Η δημοσκοπική εικόνα μετά τη ΔΕΘ μάλλον δεν δικαιώνει τον σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ως σημείο επανεκκίνησης, όμως μέχρι στιγμής η κάλπη των δημοσκοπήσεων δεν δείχνει να συγκινείται ιδιαίτερα. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει στο 24,3% στην πρόθεση ψήφου, σχεδόν ακριβώς εκεί όπου βρισκόταν και τον Ιούνιο, ενώ το 67% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι προτιμά αλλαγή διακυβέρνησης αντί για ακόμη μια θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Με άλλα λόγια, η πολυαναμενόμενη δημοσκοπική «απογείωση» μετά τη ΔΕΘ δεν ήρθε. Η ΝΔ κέρδισε μόλις 0,3 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση και εξακολουθεί να βρίσκεται αρκετά μακριά από το 30% που αποτελεί τον πολιτικό στόχο της κυβέρνησης. Την ίδια ώρα, το 15,3% των ψηφοφόρων παραμένει αναποφάσιστο και ένα ακόμη 6,9% επιλέγει την απάντηση «άλλο κόμμα».
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για το κυβερνητικό αφήγημα. Διότι η δεξαμενή των ψηφοφόρων που έχουν απομακρυνθεί από τη Νέα Δημοκρατία δεν φαίνεται να λειτουργεί ως αυτόματο ταμείο ψήφων για το Μαξίμου. Η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει την καθημερινότητα, ενώ οι πολίτες εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στα μέτρα που παρουσιάστηκαν στη Θεσσαλονίκη. Το 48% δηλώνει ότι τα μέτρα δεν ωφελούν καθόλου την οικογένειά του και το 34% ότι την ωφελούν λίγο. Μόλις 2% βλέπει «πολύ» όφελος.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η συνολική αξιολόγηση της κυβέρνησης: το 58% δηλώνει καθόλου ικανοποιημένο από την απόδοσή της, ενώ μόλις το 20% δηλώνει αρκετά ή πολύ ικανοποιημένο. Δηλαδή, όσο κι αν αλλάζει το περιτύλιγμα των εξαγγελιών, η καθημερινότητα εξακολουθεί να κάνει τη δική της δημοσκόπηση. Και αυτή δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική για την κυβέρνηση.
Μέσα σε αυτή την εικόνα, η πιθανή επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά στην ενεργό κομματική σκηνή προσθέτει έναν ακόμη πονοκέφαλο στη Νέα Δημοκρατία. Όχι επειδή ο Σαμαράς αποτελεί κάποια αυτονόητη εναλλακτική για το εκλογικό σώμα, αλλά επειδή ένα νέο κόμμα στα δεξιά της ΝΔ θα μπορούσε να διεκδικήσει μέρος της ίδιας εκλογικής δεξαμενής. Για ένα κυβερνών κόμμα που ήδη προσπαθεί να επαναφέρει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους, η δημιουργία ενός ακόμη πόλου στον χώρο της δεξιάς κάθε άλλο παρά απλή υπόθεση θα ήταν.
Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο τι θα κάνει ο Σαμαράς. Είναι και γιατί ένα τμήμα των ψηφοφόρων που είχαν στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία δεν έχει επιστρέψει σε αυτήν. Η δημοσκόπηση καταγράφει ένα πολιτικό τοπίο όπου η επιλογή «άλλο κόμμα» έχει αυξηθεί αισθητά, από 2,9% τον Ιούνιο σε 6,9% σήμερα. Παράλληλα, οι αναποφάσιστοι παραμένουν στο 15,3%.
Και κάπου εδώ το επιχείρημα περί «σταθερότητας» συναντά την πραγματικότητα. Γιατί η σταθερότητα μπορεί να αποτελεί κεντρικό προεκλογικό μήνυμα, όμως δεν απαντά από μόνη της στον λογαριασμό του σούπερ μάρκετ, στο κόστος στέγασης ή στη γενικότερη πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά. Άλλωστε, όταν το 77% δηλώνει ότι τα μέτρα της ΔΕΘ το ωφελούν «λίγο» ή «καθόλου», η επικοινωνιακή παρουσίαση των παρεμβάσεων έχει προφανώς να ανταγωνιστεί μια αρκετά διαφορετική καθημερινή εμπειρία.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα της ΝΔ δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος πολιτικός χώρος έχει ήδη μετατρέψει τη δυσαρέσκεια σε σταθερή εκλογική επιλογή. Η ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται στο 14,4%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,1%, ενώ η πολυδιάσπαση παραμένει έντονη. Το «κανένα κόμμα» καταγράφεται επίσης ως ισχυρή απάντηση σε επιμέρους ερωτήματα, γεγονός που δείχνει ότι η απογοήτευση από την κυβέρνηση δεν μεταφράζεται αυτόματα σε ενθουσιασμό για κάποια συγκεκριμένη εναλλακτική.
Έτσι, το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς αν ο Σαμαράς θα κατέβει στις εκλογές και πόσο θα καταγράψει. Είναι ότι η κυβέρνηση καλείται να πείσει ξανά ένα εκλογικό σώμα που εμφανίζεται πιο ρευστό, πιο απαιτητικό και σαφώς λιγότερο πρόθυμο να θεωρήσει δεδομένη μια νέα κυβερνητική θητεία.
Και όσο η ακρίβεια παραμένει στην κορυφή των κοινωνικών προβλημάτων, οι εξαγγελίες δεν μετατρέπονται σε άμεση οικονομική ανακούφιση και το 67% δηλώνει ότι θέλει αλλαγή διακυβέρνησης, το κυβερνητικό αφήγημα περί «τρίτης ευκαιρίας» δεν μοιάζει να έχει ακόμη βρει το κοινό που χρειάζεται.
Η είσοδος νέων κομμάτων στη δεξιά πολυκατοικία μπορεί να κάνει ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια της ΝΔ να συγκρατήσει τις απώλειές της. Όμως το βαθύτερο ερώτημα παραμένει ευρύτερο από τον Σαμαρά: τι είναι αυτό που κάνει έναν ψηφοφόρο να απομακρύνεται από ένα κυβερνών κόμμα χωρίς να έχει αποφασίσει ακόμη πού θα κατευθυνθεί. Και αυτή η απάντηση, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν βρίσκεται στις εξαγγελίες της ΔΕΘ.
Διαβάστε περισσότερα