Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ χαρακτήρισε τον Νόβακ Τζόκοβιτς ως τον δυσκολότερο αντίπαλο που έχει αντιμετωπίσει στην καριέρα του, ενώ μίλησε και για τις μονομαχίες του με τους δύο κορυφαίους εκπροσώπους της νέας γενιάς, τον Κάρλος Αλκαράθ και τον Γιάνικ Σίνερ.
«Ο πιο δύσκολος αντίπαλος που έχω αντιμετωπίσει είναι ο Τζόκοβιτς. Στην πραγματικότητα, απέναντι στον Ρότζερ Φέντερερ έχω θετικό Η2Η, αν και έχασα επίσης αρκετούς αγώνες και υπήρχαν ημέρες που δεν μπορούσες να τον νικήσεις. Όμως, γενικά, εκείνος έπαιζε πολύ γρήγορα και εγώ είχα τη δυνατότητα να παίξω ακόμη πιο γρήγορα από αυτόν, κάτι που δεν του άρεσε και το ήξερα. Είχα μια τακτική απέναντί του που ήξερα πως λειτουργούσε. Τον έχω νικήσει περισσότερες φορές απ’ όσες έχω χάσει από εκείνον.»
«Απέναντι στον Ναδάλ, στην αρχή της καριέρας μου, ήταν υπερβολικά δυνατός σωματικά για μένα. Ήμουν πολύ αδύνατος, δεν είχα τη φυσική δύναμη. Πάντα δίναμε πολύ κλειστά παιχνίδια, αλλά στην αρχή εκείνος με κέρδιζε πάντα γιατί εγώ κουραζόμουν. Αυτό άλλαξε ξαφνικά όταν έγινα 23 ή 24 ετών. Από τότε τον νίκησα τρεις ή τέσσερις συνεχόμενες φορές. Με τον Τζόκοβιτς είχαμε πάντοτε πολύ καλούς αγώνες, πάντα σε πολύ σημαντικές περιστάσεις. Εκείνος με έχει νικήσει περισσότερες φορές, αλλά έχει νικήσει περισσότερες φορές και όλους τους υπόλοιπους.»
Ο Γερμανός συνέκρινε και τους δύο μεγάλους πρωταγωνιστές της νέας γενιάς, τον Γιανίκ Σίνερ και τον Κάρλος Αλκαράθ. «Στην αρχή της καριέρας μου μου άρεσε πολύ να παίζω απέναντι στον Σίνερ, αλλά τώρα έχω χάσει τα τελευταία επτά ή οκτώ παιχνίδια απέναντί του. Έχει βελτιώσει πάρα πολύ το παιχνίδι του, είναι εξαιρετικά σταθερός και δεν σου χαρίζει τίποτα. Πλέον αισθάνεσαι σαν να κυνηγάς συνεχώς το σκορ σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.»
Αντίθετα, οι αναμετρήσεις του με τον Κάρλος Αλκαράθ τού προσφέρουν μεγαλύτερη αγωνιστική απόλαυση. «Μου αρέσει πάρα πολύ να παίζω απέναντι στον Αλκαράθ. Άλλες φορές χάνω, άλλες φορές κερδίζω, αλλά μαζί του οι αγώνες είναι πάντα απίστευτοι. Πάντα δίνουμε απίστευτες μάχες, όπως φέτος στην Αυστραλία, όπου παίξαμε πέντε ώρες και τριάντα λεπτά και στο τέλος έχασα, αλλά είναι πραγματικά πολύ διασκεδαστικό να παίζεις απέναντί του.»
Ο Ζβέρεφ αποκάλυψε επίσης ότι ο τελικός του Roland Garros ήταν ίσως η πιο αγχωτική ημέρα της καριέρας του. «Για μένα εκείνη η ημέρα, μέχρι τη στιγμή που κέρδισα, δεν ήταν όμορφη. Είχα πάρα πολύ άγχος, είχα μεγάλο πανικό. Σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά διαχειρίστηκα καλά τα νεύρα μου. Ο Σίνερ αποκλείστηκε, ο Τζόκοβιτς επίσης, κι εγώ έφτασα μέχρι τον τελικό. Ήταν ένας πραγματικά δύσκολος τελικός, ήμουν πάρα πολύ, πάρα πολύ νευρικός. Επιπλέον, ήξερα ότι ο τελικός δεν ήταν απέναντι στον Αλκαράθ ή τον Σίνερ, αλλά απέναντι στον Φλάβιο Κομπόλι, απέναντι σε έναν παίκτη που έπρεπε να νικήσω.»
Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι τα λόγια του δεν είχαν στόχο να μειώσουν τον Ιταλό φίλο του. «Είναι πολύ καλός παίκτης, χωρίς καμία αμφιβολία. Είναι εξαιρετικός άνθρωπος, αλλά έπρεπε να κερδίσω εκείνον τον τελικό. Είμαι 29 ετών και δεν ξέρω πόσες ακόμη ευκαιρίες θα είχα. Επιπλέον, είχαν περάσει τόσα πολλά χρόνια… Ήταν το μοναδικό πράγμα που μου έλειπε, γιατί έχω κατακτήσει τίτλους σε όλα τα επίπεδα του παγκόσμιου τένις. Έχω κερδίσει το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο, ATP 250, ATP 500, Masters 1000… Το μόνο που μου έλειπε ήταν ένας τίτλος Grand Slam. Τώρα που τον έχω, μπορώ να χαλαρώσω λίγο.»
«Περίμενα πάρα πολύ καιρό για να κατακτήσω έναν τίτλο Grand Slam και το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο ήρθε νωρίς στην καριέρα μου, όμως για μένα ήταν ακόμη πιο ξεχωριστό. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το συναίσθημα ήταν ακόμη πιο έντονο και ακόμη πιο δυνατό. Ζούσες μέσα στο Ολυμπιακό Χωριό, ήσουν μέλος της γερμανικής αποστολής, ολόκληρη η γερμανική ομάδα πανηγύριζε… Όταν επέστρεψα στην πατρίδα μου, κατάλαβα πραγματικά τι σήμαινε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο για ολόκληρο το έθνος.»
The post Ζβέρεφ: «Ο πιο δύσκολος αντίπαλος που έχω αντιμετωπίσει είναι ο Τζόκοβιτς» appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα
Tennis24.gr