Με μία θεσμικού τύπου «μπαλωθιά» για ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή, επιχείρησε χθες ο Κ. Μητσοτάκης να απεγκλωβιστεί προσωρινά, έστω, από τον κλοιό των πιέσεων που υφίσταται η κυβέρνηση λόγω της δεύτερης δικογραφίας της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Και αυτό, διότι η πρόταση που όπως είπε ο πρωθυπουργός θα θέσει προς συζήτηση μετά τις εκλογές, εκ των πραγμάτων, θα πρέπει να περιληφθεί καταρχάς στη συζήτηση για συνταγματική αναθεώρηση και για να γίνει πράξη θα πρέπει να αποσπάσει αυξημένη πλειοψηφία σε αυτή ή στην επόμενη Βουλή.
Όπως είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, η πρόταση θα παρουσιαστεί από τον πρωθυπουργό στο επικείμενο Συνέδριο της ΝΔ στα μέσα Μαίου.
Και δεν αποκλείεται να ανοίξει τη συζήτηση και για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών, από 300 που είναι σήμερα, «για να μην έχουμε στην πραγματικότητα, αντί για 300 συνολικά 350 γραφεία βουλευτών».
Το γαλλικό μοντέλο
Η ιδέα βασίζεται στο γαλλικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο, όταν ένας εκλεγμένος βουλευτής αναλαμβάνει υπουργικό αξίωμα παύει αυτομάτως να ασκεί τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα και η έδρα του καταλαμβάνεται από τον αναπληρωτή του, ο οποίος έχει εκλεγεί μαζί του από την ίδια περιφέρεια. Με τη διαφορά, ότι στη Γαλλία όλες οι περιφέρειες είναι μονοεδρικές, ενώ οι υπουργοί, δεν μπορούν να συμμετέχουν στις ψηφοφορίες του Κοινοβουλίου.
Στην ελληνική της εκδοχή, θα προβλέπει την αναστολή της βουλευτικής ιδιότητας για έναν βουλευτή που θα επιλέγεται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό για υπουργός. Για όσο διάστημα είναι υπουργός, δεν θα είναι βουλευτής και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα στην αντίστοιχη εκλογίκη περιφέρεια. Αν γίνει ανασχηματισμός και φύγει από τη θέση του υπουργού/υφυπουργού, θα επανέρχεται στη θέση του βουλευτή και θα μπορεί να είναι υποψήφιος.
Η πρόταση του πρωθυπουργού προκάλεσε αμηχανία, νευρικότητα και ποικίλες αντιδράσεις στους γαλάζιους βουλευτές. Οι περισσότεροι προέβλεπαν ότι αντί να μειωθούν οι πελατειακές σχέσεις, θα αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ υποψηφίων στην ίδια περιφέρεια, ιδιαίτερα μεταξύ του βουλευτή που έγινε υπουργός και του επιλαχόντα που πήρε τη θέση του, καθώς ο μεν πρώτος θα θέλει να επανεκλεγεί, ο δε δεύτερος, θα επιδιώκει να διατηρήσει την επιρροή που στο μεταξύ απέκτησε στο εκλογικό σώμα, που σημειωτέον δεν τον έστειλε στη βουλή.
Άλλοι, έλεγαν ότι θα δίνει ο κάθε βουλευτής τον αγώνα για να εκλεγεί και εν συνεχεία, θα παραχωρεί το «χώρο του» στον επιλαχόντα για να γίνει υπουργός, κι όταν απομακρυνθεί, θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή. Και κάποιοι άλλοι σημείωναν ότι αν πχ ίσχυε αυτό το μοντέλο σήμερα, με τον αριθμό των βουλευτών που μετέχουν στην κυβέρνηση, το ¼ της κοινοβουλευτικης Ομάδας θα εκπροσωπούνταν από επιλαχόντες.
The post Επικοινωνιακές «πιρουέτες» με το ασυμβίβαστο και τη μείωση βουλευτών appeared first on The Indicator.
Διαβάστε περισσότερα
Indicator.gr