Η κυβερνητική πραγματικότητα μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα αποκομμένο από την κοινωνία σύστημα, όπου η εξουσία και ο πλούτος λειτουργούν ως γυάλinos πύργος, τυφλώνοντας όσους βρίσκονται στην κορυφή. Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις έχουν εδώ και καιρό χάσει την επαφή με τον παλμό και τις καθημερινές αγωνίες των πολιτών, αδυνατώντας να κατανοήσουν τι πραγματικά συμβαίνει στην κοινωνία.
Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει τον παραλογισμό ενός οδηγού που κινείται ανάποδα σε έναν πολυσύχναστο μονόδρομο, αλλά αντί να συνειδητοποιήσει το λάθος του, κατηγορεί τους εκατό άλλους ότι κινούνται αντίθετα. Η κυβέρνηση επιμένει σε έναν δήθεν ευroπαϊκό παράδεισο επιτυχιών και «σωστών πορειών», ενώ η ωμή πραγματικότητα την διαψεύδει κατηγορηματικά.
Ενώ τα κυβερνητικά στεph διαβεβαιώνουν ότι όλα πάνε καλά, το 70% των πολιτών βλέπει τη χώρα να οδηγείται σε λάθος κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή, τα επίσημα στοιχεία της Eurostat έρχονται να ξεγυμνώσουν την πολιτική τους, αναδεικνύοντας ότι το 41,8% των νοικοκυριών στη χώρα μας πνίγεται στα χρέη, αδυνατώντας να πληρώσει ενοίκια, δόσεις και βασικούς λογαριασμούς — το υψηλότερο και πιο ντροπιαστικό ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η αλαζονεία της εξουσίας μεταφράζεται σε μια επικίνδυνη πολιτική άρνησης. Οι κυβερνώντες βλέπουν επιτυχίες εκεί που οι πολίτες μετρούν τις πληγές τους και προσπαθούν να επιβιώσουν. Όταν όμως ένα ολόκληρο έθνος κινείται αντίθετα στις αυταπάτες τους, η επιμονή τους να πατούν γκάζι αγνοώντας τα πάντα δεν αποτελεί απλώς πολιτική τύφλωση, αλλά μια διαρκή επίθεση στην ίδια την κοινωνία.
@meaplalogia