–Ώριμες επενδύσεις και χιλιάδες ιδιοκτησίες παραμένουν σε εκκρεμότητα
-Χρειάζονται πλέον σαφή κριτήρια, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και απαντήσεις#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Του Γιώργου Φράγκου
Η αναγνώριση του κοινόχρηστου οδικού δικτύου στις εκτός σχεδίου περιοχές αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα σοβαρότερα ανοιχτά ζητήματα της πολεοδομικής νομοθεσίας.
Σήμερα, όμως, το πρόβλημα έχει ξεπεράσει τα όρια μιας τεχνικής ή πολεοδομικής εκκρεμότητας.
Αφορά πλέον χιλιάδες ιδιοκτήτες, οικογένειες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις που δεν γνωρίζουν αν και με ποιους όρους θα μπορούν να αξιοποιήσουν την περιουσία τους. Αφορά επίσης επενδύσεις που έχουν ήδη περάσει από πολυετείς διαδικασίες αδειοδότησης, έχουν λάβει σημαντικές εγκρίσεις από το Ελληνικό Δημόσιο, έχουν δεσμεύσει σημαντικά κεφάλαια και παρ’ όλα αυτά παραμένουν σε αβεβαιότητα.
Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι γνωστό: το Προεδρικό Διάταγμα που θα καθορίσει τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις αναγνώρισης του οδικού δικτύου.
Οι μελέτες καταγραφής του οδικού δικτύου έχουν προχωρήσει τα τελευταία χρόνια βάσει των τεχνικών προδιαγραφών που έχει θεσπίσει το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το θέμα έχει φτάσει επανειλημμένα και στη Βουλή. Χαρακτηριστικά, στις 17 Ιουλίου 2026 κατατέθηκε η υπ’ αριθ. 7103 ερώτηση προς το ΥΠΕΝ για μεταβατική νομοθετική ρύθμιση έως ότου ολοκληρωθεί η αναγνώριση του κοινόχρηστου οδικού δικτύου.
Παρά ταύτα, βρισκόμαστε πλέον στο τέλος Σεπτεμβρίου 2026 χωρίς να υπάρχει δημόσια σαφής εικόνα για το πότε θα δημοσιοποιηθεί το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος, πότε θα τεθεί σε διαβούλευση, πότε θα αποσταλεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πότε τελικά θα ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Η αβεβαιότητα δεν αφορά μόνο τον χρόνο – αφορά και τα ίδια τα κριτήρια
Όταν το Προεδρικό Διάταγμα εκδοθεί, είναι αυτονόητο ότι κάποιες οδοί και κάποιες ιδιοκτησίες θα πληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια και κάποιες άλλες ενδεχομένως δεν θα τα πληρούν.
Αυτό είναι αναπόφευκτο σε κάθε κανονιστικό πλαίσιο.
Εκείνο όμως που δεν είναι εύλογο είναι οι πολίτες να παραμένουν επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να γνωρίζουν ποιοι θα είναι οι κανόνες.
Η παρατεταμένη αυτή αβεβαιότητα δημιουργεί διαφορετικές προσδοκίες, αντικρουόμενες ερμηνείες, αντιπαραθέσεις μεταξύ ιδιοκτητών και ολοένα μεγαλύτερη ανασφάλεια γύρω από την αξία και τη δυνατότητα αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας.
Το ζητούμενο δεν είναι να θεσπιστούν ευνοϊκότερα κριτήρια για συγκεκριμένους πολίτες ή συγκεκριμένες επενδύσεις.
Το ζητούμενο είναι κάτι πολύ πιο απλό και θεμελιώδες:
Να γνωρίζουν όλοι τους ίδιους κανόνες.
Όποιος πληροί τα κριτήρια να μπορεί να προχωρήσει. Όποιος δεν τα πληροί να γνωρίζει επίσης με σαφήνεια τη θέση του.
Αυτό ακριβώς σημαίνει ασφάλεια δικαίου.
Τι γίνεται όμως με τις επενδύσεις που το ίδιο το Κράτος έχει ήδη εγκρίνει;
Υπάρχει ταυτόχρονα μία ιδιαίτερη κατηγορία υποθέσεων που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν να ξεκινά σήμερα από μηδενική βάση.
Είναι οι ώριμες επενδύσεις που έχουν ήδη περάσει επί σειρά ετών από τους ελέγχους της ίδιας της Διοίκησης.
Η δική μας περίπτωση στην Κω αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η τουριστική επένδυση της Luxury Hotels Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε. έχει ήδη λάβει, μεταξύ άλλων, έγκριση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, έγκριση εισόδου-εξόδου από τον Δήμο Κω, καταλληλότητα τοπογραφικού από την ΕΥΠΑΤΕ και σειρά άλλων διοικητικών εγκρίσεων.
Παράλληλα, το επενδυτικό σχέδιο έχει υπαχθεί στον Αναπτυξιακό Νόμο με εγκεκριμένη επιχορήγηση περίπου 3,5 εκατ. ευρώ.
Δεν μιλάμε επομένως για μια θεωρητική πρόθεση επένδυσης.
Μιλάμε για μια επένδυση που έχει περάσει επί χρόνια από διαφορετικές υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου, έχει ελεγχθεί, έχει εγκριθεί σε πολλαπλά επίπεδα και έχει δημιουργήσει σημαντικές οικονομικές δεσμεύσεις.
Και όμως σήμερα εξακολουθεί να βρίσκεται σε εκκρεμότητα λόγω του γενικότερου θεσμικού προβλήματος της αναγνώρισης της οδού.
Το ερώτημα επομένως είναι απλό:
Μπορεί το ίδιο το Κράτος να εγκρίνει διαδοχικά μια επένδυση και στη συνέχεια να την αφήνει για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα σε αβεβαιότητα επειδή δεν έχει ολοκληρώσει το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο που απαιτείται για να προχωρήσει;
Το πρόβλημα αφορά άμεσα και τον τουρισμό
Για τον τουριστικό κλάδο το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Οι τουριστικές επενδύσεις απαιτούν μεγάλα κεφάλαια, πολυετή σχεδιασμό και σειρά αλληλένδετων εγκρίσεων. Η δυνατότητα αξιοποίησης ενός ακινήτου δεν μπορεί να παραμένει επί χρόνια εξαρτημένη από ένα κανονιστικό πλαίσιο του οποίου ούτε τα τελικά κριτήρια ούτε το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής είναι γνωστά.
Η ίδια η Κυβέρνηση έχει επισημάνει ότι οι επενδύσεις χρειάζονται ένα σταθερό και προβλέψιμο πλαίσιο, ώστε να είναι εξαρχής σαφές τι επιτρέπεται και τι όχι.
Αυτή ακριβώς η αρχή πρέπει να εφαρμοστεί και στο ζήτημα του οδικού δικτύου.
Έξι ερωτήματα που χρειάζονται πλέον συγκεκριμένες απαντήσεις
Στο σημείο που έχει φτάσει η υπόθεση, θεωρώ ότι δεν αρκούν πλέον γενικές διαβεβαιώσεις ότι «η διαδικασία προχωρά».
Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις:
Έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος και των κριτηρίων αναγνώρισης των οδών;
Πότε θα δημοσιοποιηθεί το σχέδιο και πότε θα ξεκινήσει η δημόσια διαβούλευση;
Πότε προβλέπεται να αποσταλεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας για επεξεργασία;
Ποιος είναι σήμερα ο συγκεκριμένος στόχος για την έκδοση και δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος;
Μπορεί η διαδικασία να προχωρήσει μέσα στο φθινόπωρο του 2026;
Τι θα γίνει μέχρι τότε με τις ώριμες επενδύσεις και αδειοδοτικές υποθέσεις που έχουν ήδη λάβει σημαντικές εγκρίσεις από το Ελληνικό Δημόσιο;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν αφορούν έναν ιδιοκτήτη ή έναν επενδυτή.
Αφορούν χιλιάδες πολίτες σε ολόκληρη τη χώρα.
Η διαφάνεια είναι πλέον η μόνη λύση στην αβεβαιότητα
Όσο δεν υπάρχει σαφές δημόσιο χρονοδιάγραμμα, τόσο θα ενισχύεται η αίσθηση ότι η οριστική επίλυση ενός προβλήματος που εκκρεμεί επί χρόνια μετατίθεται συνεχώς.
Και όσο τα ίδια τα κριτήρια παραμένουν άγνωστα, τόσο θα αυξάνονται η ανασφάλεια, οι διαφορετικές ερμηνείες και οι συγκρούσεις γύρω από το ποιος τελικά θα μπορέσει να αξιοποιήσει την περιουσία του.
Υπάρχει ένας απλός τρόπος να σταματήσει αυτή η κατάσταση:
Να δημοσιοποιηθούν τα κριτήρια.
Να ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Να γνωρίζουν όλοι τους κανόνες.
Δεν ζητείται ειδική μεταχείριση κανενός.
Ζητείται ένα σαφές, αντικειμενικό και προβλέψιμο θεσμικό πλαίσιο, καθώς και μια δίκαιη αντιμετώπιση των υποθέσεων στις οποίες το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο έχει ήδη δημιουργήσει επί σειρά ετών εύλογη εμπιστοσύνη μέσω των εγκρίσεων που έχει χορηγήσει.
Η αβεβαιότητα δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη πολεοδομική πολιτική.
Τώρα είναι η στιγμή να υπάρξουν καθαροί κανόνες και συγκεκριμένες απαντήσεις.
(*) Ο κ. Γιώργος Φράγκος είναι ιδιοκτήτης της Luxury Hotels Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε..
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Εκτός σχεδίου δόμηση: Η αβεβαιότητα για το ΠΔ αναγνώρισης των οδών δεν μπορεί να συνεχίζεται appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα