15/01/2026 11:23 μμ.
Σήμερα είναι η δέκατη έβδομη ημέρα των επαναστατικών διαδηλώσεων από τους ανθρώπους του Ιράν και η έκτη ημέρα του ολικού ιντερνετικού blackout σε όλη την χώρα. Σύμφωνα με μια αδιανόητη αναφορά για τον αριθμό των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στον πόλεμο του Ισλαμικού Καθεστώτος από πλήρως οπλισμένους ενάντια σε άοπλους πολίτες, λάβαμε τα ακόλουθα μηνύματα. Λόγω της διακοπής του ίντερνετ, τα νέα αυτά δεν γίνεται να επαληθευθούν ανεξάρτητα από πολλαπλές πηγές.
Πρώτο Μήνυμα
* Στην Τεχεράνη τουλάχιστον 5.000 άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί. Μεταξύ των συναδέλφων μου μόνο, πέντε έχουν σκοτωθεί, και μεταξύ των οικογενειών και των φίλων των υπόλοιπων συναδέλφων μου, τουλάχιστον ένας άνθρωπος έχει σκοτωθεί.. * στην γειτονιά Sarcheshmeh δολοφονήθηκαν 200 άνθρωποι το βράδυ της Πέμπτης. * στο Saadat Abad: περίπου 150 δολοφονημένοι.. * Στην γειτονιά μας: 10 δολοφονημένοι το βράδυ της Πέμπτης, 50 το βράδυ της Παρασκευής. * στην γειτονιά της Falah: περισσότεροι από 100 δολοφονημένοι χθές το βράδυ.
Κάποιος κοντινός συγγενής ενός συναδέλφου εργάζεται στο τμήμα υποδοχής σωμάτων στο νεκροταφείο Behesht Zahra. Μπροστά μου, έλεγε ότι φέρνουν σώματα σε φορτηγά ψυγεία από την Πέμπτη. Έχουν φθάσει τόσα πολλά φορτηγά ώστε να έχουν σταματήσει να δέχονται άλλα πτώματα χθες.
Ένας άλλος συνάδελφος έλεγε ότι ένας από τους συγγενείς του, ο οποίος έτυχε να έχει ένα κατάστημα στην γειτονιά, ενώ το έκλεινε στις 7 μ.μ. την Πέμπτη, πυροβολήθηκε πισώπλατα και σκοτώθηκε. Η οικογένεια του έλεγξε το υλικό από την κάμερα στην πρόσοψη και είδε έναν πυροβολισμό μέσα από ένα μαύρο Hilux, καθώς αυτό έφευγε με ταχύτητα.
Ένας άλλος συνάδελφος που δολοφονήθηκε: η οικογένεια του πήγε στο νοσοκομείο για να πάρει το πτώμα, αλλά τους είπαν ότι επειδή είχε πυροβοληθεί το σώμα δεν γίνονταν να αποδεσμευθεί.
Μια νοσοκόμα είπε στην οικογένεια ότι την πρώτη βραδιά, περισσότεροι από 300 άνθρωποι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, αλλά κάποιοι αστυνομικοί με πολιτικά κλείδωσαν τις πόρτες του χειρουργείου λέγοντας ότι οι τραυματίες δεν είχαν δικαίωμα στην περιθάλψη ή να βοηθηθούν. Μάζεψαν όλους τους τραυματίες σε ένα δωμάτιο, ανακατεύοντας τους ζωντανούς με τους νεκρούς, λέγοντας «Όποιος πεθάνει, πέθανε· όποιος επιζήσει, επέζησε». Η νοσοκόμα είχε συνταξιοδοτηθεί τον προηγούμενο μήνα.
Το καθεστώς έχει φτάσει στο σημείο να χρεώνει ποσά για την αποδέσμευση των σωμάτων όσων έχουν δολοφονηθεί στις διαδηλώσεις.
Φίλε, η κατάσταση εδώ είναι χειρότερη απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς.
