Πληθαίνουν τα παραδείγματα διαχειριστικής υποβάθμισης με τεράστιο κόστος και σε περιπτώσεις, σοβαρούς κινδύνους.
Τι ακριβώς συμβαίνει; Φταίνε οι διαχρονικές αδυναμίες και το βαθύ κράτος που συνήθως επικαλούνται οι κυβερνητικοί;
Φταίνε η κυβερνητική διαφθορά και η διαπλοκή στις οποίες αναφέρεται συνήθως η αντιπολίτευση; Εχουμε ένα συνδυασμό των δύο;
Οι τόνοι της αντιπαράθεσης ανεβαίνουν ενώ βαδίζουμε προς το τέλος της τετραετίας και τις εκλογές. Ομως αυτό που
μετράει είναι το αποτέλεσμα.
Οι καθυστερήσεις, οι αστοχίες, το πρόσθετο κόστος είναι χαμένες ευκαιρίες και βαρύ φορτίο για το μέλλον που προβλέπεται αρκετά δύσκολο.
Αστοχία στις κατασκευές
Μέσα από την επικαιρότητα έχουμε ατελείωτα παραδείγματα πανάκριβων και σε περιπτώσεις επικίνδυνων αστοχιών.
Η Εφημερίδα των Συντακτών έχει καλύψει με αναλυτικό ρεπορτάζ τις δυσκολίες στην κατασκευή της γραμμής 4 του μετρό της Αθήνας και την επικίνδυνη ταλαιπωρία κατοίκων της Κυψέλης.
Η γραμμή 4 ήταν να παραδοθεί το 2029,τώρα αναφέρεται χρόνος παράδοσης το 2032 και όλοι προετοιμάζονται για μετά το 2034.
Πόσο κοστίζει αυτή η καθυστέρηση για τη χρηματοδότηση του έργου και ποιο είναι το πρόσθετο κόστος για τη λειτουργία της πρωτεύουσας και όσους ζουν και εργάζονται σε αυτήν; Αρκετά δισεκατομμύρια σε ένα σημαντικό έργο αρχικού προϋπολογισμού 1,8 δισ. ευρώ.
Πρόσφατα εγκαινιάστηκε ο αυτοκινητόδρομος Ε-65 και ο πρωθυπουργός αξιοποίησε την ευκαιρία για να επιτεθεί στη «μίζερη» αντιπολίτευση που διαμαρτύρεται συνεχώς για την κυβερνητική, διαπλεκόμενη κακοδιαχείριση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.
Οι αριθμοί δεν είναι με το μέρος του αν και η περιπέτεια του Ε-65 ξεπερνάει χρονικά τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.
12 χρόνια καθυστέρηση στην παράδοση του έργου. Κόστος για τον κρατικό και ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2,1 δισ. ευρώ αντί του αρχικής πρόβλεψης για 500 εκατομμύρια.
Το χειρότερο είναι ότι υπογράφονται συμβάσεις που αναθεωρούνται συνεχώς με αποτέλεσμα να αυξάνεται δυσανάλογα το κόστος τους. Αποζημιώσεις στους εργολάβους για καθυστερήσεις με υπαιτιότητα του Δημοσίου και μετά.. πριμ επιτάχυνσης εργασιών.
Οι περισσότερες καθυστερήσεις μπορούν να προβλεφθούν και αρκετές να αποτραπούν. Η συμβολαιοποίηση των αποζημιώσεων για τις καθυστερήσεις μοιάζει σκανδαλώδης εφόσον κανένας δεν ελέγχεται, όλα λειτουργούν βάσει πολιτικά επηρεαζόμενων επιτροπών και κυβερνητικών υπογραφών.
Η πολιτική αντιπαράθεση είναι για τα αίτια όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την κλίμακα των αστοχιών, των επιβαρύνσεων που συνεπάγονται και των προβλημάτων που δημιουργούν.
Γενικός κανόνας
Οι πανάκριβες αστοχίες και καθυστερήσεις δεν περιορίζονται στις κατασκευές, είναι ο γενικός κανόνας.
Οι αρμόδιοι δεν σεβάστηκαν ούτε τα θύματα και τις οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. Υστερα από πολύ καλή κοινοβουλευτική δουλειά της Μ. Αποστολάκη πληροφορηθήκαμε ότι θα χρειαστεί ένα ακόμη εξάμηνο για να λειτουργήσει το σύστημα ETCS το οποίο εγγυάται την ασφάλεια των επιβατών μέσω παρακολούθησης της πορείας των συρμών και δυνατότητας παρέμβασης σε περίπτωση κινδύνου.
Σε απλά ελληνικά θα χρειαστούν 4 χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών για να εγκατασταθεί ένα σύστημα που εγγυάται αποτροπή μιας νέα σιδηροδρομικής τραγωδίας.
Με αφορμή την μοιραία καθυστέρηση στην υλοποίηση της σύμβασης 717 η Ευρωπαία Εισαγγελέας Κοβέσι είχε διατυπώσει την άποψη «η διαφθορά σκοτώνει». Ούτε μετά τα Τέμπη δεν μπόρεσαν οι αρμόδιοι να γίνουν πιο γρήγοροι και αποτελεσματικοί.
Και στον εθνικά και δημοσιονομικά κρίσιμο τομέα των εξοπλισμών τα διαχειριστικά προβλήματα είναι εμφανή.
Πρώτα δεσμεύτηκαν δεκάδες δισ. σε οπλικά συστήματα, όπως μεγάλα πλοία επιφανείας, τα οποία αφορούν περασμένους πολέμους. Το ρωσικό πολεμικό ναυτικό ηττήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα από τους Ουκρανούς που δεν έχουν πολεμικά πλοία αλλά κυριαρχούν με τους πυραύλους και τα drones.Τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ είναι σε απόσταση 700-800 χιλιομέτρων από το Ιράν για να μη μετατραπούν σε σχετικά εύκολο στόχο.
Στη συνέχεια η κυβέρνηση προσπάθησε να καλύψει το κενό σε ότι αφορά τη διεξαγωγή ενός σύγχρονου πολέμου με τη λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα». Θέλει να ενισχύσει την αντιβαλλιστική,αντι-drone άμυνα με ένα κόστος 3 δισ. ευρώ.
Ο τρόπος που ανακοινώθηκε το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, το ανακάτεμά του με άλλα υποδεέστερα και ετερόκλιτα προγράμματα, η έλλειψη σοβαρής βιομηχανικής, τεχνολογικής βάσης για την υποστήριξή του, μας προετοιμάζουν για νέες διαχειριστικές αστοχίες, οικονομικές επιβαρύνσεις και μεγαλύτερο ρίσκο.
Δύσκολη συνέχεια
Με το πέρασμα του χρόνου το διαχειριστικό αλαλούμ και οι συνέπειές του αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.
Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση περιορίζεται, η διαχείριση του δημόσιου χρέους θα γίνεται στο μέλλον με όρους αγοράς, όλες οι προγνώσεις συγκλίνουν σε χαμηλότερο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης ενώ μετά τις εκλογές θα βγουν στην επιφάνεια ένα σωρό εκκρεμότητες με τη μορφή ελλειμμάτων και χρεών.
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της συνέχισης του διαχειριστικού αλαλούμ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr