EZRA COLLECTIVE
HERE BECAUSE OF HOPE
Partisan Records
★ ★ ★ ☆ ☆
Ποιοι είναι αυτοί οι Ezra Collective τέλος πάντων και τι είναι αυτό το «Here Because of Hope» θα αναρωτηθούν ουκ ολίγοι στην πατρίδα μας, αφύσικα πιο πολλοί σε σχέση με το παρελθόν που ψάχναμε και ακούγαμε τέτοια συγκροτήματα. Οι Ezra Collective λοιπόν παίζουν τζαζ. Πενταμελές είναι το σχήμα και με καταγωγή από τη Βρετανία.
Το άλμπουμ των Ezra Collective είναι μια ηχητική πανδαισία, στη χώρα μας όμως περνούν απαρατήρητοι
Ο ήχος τους, τζαζ στη βάση του, περιέχει όμως στοιχεία από afrobeat (ιδίως), αλλά και calypso. Και φυσικά πολύ «μαύρη» αίσθηση, σόουλ αμερικανική και ας είναι Εγγλέζοι – ακούγονται πολύ ως Αμερικανοί και αυτό μου αρέσει. Οσο για το «Here Because of Hope», το τέταρτο άλμπουμ τους, πέραν της καλλιτεχνικής του αξίας είναι και πολύ εμπορικό (για τα μέτρα του) ανεβαίνοντας στο νο1 της Μεγάλης Βρετανίας. Του κανονικού chart εννοώ, όχι κάποιου τζαζ. Τεράστιο επίτευγμα για ένα τζαζ σχήμα και ας έπεσε αρκετές θέσεις την επόμενη εβδομάδα.
Αλλωστε ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης της τζαζ (από το 1992!) που κέρδισε βραβείο Mercury (για το άλμπουμ τους, του 2022, «Where I’m Meant To Be»), ενώ είναι και το πρώτο τζαζ συγκρότημα που έκανε sold out στο Wembley κατά τη διάρκεια της περιοδείας του τελευταίου άλμπουμ τους, του 2023, «Dance, No One’s Watching». «Here Because of Hope», λοιπόν, μια ηχητική πανδαισία. Ακούστε για παράδειγμα το «Birdie Sings» να απολαύσετε φοβερά πνευστά. Ή το «Only Love» με τα ρέγκε φωνητικά του Αγγλου χιπ χόπερ Pa Salieu. Ή το ατμοσφαιρικό «All I Need» με τη Leona Lewis.
Με μια φράση, fusion μουσική πολύ γκρούβι. Αλλά στη χώρα μας περνούν απαρατήρητοι.
Δημήτρης Κανελλόπουλος
DEAF RADIO
SHELTER
Self-release
★ ★ ★ ☆ ☆
Και να που η πολύ αξιόλογη ελληνική μπάντα έφτασε στην τέταρτη κυκλοφορία της, συνεχίζοντας ένα αρκετά δυνατό σερί δίσκων που την έφερε στις πολύ ψηλές θέσεις της εγχώριας σκηνής, αλλά της άνοιξε και πόρτες για το εξωτερικό. Στο «Shelter» οι Deaf Radio δείχνουν ακόμα πιο ώριμοι για να χειριστούν όπως πρέπει το υλικό τους και να παρουσιάσουν μια δουλειά που είναι γεμάτη, αλλά και καθαρή από πλευράς παραγωγής, ενώ έχει και την απαραίτητη συνθετική συνοχή. Οι κιθάρες και τα φωνητικά παραμένουν στον πυρήνα του μουσικού κόσμου των Deaf Radio, με την μπάντα ωστόσο να επενδύει ακόμη περισσότερο στις μελωδίες και στη δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας.
Χρήστος Καλλιμάνης
BECK
RIDE LONESOME
Capitol
★ ★ ★ ☆ ☆
Με το νέο άλμπουμ του ο Beck επιστρέφει στον μελαγχολικό country-folk ήχο του και μοιάζει σαν να ολοκληρώνει μια άτυπη τριλογία, με το «Sea Change» (2002) και το «Morning Phase» (2014) να αποτελούν τα δύο προηγούμενα μέρη της. Οι ακουστικές κιθάρες και οι ατμοσφαιρικές, υποβλητικά όμορφες, μελωδίες πιάνου αναδεικνύουν τη στιχουργική του, η οποία εστιάζει στη μοναξιά και πόσο διαφορετική γίνεται όσο μεγαλώνεις, στο πέρασμα του χρόνου και στην επώδυνη συνειδητοποίηση ότι κάποια πράγματα χάθηκαν οριστικά. Ξεχωρίζουν τα «Run Away», «Failed Words», «Disappearing Act», «In The Night» και το ομότιτλο.
Δώρα Σελλά
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΘΕΣ, ΜΑΝΟΣ ΣΑΓΚΡΗΣ
ΜΕ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ
Panik Records
★ ★ ★ ☆ ☆
To άλμπουμ των Γιάννη Μαθέ – Μάνου Σαγκρή, σε μουσική – ενορχήστρωση – ερμηνεία του πρώτου και στίχους του δεύτερου, περιλαμβάνει 13 τραγούδια, τα οποία καταπιάνονται με όσα γυρνάνε από το σκοτάδι στο φως για να μας λυγίσουν και να σηκωθούμε και με εκείνα τα παράξενα χρώματα που με την επιμονή τους κάνουν το φεγγάρι μας γεμάτο. Μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά στην οποία συμμετέχουν σε δύο εξαιρετικά ντουέτα η Δήμητρα Γαλάνη («Πόσο μισώ να σ’ αγαπώ») και η Ελένη Τσαλιγοπούλου («Το κακό του έρωτα»).
Δώρα Σελλά