Η Madonna μετά από τόσα χρόνια καριέρας σε αυτή την ηλικία και μετά από πολλές μέτριες δουλειές βγάζει ένα άλμπουμ που θυμίζει τις παλιές, καλές εποχές της. Το ντεμπούτο άλμπουμ της Sienna Spiro αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον της 21χρονης ανερχόμενης Αγγλίδας τραγουδοποιού και ερμηνεύτριας. Οι σκοτεινές, ατμοσφαιρικότατες συνθέσεις των Prins Obi – Αλέξανδρου Λιβιτσάνου για το soundtrack της ταινίας «The Birthday Party» του Miguel Angel Jimenez, με πρωταγωνιστή τον Willem Dafoe, κινούνται μεταξύ συγκίνησης και αγωνίας αναδεικνύοντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ιστορίας. Το « Quit Your Job!» («Παραιτήσου!») είναι το ντεμπούτο του (Έλληνα) French Fry.
MADONNA
CONFESSIONS II
Warner Records
★★★☆☆
Η Madonna επανέρχεται μ’ ένα χορευτικό άλμπουμ που θυμίζει τις παλιές, καλές εποχές της. Το «Confessions II» είναι ένα άλμπουμ που ξαναβάζει τη Madonna στο προσκήνιο.
Απίστευτο, αλλά αληθινό: η Madonna μετά από τόσα χρόνια καριέρας σε αυτή την ηλικία και μετά από πολλές μέτριες δουλειές βγάζει ένα άλμπουμ που θυμίζει τις παλιές, καλές εποχές της. Χορευτικό από την αρχή μέχρι το τέλος, ευφυές και εμπνευσμένο. Κατευθείαν για πίστες χορού. Δεν είναι τυχαίο ότι ο εναλλακτικός τίτλος του δίσκου είναι «Confessions on a Dance Floor: Part II», αποτελώντας τη συνέχεια, το σίκουελ, του μοναδικού «Confessions on a Dance Floor» που κυκλοφόρησε το μακρινό 2005. Την παραγωγή -αλλά και τη σύνθεση- και στα δύο άλμπουμ υπογράφει, τότε και τώρα, ο Stuart Price. Τους είδαμε δε μαζί σε μια σειρά από εμφανίσεις σε διάφορα club, τα «Club Confessions», που εξελίσσονταν σε πάρτι με ξεχωριστές παρουσιάσεις των νέων τραγουδιών.
«Confessions on a Dance Floor: Part II», λοιπόν, σαν ένα dj-set μίας ώρας και τεσσάρων λεπτών που το ένα τραγούδι διαδέχεται, δίχως διακοπή, το προηγούμενο. Δεν ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω, υπάρχουν ωστόσο μερικά που είναι το κάτι άλλο. Οπως για παράδειγμα το «Bizarre» με τον Martin Garrix, που μπορεί να αποτελέσει το απόλυτο τραγούδι του καλοκαιριού, αλλά και το καταπληκτικό «Betrayal» στο οποίο συμμετέχει ο Mirwais (παλιός συνεργάτης της) και έχει ως sample μια χαρακτηριστική μελωδία του Erik Satie με ένα ανεπαίσθητο αλλά εθιστικό σαξόφωνο. Από συμμετοχές βλέπουμε τους Martin Garrix, Cirkut, Andrew Watt, Sabrina Carpenter, Feid, Stromae και την κόρη τής Madonna, Lola Leon. Το «Confessions II» είναι ένα άλμπουμ που ξαναβάζει τη Madonna στο προσκήνιο. Με τη μουσική όμως κατά βάση και όχι όλα τα άλλα που κάνει.
Δημήτρης Κανελλόπουλος
SIENNA SPIRO
VISITOR
Capitol Records
★★★☆☆
Το ντεμπούτο άλμπουμ της Sienna Spiro αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον της 21χρονης ανερχόμενης Αγγλίδας τραγουδοποιού και ερμηνεύτριας, που μένει να δούμε αν θα επιβεβαιωθούν. Το άλμπουμ, που ισορροπεί ανάμεσα σε μεγαλοπρέπεια και οικειότητα, συνδυάζει τη soul με τη συμφωνική pop σε μελαγχολικά τραγούδια, βασικοί δημιουργοί των οποίων είναι οι Omer Fedi, Michael Pollack, Mary Weitz και η ίδια. Οι στίχοι τους εξερευνούν τη λεπτή ισορροπία μεταξύ ζωής, αγάπης, απώλειας και μιλάνε για τη δύναμη της προσδοκίας απέναντι στην απογοήτευση και την εγκατάλειψη. Το μεγάλο ατού του δίσκου βέβαια είναι η εξαιρετική φωνή και ο τρόπος ερμηνείας τής Spiro – δεν είναι τυχαίο ότι στην Αγγλία τη λένε «νέα Adele».
Δώρα Σελλά
OST
THE BIRTHDAY PARTY
Heretic/Minos EMI
★★★☆☆
Η ταινία «The Birthday Party» του Miguel Angel Jimenez, με πρωταγωνιστή τον Willem Dafoe, βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη. Οι σκοτεινές, ατμοσφαιρικότατες συνθέσεις των Prins Obi – Αλέξανδρου Λιβιτσάνου για το soundtrack της κινούνται μεταξύ συγκίνησης και αγωνίας αναδεικνύοντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ιστορίας. Ξεχωρίζουν το «Archipelagos II» (εξαιρετικό ζεϊμπέκικο με σύγχρονα ηχοτοπία ερμηνευμένο από το ασυνήθιστο ντουέτο του Γιώργου Μαργαρίτη με την ποιήτρια Αλεξάνδρα Επίθετη – συνυπογράφει και τους στίχους) και η πολύ καλή ορχηστρική εκδοχή τού «Don’t Let Me Be Misunderstood».
Δώρα Σελλά
FRENCH FRY
QUIT YOUR JOB
Fine! Records
★★☆☆☆
Το « Quit Your Job!» («Παραιτήσου!») είναι το ντεμπούτο του (Έλληνα) French Fry. Το μουσικό του στιλ είναι electro-clash αν θυμάστε, αυτό το πωρωτικό ιδίωμα που συνδύαζε ηλεκτρονική μουσική και πανκ στοιχεία. Το «Apple Pie» για παράδειγμα είναι ένα κομμάτι βγαλμένο από τη χρυσή εποχή των ’90s στα club, χορευτικό και σέξι. Γενικώς όλη η electro-clash φάση είχε πολύ δυναμισμό, άγριο, που ο French Fry τον «έπιασε» σε όλες τις εκφάνσεις του, ακόμα και τις πιο μελωδικές («Black Hole»).
Δημήτρης Κανελλόπουλος
Διαβάστε περισσότερα