Δεύτερο Μήνυμα:
Σύμφωνα με αναφορές από το Αναρχικό Μέτωπο, μετά την διακοπή του ίντερνετ, ένα εξαιρετικά μεγάλο πλήθος ξεχύθηκε στους δρόμους — σε μια κλίμακα ασύγκριτη προς οποιεσδήποτε προηγούμενες διαδηλώσεις. Το πλήθος αυτό αντιμετώπισε ευρεία καταστολή με πραγματικά πυρά.
Ως αποτέλεσμα, εκατοντάδες ανθρώπων κατέρρευσαν ταυτόχρονα στην ανατολική Τεχεράνη, χτυπημένοι από πυρά όπλων.
Η κατάσταση στα νοσοκομεία της Τεχεράνης το Σάββατο ήταν τόσο άσχημη ώστε τουλάχιστον 120 άνθρωποι ανακοινώθηκαν ως επίσημα νεκροί στο νοσοκομείο Imam Hossein Hospital, και τα σώματα τους μεταφέρθηκαν στο Kahrizak.
Προς το παρόν δεν διαθέτουμε ασφαλή μέσα επικοινωνίας εντός της χώρας. Σχεδόν όλα τα επικοινωνιακά εργαλεία βρίσκονται υπό έλεγχο, καταγραφή, και καταστολή.
Πρόσφατα, ένας από τους συντρόφους του Αναρχικού Μετώπου πυροβολήθηκε με μη-στρατιωτικά πυρά, τραυματίστηκε, και ξυλοκοπήθηκε με τους υποκόπανους όπλων. Παραμένει τραυματισμένος αλλά η κατάσταση του έχει βελτιωθεί αρκετά.
Ο αριθμός των τραυματιών είναι εξαιρετικά υψηλός, και είναι πολλοί εκείνοι που χρειάζονται χρήματα για χειρουργικές επεμβάσεις και ιατρική περίθαλψη. Στο εσωτερικό της χώρας, προσπαθούμε να μαζέψουμε χρήματα για να καλύψουμε τα πρόσθετα αυτά ιατρικά έξοδα.
Προσωπικά, μεταξύ εκείνων που δέχθηκαν επίθεση, τυφλώθηκαν, ή τραυματίστηκαν είδα παιδιά μεταξύ των 9 και 12 ετών. Ωστόσο, τα μαζικής ενημέρωσης μέσα — ισχυρίζονται ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται και ότι οι αναφορές δεν γίνεται να επαληθευθούν — συνεχίζουν να δημοσιεύουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό εκείνων που δολοφονήθηκαν, συνελήφθησαν, και τραυματίστηκαν.
Κατά συνέπεια, σας ζητάμε να βοηθήσετε στην διάδοση των πληροφοριών αυτών.
Εντός του Ιράν, εξαναγκαζόμαστε να χρησιμοποιούμε εξαιρετικά επισφαλή μέσα καταγραφής και επικοινωνίας, το οποίο σημαίνει ότι ίσως να αντιμετωπίσουμε κατασκευασμένες κατηγορίες και βίαιη καταστολή στο μέλλον.
Σχετικά με την κατάσταση τώρα: στην Τεχεράνη, οι μεγάλες συγκεντρώσεις κατά την διάρκεια της ημέρας δεν είναι ορατές, και οι διαδηλώσεις είναι κυρίως περιορισμένες σε νυχτερινά τραγούδια.
Σε άλλες πόλεις — ειδικότερα στις μικρότερες — φαίνεται πως διατηρείται ένας κάποιος βαθμός επίμονης αντίστασης.
Στην Τεχεράνη, οι κατασταλτικές δυνάμεις εφορμούν σε σπίτια γειτονιών με έντονη εξεγερσιακή δραστηριότητα, σπάζοντας πόρτες με πρόσχημα την κατάσχεση δορυφορικών πιάτων και την διεξαγωγή ερευνών. Αυτή είναι η κατάσταση που υπομένουμε τώρα.
Παρακαλούμε όπως έχετε κατά νου ότι ο αριθμός των συλληφθέντων είναι εξαιρετικά υψηλός, και ένα συσχετιζόμενο άτομο — αν και όχι κάποιος από τους άμεσους συντρόφους μας — έχει εξαφανιστεί.
Οικογένειες παραπέμπονται στα γραφεία της Αποτρεπτικής Αστυνομίας, και τεράστιοι αριθμοί ανθρώπων αναζητούν απεγνωσμένα τους αγαπημένους τους.
Επιπλέον, ένας φίλος η κόρη του οποίου δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων βρήκε το πτώμα της στο Kahrizak. Για να το ανακτήσει, οι αρχές ζήτησαν 150 εκατομμύρια τομάν ενώ υποχρέωσαν την οικογένεια να υπογράψει μια εγγύηση ότι δεν θα δώσουν συνεντεύξεις και δεν θα μιλήσουν δημόσια. Έχουμε επαληθεύσει την πληροφορία αυτή.
Θέλω να τονίσω ότι η πλειοψηφία όσων τυφλώθηκαν, τα σαγόνια και τα κόκκαλα των οποίων έχουν σπάσει, και έχουν δολοφονηθεί — σύμφωνα με την μαρτυρία ενός υπευθύνου στο νοσοκομείο Imam Hossein — είναι μεταξύ της ηλικίας των 12 και των 27 ετών.
Δεν πρόκειται μόνο για ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, αλλά ένα έγκλημα ενάντια στα παιδιά.
Συμμετέχω στις διαδηλώσεις, εκφράζοντας τις φωνές μας και βοηθώντας άλλους.
Στο εσωτερικό του Ιράν, οι άνθρωποι βιώνουν βαθύ πένθος, είναι καταβεβλημένοι από την θλίψη, και έξαλλοι από θυμό.
Έχουμε όλοι σταθεί μάρτυρες σκηνών ακραίας αιματοχυσίας.
Τρίτο Μήνυμα:
[Έφυγε από το Ιράν την Κυριακή 11 Ιανουαρίου του 2026. Λέει:]
Το video αυτό είναι για εσάς που ζείτε έξω από το Ιράν.
Επέστρεψα από το Ιράν χθες, και όσα είδα στο εσωτερικό της χώρας ήσαν αδιανόητα. Συγκρινόμενα με όσα είχα δει το 2009, ήταν εντελώς διαφορετικά. Πρόκειται για επαναστατικό ξεσηκωμό.
Άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, παιδιά και ηλικιωμένοι, με την χιτζάμπ και χωρίς την χιτζάμπ — όλοι, μα όλοι απολύτως, ξεχύθηκαν στους δρόμους μαζί. Και δεν έχω λόγια αρκετά για να σας μιλήσω για το θάρρος τους.
Μέχρι την ημέρα εκείνη, νόμιζα ότι ήμουν γενναίο άτομο. Αλλά όταν ενώθηκα με το πλήθος και είδα ηλικιωμένους ανθρώπους και ανθρώπους πολύ νεότερους από εμένα, συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι τόσο γενναία όσο εκείνοι. Μόνο τότε κατάλαβα πραγματικά τι εννοούν όταν λένε ότι το Ιράν είναι η γη των γενναίων.
Είδα γυναίκες με καρδιά λιονταριού και άνδρες με καρδιά λιονταριού — άνθρωποι που έχουν εναποθέσει τις ζωές τους στις παλάμες τους. Τίποτε δεν έχει πια σημασία για αυτούς. Αγωνίζονται για το Ιράν και για όλους μας.
Ακόμη και εκείνοι που δεν μπορούν να βγούν από τα σπίτια τους — οι ασθενείς, όσοι δεν μπορούν να περπατήσουν — απ’ όπου κι αν περνάς, σε κάθε στενό, σε κάθε σπίτι, οι άνθρωποι τραγουδούν. Τραγουδούν και από τις ταράτσες.
Η ίδια μου η αδελφή βγήκε στον δρόμο παρά το σπασμένο της πόδι, μόνο και μόνο επειδή είμαστε όλοι Ιρανοί και θέλουμε όλοι το Ιράν ελεύθερο, έτσι ώστε να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στις ζωές μας και να ζήσουμε ειρηνικά στην χώρα μας.
Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι συμπαραστέκονται ο ένας στον άλλον είναι απίστευτος. Κινούνται εμπρός με άδεια χέρια, έχοντας μόνο τις ζωές τους στα χέρια τους, βοηθώντας ο ένας τον άλλον παντού.
Στην λεωφόρο Vakilabad, άνθρωποι έχουν αφήσει ανοικτές τις πόρτες τους για να βρούν άλλοι καταφύγιο. Από παντού — ταράτσες, στενά, σπίτια — ακούγονται τραγούδια από όλες τις κατευθύνσεις. Όλοι στέκουν μαζί.
Ήμουν τόσο χαρούμενη παρατηρώντας τις στιγμές αυτές με τα ίδια μου τα μάτια, γιατί βρισκόμουν και εγώ στους δρόμους, κινούμενη εμπρός με τους ανθρώπους. Ένοιωθα σαν σαράντα χρόνια απωθημένου πόνου να εκτονώθηκαν από μέσα μου, σαν όλα όσα είχαν παγιδευτεί στο σώμα μου για μια ζωή να έβγαιναν επιτέλους έξω.
Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι τα έβλεπα όλα αυτά με τα ίδια μου τα μάτια.
Ήταν ένα παράξενο συναίσθημα — σαν το Chaharshanbe Suri πριν την Πρωτοχρονιά — ένα είδος χαράς που είναι δύσκολο να περιγραφεί. Είναι εξίσου τρομακτικό και καθησυχαστικό ταυτόχρονα. Νοιώθεις την βεβαιότητα — την σιγουριά ότι την φορά αυτή θα συμβεί, ότι η φορά αυτή είναι διαφορετική από κάθε άλλη στο παρελθόν.
Οι άνθρωποι στο εσωτερικό του Ιράν είναι εξίσου αισιόδοξοι στις καρδιές τους. Στείλτε τους παρακαλώ θετική ενέργεια. Σας παρακαλώ μην τους δημιουργείτε άγχος ή φόβο. Ο λαός μας είναι πολύ δυνατός.
Είμαστε Ιρανοί. Είμαστε από την γη των γενναίων. Είμαστε πολύ, πολύ δυνατοί — και είμαι σίγουρη ότι την φορά αυτήν, θα τα καταφέρουμε.
Επειδή για τους ανθρώπους που βρίσκονται στους δρόμους, τα πάντα είναι πιθανά.
Και για όσα λέγονται — ότι ο αριθμός των δολοφονημένων είναι 2.000 — είμαι απόλυτα σίγουρη ότι ο αριθμός είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερος. Στις πλατείες Park-e Laleh και Haft-e Tir μόνο, είδα ανθρώπους να πυροβολούνται με όπλα σφαιριδίων και πραγματικά πυρά.
Βρεθήκαμε καταμεσής ενός πεδίου μάχης. Τα πάντα γύρω μας φλέγονταν. Η πόλη δεν είχε πια φώτα — μόνο καπνοί και φλόγες παντού. Άνθρωποι δολοφονούνταν. Είδα ανθρώπους να πυροβολούνται και να πέφτουν στο έδαφος. Όλοι προσπαθούσαν απεγνωσμένα να βοηθήσουν ο ένας τον άλλη.
Δεν ξέρω πως να σας το εξηγήσω, ήταν όμως πραγματικά τρομακτικά.
Αλλά όταν αγωνίζονται έτσι, όταν αντιστέκονται έτσι, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να γίνεις η φωνή τους.
Με οποιονδήποτε τρόπο μπορείς — ακόμη κι αν η σελίδα σου έχει μόνο εκατό αναγνώστες — δημοσίευσε το σε παρακαλώ.
Γίνε σε παρακαλώ η φωνή του λαού μας.
Γίνε σε παρακαλώ η φωνή του λαού του Ιράν.
Από Anarchist Front(telegram), 13 Ιανουαρίου, 2026
Iran: 3 Reports of the Killing of Thousands of People | anarchistnews.org