30/03/2026 8:51 πμ.
Ο ιταλικός ριζοσπαστικός αναρχικός γαλαξίας δεν υπάρχει πλέον μόνο εντός των συνόρων της Ιταλίας. Ο γεωγραφικός του χάρτης είναι ένας άλλος: Αθήνα, Γάζα, Λονδίνο, Σουδάν, Χιλή, Ινδονησία, αλλά και οι φυλακές, τα δικαστήρια, τα κέντρα κράτησης, οι σιδηροδρομικές γραμμές της στρατιωτικής, πολεμικής εφοδιαστικής. Σε αυτόν τον κόσμο, οι ξένες χώρες δεν αποτελούν ούτε φόντο ούτε απλή εκδήλωση αλληλεγγύης. Είναι ο τόπος όπου οι ιταλικοί αγώνες βρίσκουν επιβεβαίωση, λεξιλόγιο, παραδείγματα και αδελφοσύνη. Η αληθινή πολιτική τους πατρίδα είναι το δίκτυο των συγκρούσεων με τις οποίες ταυτίζονται. (Il Rovescio, La Nemesi) ByGianluca Cicinelli
Αυτό είναι εμφανές από ένα πολύ συγκεκριμένο γεγονός, πραγματικό: τα ονόματα που επαναλαμβάνονται συνεχώς. Όχι μόνο ο Alfredo Cospito, το καθεστώς του 41bis και οι ιταλικές δίκες. Επιστρέφει η Palestine Action στο Ηνωμένο Βασίλειο, η υπόθεση των Αμπελοκήπων στην Ελλάδα, ο Νίκος Ρωμανός, οι αναρχικοί κρατούμενοι στην Ινδονησία, οι δίκες στη Χιλή, οι πρωτοβουλίες στο Σουδάν.
Δεν εμφανίζονται ως ξένες ειδήσεις, αλλά ως επεισόδια της ίδιας ιστορίας. Ο Nemesis, από τη φύση του/μες τη δομή του, είναι ένας πολύγλωσσος χώρος που συγκεντρώνει [κάνει να ζουν μαζί] υλικά από την Ελλάδα, τη Χιλή, την Ινδονησία και την Παλαιστίνη με ιταλικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τους κρατούμενους και τις πρωτοβουλίες για τον Cospito. (Η Nemesi)
Η πιο διδακτική περίπτωση είναι ίσως η Palestine Action. Για αυτόν τον γαλαξία, δεν είναι απλώς μια βρετανική ομάδα που πρέπει να παρατηρείται με συμπάθεια. Είναι ένα μοντέλο. Il Rovescio και La Nemesi έχουν επανειλημμένα προωθήσει προβολές του ντοκιμαντέρ To Kill a War Machine, παρουσιάζοντας την Palestine Action ως μια ομάδα άμεσης δράσης που στοχεύει, χτυπά εργοστάσια και υποδομές στην αλυσίδα πολεμικού εφοδιασμού που προορίζεται για το Ισραήλ.
Το θέμα δεν είναι μόνο η αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη. Το σημείο είναι ότι ένας τοπικός βρετανικός αγώνας κατά της βιομηχανίας όπλων/εξοπλισμών λαμβάνεται ως ένα ευανάγνωστο και, τουλάχιστον σε συμβολικό επίπεδο, μεταβιβάσιμο παράδειγμα. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η ευρωπαϊκή πολεμική αλυσίδα εφοδιασμού, η Leonardo, τα Συστήματα Elbit/Elbit Systems: όλα επιστρέφουν στο ίδιο στρατόπεδο. (Il Rovescio, La Nemesi)
Το ίδιο συμβαίνει και με την Ελλάδα. Η υπόθεση των Αμπελοκήπων, οι κατηγορούμενοι, οι δίκες, οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης, οι διεκδικήσεις «στη μνήμη» ή «εν όψει της έναρξης της δίκης» δεν αντιμετωπίζονται ως ξένο υλικό με την δημοσιογραφική έννοια του όρου. Αντιμετωπίζονται ως εσωτερικά γεγονότα εντός της ίδιας πολιτικής οικογένειας.
Όταν La Nemesi επανεκκινεί/προωθεί μια διεκδίκηση, ανάληψη ευθύνης κατά τραπεζών στην Αθήνα στη μνήμη του Κυριάκου Ξυμητήρη και σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους κατηγορούμενους στην υπόθεση Αμπελοκήπων, ή όταν Il Rovescio καλεί σε διεθνή κινητοποίηση για την ελληνική δίκη, το μήνυμα είναι απλό: Η Αθήνα δεν είναι εκτός έδρας. είναι ένα από τα μέρη/τους τόπους όπου δίνεται η ίδια μάχη. (La Nemesi, Il Rovescio)
Η Χιλή και η Ινδονησία χρησιμοποιούνται επίσης με τον ίδιο τρόπο. Η Nemesi δημοσιεύει ενημερώσεις σχετικά με τη δίκη των αδελφών Hernández για μια βομβιστική επίθεση εναντίον της χιλιανής Χωροφυλακής και, ταυτόχρονα, επισημαίνει τη δίκη για μια βομβιστική επίθεση στην Τασικμαλάγια, Tasikmalaya, στην Ινδονησία, η οποία δηλώθηκε «σε αλληλεγγύη με τον Alfredo Cospito, τον Νίκο Ρωμανό και όλους τους αναρχικούς κρατούμενους».
Το αποφασιστικό στοιχείο δεν είναι η απλή πληροφορία. Είναι η σύνδεση, η συσσωμάτωση. Ένας ιταλός κρατούμενος, ένας έλληνας κατηγορούμενος, μια επίθεση στην Ινδονησία, μια καταδίκη στη Χιλή: όλα μπαίνουν στο ίδιο κύκλωμα νοήματος. (La Nemesi)
Εκτός Ευρώπης, αυτό το επιλεκτικό δίκτυο επεκτείνεται χωρίς να χάνει τη συνοχή του. Η Παλαιστίνη είναι το πιο προφανές κέντρο, αλλά όχι το μόνο. Το Σουδάν, η Ινδονησία και η Χιλή εμφανίζονται στα υλικά τους, όχι ως μακρινές κρίσεις, αλλά ως τόποι όπου βρίσκουν ξανά το ίδιο λεξιλόγιο πολέμου, καταστολής, φυλάκισης και αντίστασης.
Ένα κείμενο όπως το Sabotiamo la guerra e la repressione/Να σαμποτάρουμε τον πόλεμο και την καταστολή, που δημοσιεύθηκε με αφορμή ένα συνέδριο στο Βιτέρμπο, κρατά μαζί τη Γάζα, την Ουκρανία, το καθεστώς 41-bis, τις διαδικασίες κατά αναρχικών και τη δίκη της Λ’ Άκουιλα κατά φερόμενων μελών της παλαιστινιακής αντίστασης, μέσα σε ένα ενιαίο, μοναδικό σενάριο όπου αντικατοπτρίζονται εξωτερικός και εσωτερικός πόλεμος. Η Nemesi κάνει κάτι ανάλογο, αλλά σε πιο διάσπαρτη μορφή: υλικά από τη Χιλή, την Ινδονησία και το Σουδάν εμφανίζoνται δίπλα στις ιταλικές πρωτοβουλίες για τον Cospito, τις φυλακές και τους στρατιωτικοποιημένους σιδηροδρόμους. (Coordinamenta, La Nemesi)
Και το Σουδάν εισέρχεται σε αυτή την εκλεκτική γεωγραφία. Σε μία από τις πρωτοβουλίες που εξαπέλυσε η Nemesi, μια προβολή για την Palestine Action εμφανίζεται δίπλα σε μια βραδιά με τίτλο “Echi di rivolta dal Sudan”, «Απόηχοι εξέγερσης από το Σουδάν», σε άμεση σύνδεση με έναν σύντροφο από το Σουδάν. Δεν πρόκειται για ένα διακοσμητικό ζευγάρωμα.
Είναι ένας τρόπος να κρατηθούν μαζί τα μέτωπα: από τον πόλεμο στην καταστολή, από την Παλαιστίνη στην ανατολική Αφρική, από τη φυλακή στη στρατιωτική εφοδιαστική. Οι τόποι δεν αθροίζονται: αντικατοπτρίζουν ο ένας τον άλλον. (La Nemesi)
Αυτή η γεωγραφία, ωστόσο, δεν συγκρατείται απλώς και μόνο επειδή όλοι συμμετέχουν στις ίδιες εκστρατείες. Συστήνεται χάρη σε μια συνεχή αλυσίδα μετάφρασης, επανώθησης και αναδημοσίευσης. Η Nemesi γεννιέται ήδη ως ένας πολύγλωσσος χώρος. Η Biblioteca Anarchica Disordine συλλέγει και ανακυκλώνει/επαναφέρει στην κυκλοφορία δελτία και φυλλάδια. Το Zardins Magnetic’s Radio τα μετατρέπει σε αναγνώσεις μεγαλόφωνα.
Ένα κείμενο που εμφανίζεται σε έναν ιστότοπο ανακτάται από έναν τοπικό circolo/στέκι, στη συνέχεια από έναν ραδιοφωνικό σταθμό και μετά από ένα πιο συστηματικό PDF. Είναι μια μορφή επικοινωνίας d;ixvw ένα ενιαίο κέντρο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδύναμη. Περνάει μέσα από ιστολόγια, βιβλιοθήκες, ραδιόφωνο, φυλλάδια, τοπικές συναντήσεις, μεταφράσεις. Δεν συναντιούνται απλώς. δεν περιορίζονται να δίνουν ραντεβού: χτίζουν μια κοινή γλώσσα. (La Nemesi, Biblioteca Anarchica Disordine, Zardins Magnetic’s Radio, Coordinamenta)
Αυτή η γλώσσα επιτρέπει σε μια διαμαρτυρία/περιφρούρηση έξω από μια ιταλική φυλακή, σε μια προβολή της Δράσης για την Παλαιστίνη και σε μια ελληνική δίκη να εισέλθουν στον ίδιο συναισθηματικό και πολιτικό ορίζοντα. Ο ριζοσπαστικός αναρχικός γαλαξίας δεν κοιτάζει στο εξωτερικό για να παραμένει ενημερωμένος. Κοιτάζει στο εξωτερικό για να επιλέγει συγγενείς.
Οι διεθνείς αγώνες επιλέγονται με βάση την ικανότητά τους να ενισχύουν μια συγκεκριμένη, μια κάποια εικόνα του παρόντος: τον «κόσμο-πόλεμο», την καταστολή ως συνέχεια του πολέμου, τη φυλακή ως χαράκωμα, τις υποδομές ως συμβολικούς στόχους, την τεχνολογία ως μέσο/μηχανισμό κυριαρχίας. Το κείμενο που δημοσίευσε η Coordinamenta το θέτει απερίφραστα: ο πόλεμος είναι «το σήμα κατατεθέν της εποχής μας» και το άρθρο 41bis, η καταστολή και το στρατιωτικό μέτωπο ανήκουν στο ίδιο σενάριο. (Coordinamenta)
Εδώ αλλάζουν και τα ιταλικά γεγονότα. Αν ο κόσμος γίνεται αντιληπτός με αυτόν τον τρόπο, τότε η φυλακή του Cospito δεν είναι πλέον ένα εθνικό ζήτημα, αλλά ένα χαράκωμα του ίδιου πολέμου. Οι στρατιωτικοποιημένοι σιδηρόδρομοι δεν είναι πλέον απλώς υποδομές, αλλά κόμβοι της πολεμικής εφοδιαστικής.
Μια προβολή για την Palestine Action στην Carrara, την Tradate ή την Cesena δεν είναι απλώς μια μαχητική/στρατευμένη κινηματογραφική λέσχη, un semplice cineforum militante: είναι ένας τρόπος να πούμε ότι τα βρετανικά και ιταλικά μέτωπα συνομιλούν, ότι οι δράσεις κατά της Elbit Systems και ο αγώνας κατά της Leonardo ή κατά της στρατιωτικοποίησης των μεταφορών ανήκουν στο ίδιο πολιτικό λεξιλόγιο. (Il Rovescio, La Nemesi)
Αυτή η γεωγραφία έχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, ακριβές: καθιστά τις τοπικές ήττες λιγότερο οριστικές και τους τοπικούς αγώνες λιγότερο επαρχιακούς. Εάν ένας σύντροφος συλληφθεί στην Ιταλία, η ιστορία του μπορεί αμέσως να τοποθετηθεί δίπλα σε δίκες στην Ελλάδα, σε απεργίες πείνας, σε εκστρατείες για κρατούμενους σε άλλες ηπείρους.
Εάν μια κινητοποίηση σβήσει, παραμένει έτσι κι αλλιώς μέσα σε έναν μεγαλύτερο αστερισμό που της δίνει συνέχεια. Η συμβολική δύναμη αυτού του γαλαξία έγκειται και εδώ: όχι στους αριθμούς του, αλλά στην ικανότητά του να μην αισθάνεται ποτέ πραγματικά απομονωμένος, επειδή κάθε μέτωπο μπορεί να διαβαστεί ως ένα κομμάτι, ένα θραύσμα μιας μεγαλύτερης σύγκρουσης, ευρύτερης. (Il Rovescio, La Nemesi)
Υπό αυτή την έννοια, η Αθήνα, η Γάζα ή το Λονδίνο δεν είναι απλώς πιο κοντά από το Μιλάνο. Είναι πιο χρήσιμες. Μας βοηθούν να εξηγήσουμε ποιοι είμαστε, τι κάνουμε, σε ποιον πόλεμο πιστεύουμε πως βρισκόμαστε. Αυτό δεν είναι διεθνισμός με την κλασική έννοια του όρου. Είναι μια επιλεκτική, συναισθηματική, λειτουργική γεωγραφία. Επιλέγουμε τα μέρη, τους τόπους που επιβεβαιώνουν την κοσμοθεωρία μας, την εικόνα μας του κόσμου και τους μετατρέπουμε σε καθρέφτες.
Γι’ αυτό ο ιταλικός ριζοσπαστικός αναρχικός γαλαξίας, ιδωμένος από μέσα, μοιάζει λιγότερο με μια εθνική υποκουλτούρα και περισσότερο με ένα δίκτυο διάσπαρτων συμβολικών μετώπων. Και για να τον κατανοήσουμε, δεν αρκεί πλέον να αναρωτηθούμε από πού προέρχεται. Πρέπει να καταλάβουμε πού αισθάνεται ότι ανήκει, που αισθάνεται πως στέκεται.. (Il Rovescio, La Nemesi, Coordinamenta)
media:
Αλέξης.png