02/07/2026 11:14 πμ.
Με αφορμή τη δεύτερη ακροαματική διαδικασία στη δίκη έξι συντρόφων/ισσών που κατηγορούνται για μία σειρά πράξεων που σχετίζονται με την κινητοποίηση ενάντια στο καθεστώς του 41bis και την ισόβεια κάθειρξή του, ο Alfredo Cospito ήταν μεταξύ των μαρτύρων υπεράσπισης μέσω βιντεοκλήσης από την φυλακή του Bancali.
Με αφορμή τη δεύτερη ακροαματική διαδικασία στη δίκη έξι συντρόφων/ισσών που κατηγορούνται για μία σειρά πράξεων που σχετίζονται με την κινητοποίηση ενάντια στο καθεστώς του 41bis και την ισόβεια κάθειρξή του, ο Alfredo Cospito ήταν μεταξύ των μαρτύρων υπεράσπισης μέσω βιντεοκλήσης από την φυλακή του Bancali.
Για να κάνουμε τα πολύτιμα λόγια του Alfredo πιο ευανάγνωστα και να μπορέσουμε να τα διαδώσουμε και εκτός της αίθουσας του δικαστηρίου, ελαχιστοποιήσαμε όλες τις παρεμβάσεις άλλων ομιλητών.
Αναρχικ@
Ο Αλφρέντο ξεκινάει με το αίτημα να του δώσουν πίσω το χαρτί με τις σημειώσεις που του κατάσχεσαν οι ανθρωποφύλακες πριν συνδεθεί στη βιντεοκλήση. Αφού η δικαστής ρωτήσει τον φύλακα αν η κατάσχεση οφειλόταν σε κάποιον περιορισμό που συνδέεται με το καθεστώς κράτησής του και δεχθεί ως απάντηση μια ντροπιαστική σιωπή, αποδέχεται το αίτημα του Αλφρέντο και ζητά από τον εν λόγω φύλακα να του τις επιστρέψει αφού αποτελούν τις σημειώσεις του για την ίδια την κατάθεση. Στην πραγματικότητα όμως, οι σημειώσεις δεν θα του επιστραφούν.
Ο δικηγόρος των κατηγορούμενων συντρόφων και συντροφισσών εξηγεί στον Αλφρέντο ότι έχει υποδειχθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης σε αυτή τη δίκη, καθώς οι συνθήκες φυλάκισής του και η διαμαρτυρία του έχουν δημιουργήσει μια έντονη δημόσια συζήτηση καθώς και επειδή τα περιστατικά για τα οποία κατηγορούνται τα συντρόφια σχετίζονται με εκδηλώσεις εγγύτητας και αλληλεγγύης μαζί του. Ως εκ τούτου, θα του κάνει κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την κατάσταση στη φυλακή και την απεργία πείνας που έκανε.
-Πόσο καιρό είστε κρατούμενος και υπό ποιό καθεστώς;
Κρατούμαι από το 2011 αλλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια είμαι υπό το καθεστώς του 41bis. Ας πούμε οτί στη ζωή μου έχω ζήσει διάφορους τρόπους φυλάκισης, από κανονικές φυλακές, μέχρι φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ο 41bis είναι η πιο “εξαθλιωτική” μορφή της, εδώ είδα την ουσία της, με την προσπάθεια εκμηδένισης του ατόμου κόβοντας κάθε είδους επικοινωνία.
Σε υψίστης ασφαλείας ήμουν στη Φεράρα και μετά στην Τέρνη.
Το 2022 μεταφέρθηκα απευθείας εδώ στη Σάσσαρη, στον 41bis.
-Αποφασίσατε εκείνη τη στιγμή να ξεκινήσετε την απεργία πείνας; Για ποιό λόγο;
Βέβαια, σχεδόν κατευθείαν.
Για να εξηγήσω τα κίνητρά μου, καταρχάς θα ήθελα να πω κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι σύμφυτο με την ερώτηση που μου θέσατε. Αυτή τη στιγμή, είναι αρκετά συγκινητικό για μένα που βρίσκομαι εδώ, επειδή την τελευταία φορά που μου έβγαλαν το φίμωτρο, το μαντήλι από τα μάτια, ήταν πριν από ενάμιση χρόνο, όταν μπόρεσα να δω τα φιλικά πρόσωπα των συντρόφων μου, εδώ η απομόνωση είναι διαρκής. Πριν από ενάμιση χρόνο, εκεί βρίσκονταν η Σάρα και ο Σαντρόνε που σκοτώθηκαν, και αυτή η ίδια η απομόνωση δεν μου επιτρέπει καν να εκφράσω την αλληλεγγύη μου σε όλους εκείνους τους συντρόφους που αγαπούσαν τον Σαντρόνε και τη Σάρα, γι’ αυτό και προσφέρω όλη μου την αλληλεγγύη σε αυτούς τους συντρόφους. Είναι ο μόνος τρόπος που έχω, για παράδειγμα, για να το εκφράσω αυτό, γιατί η απομόνωση εδώ είναι ολοκληρωτική, απολύτως ολοκληρωτική. Για παράδειγμα, στο 41 bis υπάρχουν πτέρυγες τεσσάρων ατόμων, τεσσάρων απομονωμένων κελιών. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ποινές ισόβιας κάθειρξης εδώ μέσα που, για χρόνια ολόκληρα δεν βλέπουν πια γρασίδι ή δέντρο, είναι πραγματικά πολύ τραυματικό, αλλά αυτό που πραγματικά με έκανε να ξεκινήσω την απεργία πείνας είναι ότι αυτή η κατάσταση εξαίρεσης του 41 bis γίνεται πραγματικά ο κανόνας… ένα εργαλείο στα χέρια του κράτους. Για να καταλάβετε γιατί ξεκίνησα την απεργία πείνας, πρέπει να καταλάβετε, να έχετε μια ελάχιστη ιδέα για το τι είναι αυτό το σωφρονιστικό σύστημα.
Για να σας δώσω μια ιδέα: αυτή τη στιγμή, μόνο για να φτάσω σε αυτό το κελί έπρεπε να περάσω από διαδρόμους, όπως στο Πράσινο Μίλι, όπου ο φύλακας φωνάζει «Dead man walking». Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, ενώ περπατώ στο διάδρομο στο βάθος, κάτω από το επίπεδο της γης, οι φύλακες που είναι δίπλα σου φωνάζουν «Πρώτο, δεύτερο…» γιατί όσο περνάς το διάδρομο δεν πρέπει να δεις άνθρωπο, κανείς δεν πρέπει να σου μιλήσει. Υπάρχουν πτέρυγες απομόνωσης που δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου, σε όλη την εμπειρία της φυλακής που είχα. Κάθε πτέρυγα έχει μόνο τέσσερα κελιά και μπορείς να έχεις σχέσεις μόνο με τέσσερα άτομα κατά τη διάρκεια του προαυλισμού. Ο προαυλισμός είναι ένα τσιμεντένιο κουτί με σιδερένιες ράβδους που δεν βλέπεις ούτε τον ουρανό. Συνήθως οι άνθρωποι που είναι στον 41bis πολλά χρόνια είναι άνθρωποι αλλοτριωμένοι, δεν έχουν όρεξη να μιλήσουν, ούτε καν βγαίνουν πια από τη φυλακή. Αυτό που με εντυπωσίασε πραγματικά και με οδήγησε στην απεργία πείνας είναι να βλέπω τους ανθρώπους εδώ για τους οποίους η ισόβια κάθειρξη είναι πραγματικά ισόβια. Είναι άνθρωποι που εδώ και είκοσι χρόνια εδώ μέσα πραγματικά δεν έχουν δει ποτέ ένα δέντρο, δεν έχουν δει το γρασίδι. Είναι ένα πραγματικά τρομακτικό συναίσθημα, η λογοκρισία είναι απόλυτη. Στην περίπτωσή μου, η λογοκρισία, η ουσία του 41 bis, είναι ακριβώς να μην σε κάνει να μιλάς, να μην σε κάνει να γράφεις ή ακόμα και να διαβάζεις. Προφανώς πρέπει να περάσω διάφορες δοκιμασίες για να πάρω ένα βιβλίο. Ακόμη και για να ακούσω μουσική, μου πήρε δύο χρόνια για να αποκτήσω, μέσω γραφειοκρατίας, τη δυνατότητα να έχω ένα CD player. Προσπαθούν να μπλοκάρουν τη μουσική που ακούω γιατί λένε ότι είναι ενάντια στην πατριαρχία, ότι είναι τραγούδια που εξυμνούν τον φεμινισμό, έτσι κάνουν ενστάσεις επί ενστάσεων για να με εμποδίσουν να ακούω μουσική ή να διαβάζω βιβλία.
-Λοιπόν πόσο διήρκησε η απεργία πείνας;
Πιστεύω ότι η απεργία πείνας μου κράτησε μήνες, ακριβώς εκατόν εξήντα ημέρες [στην πραγματικότητα διήρκεσε από τις 20 Οκτωβρίου 2022 έως τις 19 Απριλίου 2023, δηλαδή περίπου εκατόν ογδόντα ημέρες].
Μετά από λίγο με πήγαν στην Όπερα, λόγω της κατάστασης της υγείας μου, γιατί εκεί υπάρχει ιατρικό τμήμα. Εκεί συνειδητοποίησα την κατάσταση. Ήταν γεμάτο ηλικιωμένους, σχεδόν όλοι με Αλτσχάιμερ που δεν θυμόντουσαν ούτε ποιοι ήταν ούτε πού βρίσκονταν, όλοι στον 41bis, τριγυρνούσαν με αναπηρικά καροτσάκια, με καθετήρες, κατουριούνταν και χέζονταν επάνω τους.
Αλλά για να συνεννοηθούμε, αν θέλετε πραγματικά να μάθετε τους λόγους της απεργίας, ήμουν σχεδόν σίγουρος για την ισόβια κάθειρξη και χάρη στις διαδηλώσεις των συντρόφων έξω και την κινητοποίησή τους αναγκάστηκαν με κάποιο τρόπο να μου την αφαιρέσουν, γιατί ήταν πραγματικά παράλογο.
Με καταδίκασαν σε ισόβια κάθειρξη για μια σειρά συμβολικών επιθέσεων.
Αυτό που με παρακίνησε περισσότερο και με έκανε να ρισκάρω τη ζωή μου σχεδόν μέχρι το τέλος ήταν ότι θέλουν να παρατείνουν και να κάνουν αυτή την κατάσταση εξαίρεσης κανόνα. Η στρατιωτικοποίηση σε αυτή την περίοδο του πολέμου είναι πραγματικά εμφανής εδώ και ήθελαν να την επεκτείνουν περαιτέρω. Υπάρχουν ήδη σύντροφοι από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, τρεις σύντροφοι στον 41bis, αλλά ήθελαν να το επεκτείνουν στο κίνημα και ξεκίνησαν μαζί μου, με τον αναρχικό, γιατί είναι πιο εύκολο μετά, όταν με συμπεριλάβουν, να αρχίσουν να επεκτείνονται. Έτσι, είπα στον εαυτό μου, «Είναι επιβίωση», προσπάθησα να μπλοκάρω αυτή τη διαδικασία που είχε ξεκινήσει και εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε ότι ήταν μπλοκαρισμένη και στην πραγματικότητα είναι όντως μπλοκαρισμένη.
Τώρα ο 41bis παραμένει με τους περιορισμούς που έχει, αλλά τελευταία έχω δει αύξηση στον αριθμό των ατόμων που μπαίνουν εδώ και για πολύ ασήμαντους λόγους, έχω δει κόσμο να μπαίνει επειδή είχε κινητό στη φυλακή Υψίστης Ασφαλείας ή… δεν υπάρχουν πια τα “αφεντικά” που υπήρχαν εκεί πριν.
-Μετά την απεργία πείνας, έχετε παρατηρήσει περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών κράτησης;
Λοιπόν εγώ νομίζω ότι υπήρξαν κάποια αντίποινα. Ωστόσο, κατά την περίοδο της απεργίας αυτά τα αντίποινα είχαν ελαττωθεί. Η αλληλογραφία που έφτανε σε εμένα ήταν τεράστια, αλλά αυτό εξαρτάται από την προσοχή που δίνουν τα μέσα ενημέρωσης.Υπήρξαν πολλά φαινόμενα μέσα στο 41bis που έχω παρατηρήσει, τα οποία συνδέονται και με τον αγώνα μου.
Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποίησα ήταν η επιρροή που είχε αυτή η κυβέρνηση, μέσω του Delmastro, τόσο στη βούληση του Τμήματος Σωφρονιστικής Διοίκησης όσο και στη διοίκηση των φυλακών. Για παράδειγμα, γνωρίζοντας ότι οι βουλευτές έπρεπε να έρθουν να με συναντήσουν, ως μέρος της άθλιας πολιτικής προοπτικής τους, για να χρησιμοποιήσουν το 41bis ως όργανό τους, λίγες μέρες πριν φτάσουν αυτοί οι βουλευτές με μετέφεραν σε άλλο τμήμα όπου υπήρχαν κάποιοι boss της φυλακής, για να μπορέσουν μετά να μου το πετάξουν στα μούτρα, γιατί εκεί που ήμουν πριν υπήρχαν άνθρωποι πολύ χαμηλότερου κύρους.
Έπειτα, χάρη σε αυτούς τους ανθρώπους που γνώρισα -από τους πρώτους που μπήκαν στο 41bis- συνειδητοποίησα ότι ο 41bis, τουλάχιστον στην αρχή, δεν χρησίμευε τόσο για να εμποδίσει τους κρατούμενους να επικοινωνήσουν με το εξωτερικό, αλλά για να φιμώσουν εκείνους που είχαν σχέσεις με το ιταλικό κράτος στο παρελθόν, με αυτούς που έκαναν συμφωνίες που συχνά δεν τηρήθηκαν και τώρα τους θάψαν εδώ μέσα για να τους φιμώσουν.
Ξεκίνησα την απεργία πείνας όταν συνειδητοποίησα τον παράλογο μηχανισμό στον οποίο βρισκόμουν που, εκτός από ελευθεριοκτόνος, χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως πολιτικά εργαλεία για να επιτεθεί στο ένα ρεύμα ή στο άλλο… με λίγα λόγια, αυτός είναι ο λόγος.
-Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν λαμβάνετε αυτήν τη στιγμή επιστολές ή αν μπορείτε να στείλετε.
Αυτή τη στιγμή δεν λαμβάνω πια αλληλογραφία. Κάποτε μου ερχόταν ειδοποιητήριο, μου την κατήσχαν και δεν μου την έδιναν, πλέον δεν μου έρχεται καν το ειδοποιητήριο, εξαφανίζονται. Είμαι σίγουρος ότι φτάνουν αλλά δεν… ε, δεν έχω λάβει καμία επιστολή εδώ και μήνες. Τώρα έλαβα μία από την περασμένη χρονιά, από τον Δεκέμβριο του 2025.
-Όσον αφορά τη δυνατότητα ανάγνωσης, έχετε κάνει αιτήματα και σας έχουν αρνηθεί βιβλία, ακόμη και αυτά που αναφέρονται στη λίστα από την οποία θα μπορούσατε να αντλήσετε; Αυτό, ας πούμε, είναι ένα γεγονός που το γνωρίζω γιατί έχει δημοσιοποιηθεί.
Ορίστε, αυτό δεν το γνώριζα, ευχαριστώ… γιατί η απομόνωση εδώ πέρα είναι αισθητή. Ναι, τελευταία μου μπλοκάρουν τα βιβλία. Λοιπόν θα σας εξηγήσω, εδώ πέρα υπάρχει η δυνατότητα να έχεις βιβλία από τη βιβλιοθήκη, μία μικρή βιβλιοθήκη της πτέρυγας του 41bis, εκείνα μου τα δίνουν.
Έπειτα, μετά από κάποια χρόνια, κατάφερα να έχω πρόσβαση στην κεντρική βιβλιοθήκη της φυλακής. Δύο φορές πήρα βιβλία από εκείνη τη βιβλιοθήκη και μετά το αίτημα μου για περαιτέρω βιβλία δεν ικανοποιήθηκε, αγνοήθηκε και για την ακρίβεια έχω κάνει ένσταση.
Όταν αγοράζω βιβλία κάθε τόσο μου τα μπλοκάρουν, για παράδειγμα πρόσφατα μπλόκαραν ένα βιβλίο για την κβαντομηχανική, ένα για τις αιρετικές σέχτες του πρώιμου χριστιανισμού. Μοιάζουν αντεκδικήσεις αλλά είναι ένα είδος μεταβίβασης ευθύνης: ο διοικητής λέει ότι φταίει η διευθύντρια, η διευθύντρια πιθανότατα θα πει ότι φταίει το DAP(το Τμήμα Σωφρονιστικής Δικοίησης του Υπουργείου), οπότε ποιος ξέρει. Μπορώ να πω ότι κατά τη γνώμη μου είναι ξεκάθαρα αντίποινα, δεν θα θέλουν να τα αγοράσουν, αλλά στην πραγματικότητα τα βιβλία εδώ πρέπει να αγοραστούν. Ο στόχος είναι να σε εξουθενώσουν, να σε απομονώσουν τελείως, ξεκίνησαν κόβοντας τελείως κάθε είδους επικοινωνία με τον έξω κόσμο και τώρα προσπαθούν να σε αποτρέψουν ακόμα και από το να διαβάζεις βιβλία. Πρέπει να κάθεσαι μπροστά στην τηλεόραση σαν ηλίθιος 24 ώρες το 24ωρο ή να εκμεταλλευτείς τα βιβλία της βιβλιοθήκης που είναι πολύ λίγα. Ακόμα και όταν ζητάς κάτι από το εποπτικό δικαστήριο, το οποίο τελικά μετά από πολύ καιρό, ένα ή δύο χρόνια, καταφέρνεις να το αποκτήσεις, μερικές φορές οι αποφάσεις του ίδιου του δικαστηρίου δεν γίνονται καν σεβαστές. Χρειάστηκε να παλέψω τέσσερα χρόνια για να πάρω συνδρομή στο «Le Scienze». Αλλά αυτό είναι μέρος αυτού του μηχανισμού απομόνωσης που θεωρώ ότι είναι σημαντικό, είναι θεμελιώδες γι αυτό το είδος φυλακής που έχει ως στόχο το βασανισμό.
Οι άνθρωποι μπαίνουν εδώ απλώς για να μιλήσουν, επομένως πρέπει να βασανίζονται με αυτόν τον τρόπο, είναι κάτι που προφανώς αναγνωρίζεται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι κάποιοι ειδικοί νόμοι που φτιάχτηκαν σε μια συγκεκριμένη περίοδο που πλέον γίνονται κανόνας. Και ο λόγος είναι ότι σε ορισμένες στιγμές μια δημοκρατία τείνει να γίνεται πιο δημοκρατούρα1 επειδή αυτοί οι νόμοι αρχίζουν να εγκρίνονται. Εφαρμόστηκε εναντίον μου, εφαρμόστηκε ενάντια στους συντρόφους των Ερυθρών Ταξιαρχιών, μετά θα αρχίσουν να φέρνουν αυτούς από τις Υψίστης Ασφαλείας εδώ, αρχίζουν να χτίζουν φυλακές στη Σαρδηνία, μια Σαρδηνία ήδη στρατιωτικοποιημένη, θέλουν να φτιάξουν άλλα καθεστώτα 41bis. Eίναι σαν εσωτερικός καρκίνος. Ακόμη και οι ίδιοι οι νομικοί, δεν πιστεύω σε αυτό το είδος… αλλά ακόμη και οι ίδιοι οι νομικοί λένε ότι το 41bis είναι μια ανωμαλία που προκαλεί αναστάτωση. Και η απεργία πείνας μου ήταν ένας τρόπος να τραβήξω την προσοχή. Λυπάμαι που πολλοί σύντροφοι εκτίουν ποινές και ρισκάρουν μήνες ίσως και χρόνια φυλάκισης, αλλά πιστεύω πραγματικά ότι αξίζει τον κόπο μπροστά σε αυτό που κάνει το Κράτος, είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο γιατί αποτελεί ένα θανάσιμο όπλο στα χέρια του. Εδώ, για παράδειγμα, το φύλλο συκής του Συντάγματος, της έννομης δημοκρατίας, δεν υπάρχει. Εδώ η σημασία της δημοκρατίας είναι ξεκάθαρη, προφανής, αποτελεί ένα ζήτημα εξουσίας, ο πιο δυνατός κερδίζει τον πιο αδύναμο. Εδώ δεν υπάρχουν δικαιώματα, υπάρχουν μόνο απαγορεύσεις και ακόμη και τα λίγα δικαιώματα που έχεις δεν γίνονται καν σεβαστά γιατί παρακολλούνται από την γραφειοκρατεία.
Για παράδειγμα, τώρα, για να μου απαγορεύσουν να διαβάζω βιβλία, επινοούν την ιδέα ότι πρέπει να ελέγχουν τα βιβλία που όμως αυτοί οι ίδιοι αγοράζουν, επειδή εδώ δεν μπορείς να λάβεις βιβλία ταχυδρομικώς, γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα βιβλία που αγοράζουν οι ίδιοι από το βιβλιοπωλείο δεν έχουν κανένα μήνυμα μέσα, το κάνουν μόνο για να με κάνουν να λυγίσω. Έπειτα, σαφώς, υπάρχει μια σύγκρουση μεταξύ εμού και του θεσμού, του DAP (Υπουργείου Δημόσιας Διοίκησης), αλλά και αυτής της κυβέρνησης, η οποία σαφώς διασφαλίζει ότι θα υπάρξουν αντίποινα, πιέσεις… αυτήσ της κυβέρνησης όπως σίγουρα και της επόμενης, κανείς δεν αμφισβητεί το 41bis επειδή είναι θεμελιώδες.
Συγγνώμη για το μπέρδεμα αλλά δεν έχω και το χαρτί… μετά από λίγο το 41bis σε αποβλακώνει, γιατί η απομόνωση μετά από λίγο… μιλάς πάντα για τα ίδια…
-Νιώσατε ότι η αλληλεγγύη από έξω είχε κάποιο αντίκτυπο μέσα αλλά και συγκεκριμένα στην περίπτωσή σας;
Ναι, στην περίπτωσή μου μπορώ να πω με σιγουριά ότι μου έσωσε τη ζωή. Τώρα ξέρω ότι η ποινή μου θα τελειώσει όταν γίνω 72 χρονών. Αν δεν υπήρχε όλη αυτή η πίεση από έξω θα είχαν επιβεβαιώσει εύκολα την ισόβια κάθειρξη μου πράγμα που ήταν απόλυτα βέβαιο, η ορατότητα που απέκτησε η περίπτωση μου φρόντισε να μην μπορούν να παίξουν τόσο βρώμικα. Η κατάσταση μέσα στη φυλακή έχει παραμείνει ακριβώς η ίδια, αλλά δεν πειράζει, δεν παραπονιέμαι, με την έννοια ότι εδώ αποφάσισα να παλέψω και για τους άλλους που είναι εδώ μέσα και δεν έχουν φωνή, που δεν μπορούν καν να εκφράσουν κάποιες έννοιες. Η ζωή ενός αναρχικού κρατούμενου είναι πάντα να προσπαθεί να αλλάξει τα πράγματα και για τους άλλους και δεν κάνω διάκριση ανάμεσα σε μαφιόζο ή έμπορο ναρκωτικών… για μένα ο κρατούμενος είναι κρατούμενος. Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, είναι ένα πρόβλημα που αφορά λίγο πολύ όλους γιατί, αν αυτό το πράγμα επεκταθεί, ο στόχος είναι να το χρησιμοποιήσουν όταν το χρειαστούν, να καταστείλουν κοινωνικά κινήματα, αυτό είναι πολύ προφανές.
Πάντως χαιρετίζω όλους τους συντρόφους που στέκονται δίπλα μου.
-Πρόσφατα το καθεστώς του 41bis σας επιβεβαιώθηκε εκ νέου. Πώς αισθάνεστε και τι είδους επικοινωνία έχετε λάβει γι’ αυτό και τι νέα – ακόμα και μέσω εφημερίδων ή άλλων – έχετε καταφέρει να λάβετε από έξω;
Το περίεργο είναι ότι το 41bis μου επιβεβαιώθηκε με ένα ογκώδες έγγραφο σχεδόν ενενήντα σελίδων. Ακόμη και στα μεγάλα αφεντικά συνήθως το επιβεβαιώνουν με δύο σελίδες. Όλοι εδώ εκπλήσσονται επειδή είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση στην ιστορία του 41bis, ούτε καν ο Totò Riina δεν πήρε ογδόντα σελίδες…Βασικά, το ιταλικό κράτος με ενημέρωσε με αυτές τις σελίδες για όλους τους αγώνες που έχουν λάβει χώρα σε όλο τον κόσμο, για τους οποίους δεν γνώριζα τίποτα. Ο σκοπός του 41bis είναι η απομόνωση, αλλά χάρη στον Piantedosi, στο Nordio υπάρχει μια πραγματικά λεπτομερής ενημέρωση για όλες τις ενέργειες που έχουν λάβει χώρα, στην Ινδονησία, την αλληλεγγύη που μου έδειξαν… λίγο από όλα, τον σύντροφο στην Ελλάδα που πέθανε, με τον οποίο στέκομαι αλληλέγγυος, όπως και με όλους τους Έλληνες συντρόφους. Εγώ αυτά δεν τα γνώριζα καθόλου εδώ μέσα.
Αυτό για να κατανοήσει ο κόσμος τις αντιφάσεις αυτού του συστήματος. Στην περίπτωσή μου, αντί να με απομονώσουν, με κάποιο τρόπο με έκαναν ακόμη πιο επικίνδυνο, πιστεύω, για το σύστημα. Βελτίωσαν την εικόνα μου και λειτούργησαν ως αντηχείο για μένα. Γιατί όταν ήμουν στην υψίστης ασφαλείας είχα επαφή με τους συντρόφους μου αλλά δεν είχα τόσο έντονη επιρροή. Από τότε που είμαι στο 41bis, ωστόσο… καλά αυτό είναι ένα καλό με το 41bis, τα λόγια μου διαδίδονται περισσότερο, οπότε στην περίπτωσή μου υπάρχει λίγο αυτό το παράδοξο. Ένα παράδοξο που αναφέρεται ακόμα και στις σελίδες που διάβασα. Την τελευταία φορά που συζήτησαν για το 41bis μου έδωσαν θετικές γνώμες στο να φύγω, μετά επιβεβαιώθηκε το καθεστώς του 41bis κατά τη γνώμη μου εκδικητικά και τώρα που κυκλοφορούν τα λόγια μου λένε ότι έχω μεγαλύτερη επιρροή. Δεν ξέρω τι εννοούν επιρροή όσον αφορά τους αναρχικούς μιας και εμείς σκεφτόμαστε ατομικά… όπως και να’ χει λένε ότι έχω μεγαλύτερη επιρροή οπότε ακόμα κι αν πριν δεν ήμουν επικίνδυνος, τώρα ο 41bis με έχει κάνει… με άλλα λόγια ένας φαύλος κύκλος.
Σε κάθε περίπτωση, σε σύγκριση με όλους όσους βρίσκονται στον 41bis και τώρα και στο παρελθόν, είχα το μεγαλύτερο αρχείο πληροφοριών που έχω δει ποτέ. Το παραδέχτηκε τόσο το άτομο που μου το παρέδωσε αλλά και οι άλλοι κρατούμενοι με τους οποίους μίλησα, και οι δικηγόροι. Είναι αρκετά ενδεικτικό του πως έχει εξελιχθεί το 41bis, ένα είδος άδειου κελύφους που δεν ξέρουν καν ποιον σκοπό εξυπηρετεί πια… Λειτουργεί, ναι, χρησιμεύει ως όπλο διαθέσιμο όταν αλλάζουν οι κοινωνικές συνθήκες και μπορούν να λογοκρίνουν κάθε είδους διαφωνία. Γιατί στην περίπτωσή μου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρίσκομαι εδώ μέσα απλώς για αυτά που λέω, όχι για αυτά που κάνω, άρα για τα λόγια μου.
1Δημοκρατία κατ’ επίφαση, ένας συνδυασμός των λέξεων δημοκρατία και δικτατορία.