Σε κλίμα βαθιάς οδύνης συνεχίστηκε η συνεδρίαση στη δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών.
Μετά τις καταθέσεις των τραυματιών-επιζώντων, στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκαν οι γιοι δύο εκ των θυμάτων, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που βιώνουν από την ημέρα της σύγκρουσης.
«Διαλυθήκαμε ψυχολογικά»
Αρχικά κατέθεσε ο Δημήτρης Κυριακίδης, γιος του Γεωργίου Κυριακίδη, ο οποίος αναφέρθηκε στο τεράστιο κενό που άφησε πίσω του ο πατέρας του. «Ήταν μια τεράστια απώλεια με την οποία διαλυθήκαμε όλοι ψυχολογικά. Η απουσία του πατέρα μου είναι αισθητή. Ένιωσα ότι γκρεμίζεται όλος ο κόσμος μου. Έφυγε ένας άνθρωπος άδικα» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος αποκάλυψε πως βιολογικό υλικό του πατέρα του εντοπίστηκε 1,5 χρόνο μετά στο Κουλούρι και στα Πηγάδια, σημειώνοντας: «Όταν ταυτοποιήθηκαν ήταν σαν να ζούσα σε επανάληψη την ημέρα που έμαθα ότι ήταν νεκρός». Ο κ. Κυριακίδης ολοκλήρωσε την κατάθεσή του τονίζοντας: «Ζητάμε την τιμωρία των υπευθύνων για να μην επαναληφθεί στο μέλλον κάτι αντίστοιχο».
«Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από την πυρόσφαιρα»
Στη συνέχεια, το δικαστήριο άκουσε την τραγική μαρτυρία του Fjorald Bozo, γιου του Pavlini Bozo, ο οποίος εργαζόταν στο κυλικείο της μοιραίας επιβατικής αμαξοστοιχίας. «Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από αυτή την πυρόσφαιρα. Αν υποθέσουμε ότι είναι τα έλαια σιλικόνης γιατί κυκλοφορούν ακόμα τα τρένα; Ο όρος πλημμέλημα είναι όταν καπνίζεις στο αεροπλάνο. Όταν μιλάμε για 57 ανθρώπους μιλάμε για κακούργημα. Ζητάμε την δικαίωση, να πάρει ο καθένας αυτό που του αναλογεί και για παραδειγματισμό. 12 λεπτά δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή και να μην παίρνει κανείς χαμπάρι τίποτα. Ο πατέρας μου είχε μαρτυρικό θάνατο, έχασε την ζωή του βίαια και άδικα. Αυτό που με στοιχειώνει είναι ότι ο πατέρας μου καιγόταν ζωντανός και εγώ κοιμόμουν» κατέθεσε.
Σε ερώτηση της Προέδρου εάν ο πατέρας του είχε εκφράσει ανησυχίες για τις συνθήκες στον σιδηρόδρομο, ο μάρτυρας απάντησε πως αναφερόταν μόνο σε καθυστερήσεις δρομολογίων, προσθέτοντας: «Αν γνώριζα ότι δούλευε σε κινητή βόμβα θα τον έπαιρνα με τα χέρια μου».
Οι μαρτυρίες των επιζώντων και η απουσία των συγγενών της Εριέττας Μόλχο
Νωρίτερα, το δικαστήριο άκουσε την κατάθεση του Αριστοφάνη Ξανθόπουλου, ο οποίος επέβαινε στο τρίτο βαγόνι του Intercity μαζί με την άτυχη Ιφιγένεια Μήτσκα. Ο μάρτυρας περιέγραψε τις πρώτες στιγμές μετά την πρόσκρουση, αναφέροντας ότι ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος και αμέσως προσπάθησε, με τη συνδρομή άλλου επιβάτη, να απεγκλωβίσει την Ιφιγένεια προς ένα σπασμένο παράθυρο. Όπως σημείωσε, στον χώρο υπήρχε πυκνός καπνός και μια έντονη, περίεργη οσμή, ενώ ανέφερε επίσης πως το τρένο είχε πραγματοποιήσει δεκάλεπτη στάση μετά την αναχώρησή του από τον σταθμό της Λάρισας.
Τέλος, αν και στη σημερινή λίστα περιλαμβάνονταν οι συγγενείς της φοιτήτριας Αρχιτεκτονικής, Εριέττας Μόλχο, ο συνήγορός τους δήλωσε πως δεν ήταν σε ψυχολογική θέση να καταθέσουν. Ο συνήγορος προσκόμισε στο δικαστήριο λεύκωμα με αρχιτεκτονικά έργα της Εριέττας και ενημέρωσε για τις πρωτοβουλίες στη μνήμη της, μεταξύ των οποίων η ίδρυση κοινωφελούς ιδρύματος και η δημιουργία ειδικού προγράμματος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Διαβάστε περισσότερα