Αναλγησία χωρίς σύνορα και δίχως τέλος! Η Μαδρίτη θρήνησε πρόσφατα την 87χρονη Μαρικάρμεν Αμπασκάλ που εκδιώχθηκε βίαια πάνω σε αμαξίδιο από το σπίτι όπου ζούσε επτά ολόκληρες δεκαετίες, για να καταλήξει στο νοσοκομείο και να αφήσει την τελευταία της πνοή.
Ο θάνατός της έγινε το σύμβολο μιας ολόκληρης ηπείρου που γονατίζει κάτω από την ασυδοσία των τραπεζών, των funds και της στεγαστικής κρίσης. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να ταξιδέψει κανείς στην Ισπανία για να αντικρίσει το σύγχρονο πρόσωπο του οικονομικού ολοκαυτώματος. Οι «Μαρικάρμεν» της διπλανής πόρτας ζουν ανάμεσά μας, με ελληνικά ονόματα, σε γειτονιές που βράζουν από οργή, όπως η Κάτω Τούμπα στη Θεσσαλονίκη…
Χθες, η ατμόσφαιρα στην οδό Καππαδοκίας μύριζε απελπισία και οργή. Από τη μία πλευρά, το απρόσωπο, αμείλικτο κράτος των δικαστικών επιμελητών, των πάνοπλων αστυνομικών και των τραπεζικών funds. Από την άλλη, δύο άνθρωποι που έπρεπε να απολαμβάνουν τη μέριμνα της τρίτης ηλικίας, ένας 77χρονος καρκινοπαθής που παλεύει ταυτόχρονα με την άνοια και τα τραύματα ενός πρόσφατου εγκεφαλικού επεισοδίου, και η 75χρονη σύζυγός του.
Η αμαρτία τους; Ο εφιάλτης της εγγύησης σε στεγαστικό δάνειο που είχε λάβει ο γιος τους το μακρινό 2007. Ενα χρέος-τέρας που διογκώθηκε στα χέρια των κερδοσκοπικών τραπεζικών ιδρυμάτων, έτοιμο να καταπιεί τους κόπους μιας ζωής.
Μάτια βουρκωμένα
Η 75χρονη, με τα μάτια βουρκωμένα αλλά το σώμα της στημένο σαν αδιαπέραστο τείχος, κατήγγειλε πως δεν υπήρξε ούτε καν η στοιχειώδης τυπική ενημέρωση! Μόνο μια ξαφνική προφορική εντολή ότι το σπίτι πουλήθηκε σε fund και ότι οι ίδιοι πρέπει να… αδειάσουν τη γωνιά για να επέλθει η «ανάπτυξη» που επαγγέλλεται με περίσσιο κομπασμό η κυβέρνηση.
Λίγες μόλις μέρες μετά το σοκ της απόπειρας έξωσης μιας 92χρονης γυναίκας με αναπηρία 87% στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης, η Κάτω Τούμπα έγινε το επίκεντρο ενός μαζικού κύματος αλληλεγγύης. Η Ενωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης, κόμματα, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες και απλοί γείτονες ύψωσαν ανθρώπινη ασπίδα έξω από το διαμέρισμα.
Η «ανάπτυξη»
«Οι δύο εικόνες αυτής της εβδομάδας ξεγυμνώνουν τον ρόλο και τον χαρακτήρα του “επιτελικού” αστικού κράτους. Από τη μία πάνοπλοι αστυνομικοί και ΜΑΤ να χτυπούν διαδηλωτές σε αντιφασιστική διαδήλωση, προστατεύοντας τους νοσταλγούς των ναζί. Από την άλλη, πλήθος αστυνομικών να προστατεύει δικαστικούς επιμελητές και όσους θέλουν να πάρουν τα σπίτια του λαού. Αυτό είναι το κράτος τους, αυτές είναι οι προτεραιότητές τους. Αυτή είναι η πολυδιαφημισμένη “ανάπτυξη” της κυβέρνησης της Ν.Δ.», ανέφερε το ΚΚΕ.
Κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα, των αποδοκιμασιών και της καθολικής κατακραυγής μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, η αστυνομία και οι δικαστικοί επιμελητές αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να αποχωρήσουν προσωρινά. Ομως, ποια είναι η πραγματικότητα της επόμενης μέρας; Το αποτύπωμα του «επιτελικού κράτους» παραμένει κυνικό και προκλητικό. Την ώρα που πανίσχυρες δυνάμεις των ΜΑΤ επιστρατεύονται για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των servicers και να πετάξουν γέρους ανθρώπους στον δρόμο, τα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα και τα κυκλώματα φοροδιαφυγής εκατομμυρίων παραμένουν στο απυρόβλητο. Η πρόσφατη, άρον άρον, απόσυρση του διαβόητου άρθρου 23, που θα έδινε το τελειωτικό χτύπημα μετατρέποντας τις ρυθμίσεις σε άμεσους εκτελεστούς τίτλους πλειστηριασμού, απλώς απέδειξε ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Ολα κατακτιούνται με αγώνες και πίεση.
Στην Ισπανία, η απώλεια της Μαρικάρμεν πυροδότησε σεισμικές πολιτικές εξελίξεις, μαζικές κατασκηνώσεις στις πλατείες και αλλαγές νομοθεσίας. Στην Ελλάδα της καλπάζουσας ακρίβειας, των 26 χρόνων μνημονιακής λιτότητας και των νόμων που ψήφισαν διαχρονικά οι κυβερνήσεις για την… «ηλεκτρονικοποίηση» και επιτάχυνση των πλειστηριασμών, οι Ελληνες πολίτες συνειδητοποιούν με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι η πρώτη κατοικία έχει μετατραπεί σε βορά μιας ανεξέλεγκτης αγοράς.
Σχέδιο εκποίησης
Δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένες περιπτώσεις ή ατυχείς συγκυρίες, αλλά για ένα ευρύτερο, καλοκουρδισμένο σχέδιο εκποίησης της κοινωνικής βάσης. Η στέγη, το πολυτιμότερο καταφύγιο του ανθρώπου, αντιμετωπίζεται από τους θεσμούς και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αποκλειστικά σαν ένα νούμερο σε excel, σαν ένα περιουσιακό στοιχείο έτοιμο προς άμεση ρευστοποίηση. Το ηλικιωμένο ζευγάρι της Τούμπας που βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα κουβαλά στις πλάτες του όχι μόνο το βάρος της ασθένειας και των γερατειών, αλλά και το συλλογικό βάρος μιας ολόκληρης κοινωνίας που τρομάζει στη σκέψη τού αύριο…
Χθες βράδυ, εκατοντάδες αλληλέγγυοι, ανάμεσά τους οργανωμένοι οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Αρη και του Ηρακλή, πραγματοποίησαν μεγάλη πορεία στους δρόμους της Τούμπας. Συμμετείχαν περισσότερα από 500 άτομα, αριθμός πρωτοφανής για τέτοια συγκέντρωση και μάλιστα αιφνιδιαστική!
Τα συνθήματα που γράφτηκαν στους τοίχους της Θεσσαλονίκης («Τα σπίτια του λαού τα σώζει μόνο ο λαός») ηχούν σήμερα πιο επίκαιρα και επιτακτικά από ποτέ. Ο αγώνας για να μην πεταχτεί κανένας συνάνθρωπός μας στο καλντερίμι της ανέχειας δεν είναι απλώς ζήτημα αλληλεγγύης, είναι το ύστατο οχυρό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απέναντι στη βαρβαρότητα της εποχής μας κι ενός πολιτικο-τραπεζικού συστήματος εξουσίας χωρίς ανθρωπιά, που δεν σταματά πουθενά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr