρονα ότι το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο.
Αυτή η έντονη κριτική του ομοσπονδιακού προέδρου, του οποίου η δεύτερη εξαετής θητεία λήγει σε δύο χρόνια, έχει ιδιαίτερα μεγάλη διπλωματική βαρύτητα και για το γεγονός ότι η Αυστρία θα είναι μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών την περίοδο 2027-2028.
Ο προηγούμενος ομοσπονδιακός πρόεδρος της Αυστρίας και κορυφαίος πολιτικός Χάιντς Φίσερ είχε καταγγείλει στο παρελθόν ότι το Ισραήλ παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο και ο ίδιος ζητούσε από την τρικομματική κυβέρνηση της χώρας του να πάρει ξεκάθαρη θέση ενάντια στη «γενοκτονία».
Σύμφωνα με τον τέως πρόεδρο, τα γεγονότα είναι «φρικτά» και «ακόμα χειρότερα επειδή είμαστε πολύ θετικοί στην καταπολέμηση του αντισημιτισμού» και τιμούμε επίσης τα βάσανα που υπέστη ο εβραϊκός λαός τον 20ό αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του Ολοκαυτώματος, «αλλά τίποτα από αυτά δεν δικαιολογεί την αντιμετώπιση ανθρώπων, γυναικών και παιδιών με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται εκεί, όπου το Ισραήλ δεν παραβιάζει μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και το διεθνές δίκαιο» και οι ενέργειες του Νετανιάχου «δεν μειώνουν τον αντισημιτισμό, αλλά μάλλον τον αυξάνουν».
Σε επανειλημμένες τοποθετήσεις του ήδη από τον Ιανουάριο του 2024, ο Χάιντς Φίσερ είχε διαμηνύσει με κάθε σαφήνεια ότι «ακόμη και για την άμυνα υπάρχουν όρια και υπάρχει και το διεθνές δίκαιο το οποίο πρέπει να τηρείται» και πως συμμερίζεται τις ανησυχίες του ΟΗΕ για την καταστροφική ανθρωπιστική κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας.
«Οταν το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επικρίνει γεγονότα σε μια κινεζική επαρχία, εμείς -εμού συμπεριλαμβανομένου- του δίνουμε πλήρη εμπιστοσύνη, όταν όμως αυτό επικρίνει τα γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας, ειδικά γεγονότα που μπορούμε να παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά στην τηλεόραση κάθε μέρα, τότε αυτό καταγγέλλεται από το Ισραήλ ως προκατειλημμένο», είχε επισημάνει ο Χάιντς Φίσερ.
Πρέπει να τονίσουμε ότι ο εμβληματικός σοσιαλιστής καγκελάριος της Αυστρίας Μπρούνο Κράισκι (1911-1990), η σημαντικότερη προσωπικότητα του εικοστού αιώνα για τη χώρα του -την οποία ο ίδιος στην περίοδο της δεκατριάχρονης διακυβέρνησής του (1970-1983) αναμόρφωσε σε μια σύγχρονη Δημοκρατία με διεθνές κύρος- είχε το Μεσανατολικό ως κεντρικό άξονα της εξωτερικής πολιτικής του.
Θέτοντας πρότυπα με τον δικό του διαμεσολαβητικό ρόλο στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο Μπρούνο Κράισκι προσπάθησε να επιλύσει τη σύγκρουση του Ισραήλ με τους Παλαιστινίους, και στις 11 Μαρτίου του 1980, υπό την καγκελαρία αυτού του εμβληματικού ηγέτη και «μεγάλου φίλου του παλαιστινιακού λαού» -όπως τον θεωρούν μέχρι σήμερα οι Παλαιστίνιοι- η Αυστρία έγινε το πρώτο δυτικό κράτος στην Ευρώπη που αναγνώρισε επίσημα την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με τις διμερείς όμως σχέσεις μεταξύ Τελ Αβίβ και Βιέννης να φτάνουν τότε σε ιδιαίτερα χαμηλό σημείο.
Οι πολυετείς προσπάθειες του Μπρούνο Κράισκι -ως επικεφαλής πολλών διαμεσολαβητικών αποστολών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά και ως διοργανωτής διεθνών διασκέψεων και συναντήσεων στη Βιέννη- για τη δημιουργία μιας πραγματικής ειρηνευτικής τάξης στη Μέση Ανατολή προέκυπταν τόσο από τη θεώρησή του ότι η σύγκρουση γύρω από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη θέτει επίσης σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ειρήνη στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, όπως επίσης λόγω μιας επιθετικής πολιτικής ουδετερότητας την οποία ασκούσε ο ίδιος και η οποία του πρόσφερε τη μεγάλη αξιοπιστία του από Ανατολή και Δύση.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr