Για συγκλονιστικές καταθέσεις στη δίκη που διεξάγεται στη Λάρισα, κάνει λόγο ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών. Όπως υπογραμμίζεται σε σχετική ανακοίνωση, μέσα από τις καταθέσεις αποκαλύπτονται αναλυτικά και στοιχειοθετημένα οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα των Τεμπών και η αμείλικτη απαίτηση για δικαιοσύνη.
Μεταξύ άλλων τονίζεται ότι η αποδεικτική διαδικασία κατέστησε σαφές ότι ο σιδηρόδρομος είχε μετατραπεί σε «κινητή βόμβα», εξαιτίας της εγκληματικής εγκατάλειψης των αυτοματοποιημένων συστημάτων ασφαλείας, της τραγικής υποστελέχωσης, της ανυπαρξίας ασφαλιστικών δικλείδων και της συστηματικής αγνόησης των προειδοποιητικών εξώδικων των εργαζομένων.
Αναφέρεται επίσης ότι στις καταθέσεις τους, μέλη του Συλλόγου ανέδειξαν τη στάση της δικαιοσύνης, εστιάζοντας στις ελλείψεις και τα κενά της ανακριτικής διαδικασίας, στηλίτευσαν το ότι έμειναν εκτός κατηγορητηρίου οι υψηλά ιστάμενοι των εταιρειών που είχαν αναλάβει την υλοποίηση της Σύμβασης 717 και ανέδειξαν αναλυτικά και στοιχειοθετημένα την απαράδεκτη κατάσταση στο σιδηρόδρομο σχετικά με το ψηφιακό σύστημα ραδιοεπικοινωνίας GSM-R και την Τηλεδιοίκηση.
Ο Σύλλογος τονίζει πως η ασφάλεια των επιβατών θυσιάστηκε στον βωμό του κέρδους με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, όπως αποτυπώθηκε ανάγλυφα στις καταθέσεις των συγγενών: «Όλη η αλυσίδα του σιδηροδρόμου ήταν σάπια, κάθε κρίκος της, δεν λειτουργούσε τίποτα. Τι έκαναν όλοι όσοι κυβέρνησαν για να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος στα όρια της ασφάλειας;».
⇒ Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος αναφέρει στην ανάρτησή του τα παρακάτω:
Άλλη μία εβδομάδα, η αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων στη Λάρισα μετατράπηκε σε πεδίο σπαρακτικής αποκάλυψης, όπου οι καταθέσεις των οικογενειών των 57 θυμάτων αποτύπωσαν τη στάση του εχθρικού κράτους από τις πρώτες στιγμές μετά το έγκλημα: από την πλήρη έλλειψη υποστήριξης και συντονισμού, μέχρι την παράδοση προσωπικών αντικειμένων των αγαπημένων τους σε νάιλον σακούλες και σφραγισμένων φερέτρων χωρίς απαντήσεις. Οι μάρτυρες κατήγγειλαν ότι το κράτος αντιμετώπισε το έγκλημα «ως απλό τροχαίο».
Κι ενώ στο πεδίο της διάσωσης και στα νοσοκομεία επικρατούσε απόλυτο χάος, η επιχείρηση συγκάλυψης λειτούργησε με χειρουργική ακρίβεια. Βαρέα μηχανήματα, γερανοί, μεταφορές εκατοντάδων τόνων χωμάτων πριν την ολοκλήρωση της έρευνας, αλλά και η παρουσία στελεχών του στρατού που κρατούσαν σημειώσεις στο πεδίο από τις πρώτες ώρες, αποδεικνύουν ότι το «μπάζωμα» έγινε με δόλο για να εξαφανιστούν ίχνη.
Η αποδεικτική διαδικασία κατέστησε σαφές ότι ο σιδηρόδρομος είχε μετατραπεί σε «κινητή βόμβα», εξαιτίας της εγκληματικής εγκατάλειψης των αυτοματοποιημένων συστημάτων ασφαλείας, της τραγικής υποστελέχωσης, της ανυπαρξίας ασφαλιστικών δικλείδων και της συστηματικής αγνόησης των προειδοποιητικών εξώδικων των εργαζομένων.
Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες των γονέων επανέφεραν στο προσκήνιο τη φρίκη: ότι άνθρωποι επέζησαν της αρχικής σύγκρουσης και έχασαν τη ζωή τους στη συνέχεια από την πυρκαγιά, θέτοντας ξανά το αμείλικτο ερώτημα για το τι ήταν αυτό που προκάλεσε την ανεξέλεγκτη πυρόσφαιρα: «Το παιδί μας κάηκε αλλά δεν γνωρίζουμε από τι. Πέρα από οδύνη νιώθουμε και αγανάκτηση για την ανυπαρξία οποιωνδήποτε μέτρων προστασίας. Γιατί δεν λειτουργούσε η τηλεδιοίκηση, η επικοινωνία, η αυτόματη πέδηση;» «Αναγνώρισα τη φωνή του παιδιού μου από τα ηχητικά, ξαναζούσα τον θάνατό του. Το παιδί μου επιβίωσε από τη σύγκρουση. Θέλω να μάθω γιατί κάηκε ζωντανό.. Αν δεν υπήρχε η φωτιά, δεν θα γινόταν αυτό».
Στις καταθέσεις τους, μέλη του Συλλόγου ανέδειξαν τη στάση της δικαιοσύνης, εστιάζοντας στις ελλείψεις και τα κενά της ανακριτικής διαδικασίας. Κατήγγειλαν ότι το βιολογικό υλικό καταστράφηκε με εντολή ανακριτή 2,5 μήνες πριν συνταχθούν οι ιατροδικαστικές εκθέσεις και πριν ενημερωθούν οι γονείς, καθώς και τον εντοπισμό αταυτοποίητων οστών στο κυλικείο εννιά μήνες μετά. Παράλληλα, στηλίτευσαν το ότι έμειναν εκτός κατηγορητηρίου οι υψηλά ιστάμενοι των εταιρειών που είχαν αναλάβει την υλοποίηση της Σύμβασης 717 και λάμβαναν απανωτές παρατάσεις, ενώ δεν κλήθηκαν καν να καταθέσουν οι πρώην γενικοί γραμματείς του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.
Ανέδειξαν αναλυτικά και στοιχειοθετημένα την απαράδεκτη κατάσταση στο σιδηρόδρομο σχετικά με το ψηφιακό σύστημα ραδιοεπικοινωνίας GSM-R και την Τηλεδιοίκηση. Μέσα από τα ηχητικά ντοκουμέντα με τις συνομιλίες μηχανοδηγών – σταθμαρχών καταδείχθηκε «το “μπάχαλο” στον σιδηρόδρομο επιβεβαιώνοντας πως δεν ήταν αρκετός ο Γενικός Κανονισμός Κυκλοφορίας για την διαχείριση της κυκλοφορίας με ασφάλεια για τους επιβάτες».
Η ασφάλεια των επιβατών θυσιάστηκε στον βωμό του κέρδους με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, όπως αποτυπώθηκε ανάγλυφα στις καταθέσεις των συγγενών: «Όλη η αλυσίδα του σιδηροδρόμου ήταν σάπια, κάθε κρίκος της, δεν λειτουργούσε τίποτα. Τι έκαναν όλοι όσοι κυβέρνησαν για να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος στα όρια της ασφάλειας;»
Για να δώσουν οι ίδιοι την απάντηση: «Το παιδί μου δολοφονήθηκε στο προδιαγεγραμμένο όπως αποδείχτηκε Έγκλημα των Τεμπών. Οι αιτίες που οδήγησαν σε αυτό ξεκινάνε από την πολιτική της απελευθέρωσης των σιδηροδρομικών μεταφορών, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις και δημιούργησαν ένα σιδηρόδρομο ωρολογιακή βόμβα… χωρίς καμία διαχείριση του κινδύνου, με το κέρδος κόντρα στην ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής. Ξέρανε ότι το θανατηφόρο δυστύχημα ήταν αναμενόμενο». Η παρουσία τους για μια ακόμα φορά ξεκαθάρισε: «Να μπούνε στη φυλακή όλοι όσοι ευθύνονται, όσο ψηλά και αν βρίσκονται».
Ως Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 28.2.2023 δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με καμία «βολική» εκδοχή περί ανθρώπινου λάθους και απαιτούμε την αναβάθμιση των κατηγοριών, την κλήση όλων των ουσιαστικών μαρτύρων και την παραπομπή όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων. Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο για υη δικαίωση των 57 ψυχών που χάθηκαν, αλλά, όπως ειπώθηκε συγκλονιστικά στο δικαστήριο, «είναι χρέος απέναντι στο παιδί μας και στην κοινωνία… Μήπως και γλιτώσουμε παρόμοιες καταστάσεις».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr