Οποιος θέλει να δει με στοιχειώδη ψυχραιμία τα πράγματα δεν μπορεί παρά να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα: Η Αριστερά όπως τη γνωρίσαμε τελείωσε. Οι σχηματισμοί, κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, που έπαιξαν έναν σημαντικό ρόλο τα προηγούμενα χρόνια, αντιμετώπισαν τον μνημονιακό κυκλώνα, έβγαλαν με επικεφαλής τον Τσίπρα τη χώρα από τον βάλτο, έχουν γίνει σήμερα αντικείμενο παραπολιτικών και χλεύης. Αρκεί να δει κανείς τις δηλώσεις επωνύμων και τις αντιπαραθέσεις που σημειώνονται, για να εννοήσει. Ή να ακούσει τον καλλίφωνο ευρωβουλευτή να αποκαλύπτει συνωμοσίες στις οποίες δεν τον έπαιζαν και να αναλογίζεται με ποιους ανθρώπους καθόταν! Χωρίς να του περνάει από το μυαλό τι αναλογίζονται γι’ αυτόν όσοι τον έστειλαν στην Ευρωβουλή.
Αυτά τα παραμύθια με τον γνωστό δράκο, που διέλυσε τα πάντα, δεν αντέχουν προφανώς σε καμιά κριτική. Δεν διαλύονται κομματικά σχήματα με κοινωνικές αναφορές, που εκφράζουν κοινωνικές ανάγκες, επειδή κάποιος αποφάσισε και συνωμότησε. Σε κάθε περίπτωση, και όσον αφορά το παρελθόν, αποδεικνύεται πόσο σωστή ήταν η κίνηση του Τσίπρα να εγκαταλείψει την ηγεσία και τη βουλευτική έδρα, εκτιμώντας δημόσια ότι ο κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε. Εκτίμηση που βάλθηκαν, θαρρείς, να επιβεβαιώσουν έκτοτε με εντυπωσιακή επιμονή οι διασπάσεις, η αμηχανία, οι αποχωρήσεις των αποχωρήσεων, όλα όσα παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό. Για πολλούς στον χώρο η διαπίστωση είναι μία: Ευτυχώς αυτός κατάλαβε και έφυγε νωρίς.
Αυτό ωστόσο έχει μικρή σημασία και θα έχει όλο και μικρότερη. Το πιο σημαντικό είναι ότι η εφτάψυχη Αριστερά βγαίνει από τις στάχτες της κρίσης με ένα νέο σχήμα που, είτε αρέσει είτε δεν αρέσει, αλλάζει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Οσοι βιάστηκαν να χαρούν για το τέλος της παράταξης τώρα τρομάζουν από την αρχή της. Μπορεί τα προ ΕΛΑΣ σχήματα να βρίσκονται στη δίνη της κρίσης, του πολυκερματισμού και της απομείωσης, αλλά η πολιτική είναι σκληρή: αυτά καταγράφονται ήδη ως παρελθόν. Η μετά ΕΛΑΣ Αριστερά, όπως πιστοποιούν η εμπειρία και οι δημοσκοπήσεις, είναι το παρόν και κυρίως έχει μέλλον. Από την ήττα του ’23 και όσα απογοητευτικά ακολούθησαν στην αξιωματική αντιπολίτευση. Με την ακόμα πιο αισιόδοξη συνέχεια επί του πεδίου.
Οσα αντιμετωπίζει είναι αναμενόμενα. Το εκκρεμές των επιθέσεων κινείται από τον αμετανόητο της Δεξιάς στον μετανοημένο της πολύ αριστερής Αριστεράς. Από ένα κόμμα επικίνδυνο για τη συστημική σταθερότητα σε ένα κόμμα επικίνδυνο για την αριστερή καθαρότητα. Από μια άποψη ο Τσίπρας και οι περί αυτόν θα πρέπει να χαίρονται με τη συνεχή εχθρική ενασχόληση μαζί τους. Από την άλλη, ο πήχης που έβαλαν πολύ ψηλά δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Η πυξίδα του Λίνκολν μπορεί να δείχνει την κατεύθυνση, αλλά δεν δείχνει τα εμπόδια της διαδρομής. Και μπροστά στην ΕΛΑΣ στήθηκαν και θα στηθούν πολλές ενέδρες και παγίδες από το καθεστώς της διαφθοράς που απειλείται. Σωστά λοιπόν έχουν επιλέξει ένα και μοναδικό μέτωπο: απέναντι στη Δεξιά. Και μία στρατηγική: την ευρεία, ευρύτερη, ευρύτατη Συμπαράταξη…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr