Πάει, το ξεπεράσαμε κι αυτό. Σαν απλώς μια κουβέντα να ξέφυγε από την άκομψη (διπλωματικά) πρώην τηλεπαρουσιάστρια του Fox και νυν πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα. Μια κουβέντα εν ευθυμία στο τραπέζι.
Το έκλεισε η κυβέρνηση το θέμα όπως όπως, το έκλεισε και η αντιπολίτευση με τις όποιες αντιδράσεις της και φύγαμε για άλλα. Εμ, δεν είναι έτσι. Το θέμα είναι διαχρονικό και δηλητηριάζει την πολιτική και οικονομική πολιτική της χώρας μας σε κάθε κρίσιμη φάση. Απ’ όταν ο βρετανικός λέων παρέδωσε τη σκυτάλη στον αμερικανικό αετό, η «σύμμαχος» υπερατλαντική χώρα δεν έχει παραλείψει ποτέ να δηλώνει με πράξεις και λόγια ποιος είναι ο boss σ’ αυτόν τον τόπο. Με κόστος ενίοτε τραγικό. Σχέσεις απόλυτης εξάρτησης, όπως από την εποχή της δικτατορίας έχει περιγράψει γλαφυρότερα ίσως από κάθε άλλον πολιτικό ο Ανδρέας Παπανδρέου στο βιβλίο του «Η Δημοκρατία στο απόσπασμα». Οι οποίες δεν έχουν αλλάξει.
Ναι, η κ. Κίμπερλι είπε την αλήθεια κατάφατσα στον παριστάμενο υπουργό Ενέργειας κ. Παπασταύρου και μύτη δεν άνοιξε. Αντί ο ίδιος να σηκωθεί να φύγει από το τραπέζι και ο υπουργός των Εξωτερικών να την καλέσει και να της τραβήξει το αυτί, σκέπασαν την προσβολή και την άφησαν να ξεχαστεί. Οτι τίποτα δεν μένει για πολύ κρυφό τούς το θύμισε η Wall Street Journal (και ακολούθως οι Financial Times), αποκαλύπτοντας όλο το παρασκήνιο γύρω από τη μετατροπή της Ελλάδας σε «διάδρομο» για την προώθηση του αμερικανικού φυσικού αερίου σε Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη. Για τον οποίο «διάδρομο» έχει δηλώσει ευτυχισμένος ο πρωθυπουργός των συμφορών και των ταπεινώσεων. Βεβαίως. Οπότε για ποιο λόγο να ενοχληθούν ο ίδιος και οι υπουργοί του; Αστεία πράγματα. Και ίσως κάποια μέρα ο Αμερικανός πρόεδρος καταδεχτεί έστω να τον κοιτάξει.
Ναι, υπάρχει θέμα εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που μόνο ταπεινώσεις έχει φέρει. Και φέρνει κι άλλες. Δεν πρόκειται για ζήτημα ενός κακού παρελθόντος γεμάτου παρεξηγήσεων και αμοιβαίων λαθών. Είναι θέμα αντίληψης της Ουάσινγκτον για την περιοχή, το Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τα ευρύτερα συμφέροντά της. Αυτά είναι που οδήγησαν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, αυτά στην ανατροπή του Μακαρίου και την επί δεκαετίες πια κατοχή της μισής Κύπρου από τον Αττίλα, αυτά και στο γκριζάρισμα του Αιγαίου.
Ναι, είναι αυτά που στοχοποίησαν και τον Κώστα Καραμανλή το 2004-2009 με «αυτί» τη Vodafone και «χαλί» τα αμερικανικά ενεργειακά συμφέροντα, αυτά που προώθησαν το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο κατά την ίδια περίοδο, αυτά τα ίδια είναι που προωθούν και τώρα τη νομιμοποίηση της τουρκικής κατοχής στο νησί υπό διάφορα σχήματα.
Ευτυχείς όλοι στο μέγαρο Μαξίμου και τα πέριξ υπουργεία. Τα άλλα κόμματα τολμούν να βάλουν το θέμα στο προεκλογικό τραπέζι;
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr