«Απαιτούμε την αποκλιμάκωση της έντασης και τον τερματισμό της εθνο-μιλιταριστικής κατήχησης. Η αλληλοτροφοδότηση των εθνικισμών δημιουργεί μόνο κινδύνους», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Αναλυτικά:
Η ελληνική κοινή γνώμη προετοιμάζεται τις τελευταίες μέρες για το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου με την Τουρκία. Αφορμή για την κλιμάκωση είναι η έρευνα που έχει αναλάβει το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo στα ανοιχτά της Κάσου, σε διεθνή ύδατα, για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.
Με το έργο αυτό, που θα ξεκινήσει το 2028, η Ελλάδα διεκδικεί στην πράξη κυριαρχικά δικαιώματα (δηλαδή δικαιώματα οικονομικής εκμετάλλευσης), σε μια περιοχή που η ίδια θεωρεί δυνητική υφαλοκρηπίδα της. Στον αντίποδα, η Τουρκία απαιτεί να της ζητηθεί άδεια από τη γαλλική εταιρεία.
Όλες αυτές τις μέρες, κυβερνητικοί παράγοντες ανεβάζουν τους τόνους, εκθέτοντας σενάρια στρατιωτικοποίησης της αντιπαράθεσης στα φιλοκυβερνητικά Μέσα, σε μια προσπάθεια να πάρουν τη ρεβάνς για την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Εθνικιστές διεθνολόγοι, Έλληνες και Ισραηλινοί πράκτορες, «σοβαροί» και απλώς γραφικοί δημοσιογράφοι έχουν στήσει ένα διακαναλικό κατηχητικό του πολέμου, εθίζοντας την κοινή γνώμη στην ιδέα ότι η στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία είναι περίπου αναπόφευκτη. Στο νοσηρό αυτό κλίμα, ο μόνος που δεν έχει προσκληθεί (ακόμα) να γνωμοδοτήσει ως «έγκυρος αναλυτής» είναι ο Κασιδιάρης.
Θέλουμε να θυμίσουμε:
· Η κατοχύρωση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ απαιτεί διεθνή συμφωνία – όχι εθνικούς λεονταρισμούς.
· Η Ευρώπη έχει παρελθόν αντιπαράθεσης κρατών για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας (βλ. Γερμανία, Ολλανδία και Δανία για Βόρεια Θάλασσα): μετά την προσφυγή στη Χάγη, η αντιπαράθεση κατέληξε σε διασυνοριακή συνεργασία.
· Το «καλώδιο» Ελλάδας-Κύπρου εγγυάται κέρδη για τις εμπλεκόμενες εταιρείες – όχι φτηνό ρεύμα για τα νοικοκυριά (και, όπως φαίνεται, όχι ήρεμα νερά στο Αιγαίο)
· Η λογική της κλιμάκωσης μπορεί να βοηθά πρόσκαιρα την κυβέρνηση να συμμαζέψει διαρροές στα δεξιά της, αλλά στο τέλος κερδίζει πάντα ο ακροδεξιότερος.
· Η συμμαχία με το γενοκτονικό Ισραήλ και τα αυταρχικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, εκτός από ηθικά απαράδεκτη, είναι και επικίνδυνη για την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο.
Απαιτούμε την αποκλιμάκωση της έντασης και τον τερματισμό της εθνο-μιλιταριστικής κατήχησης. Η αλληλοτροφοδότηση των εθνικισμών δημιουργεί μόνο κινδύνους. Τα κόμματα της Αριστεράς και οι δημοκρατικοί πολίτες πρέπει να πρωτοστατήσουν στην αποτροπή ενός θερμού (ή θερμότερου…) επεισοδίου, αντί να παρουσιάζουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ως σχέσεις μηδενικού αθροίσματος, όπου η μία πλευρά τάχα διαρκώς υποχωρεί και η άλλη μόνο προελαύνει.
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές θα λυθούν με διπλωματικά μέσα και προσφυγή στη Χάγη – όχι με τη μετατροπή του πολέμου σε ζήτημα τιμής και βιντεοπαιχνίδι δράσης. Σε δύο κοινωνίες που διαρκώς φτωχαίνουν, όπως η ελληνική και η τουρκική, η πλειοδοσία σε πατριωτισμό είναι το καταφύγιο των μεγαλοαπατεώνων.