Τελευταία νέα
Ουκρανικό πλήγμα στη στρατηγική γέφυρα που συνδέει τη Ρωσία με την προσαρτημένη Κριμαία Η παρέμβαση Χρυσοχοΐδη για όσα κατήγγειλε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. Ηράκλειο: Πώς έγινε η τραγωδία με το 1,5 έτους αγοράκι – «Πήγα λίγο στην τουαλέτα και το βρήκα να πίνει βενζίνη» Αλλάζει τους κανόνες το νέο Dolphin G DM-i Τραγωδία στο Ζεφύρι: ΕΔΕ για τον θάνατο των δύο πυροσβεστών – Τι συνέβη στο υπόγειο του εγκαταλελειμμένου κτιρίου Στο Κέντρο δεν συμβαίνει τίποτε Η εθνική Ελλάδος στο χείλος του γκρεμού μετά το 7-0 στην Ολλανδία Γιορτή για τα 50 χρόνια της Neptune με την υποδοχή του «Nikos Travlos» στον Πειραιά Ο Ζαχαρός επιστρέφει στο ΟΝΕ – Κρίμα που δεν ξεκινάει 17 Νοεμβρίου [βίντεο] Υπόθεση 12χρονης στον Κολωνό: Στο Εφετείο ο Ηλίας Μίχος και οι συγκατηγορούμενοί του [βίντεο] Ο νόμος της σαρία και ο νόμος της Σακίρα Να σας ζήσει!
Elculture.gr

«Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2: Οι πέντε βραβευμένοι δημιουργοί της έκθεσης μιλούν για την έμπνευση, τα έργα και τη σημασία της διάκρισης

Ένας αναποδογυρισμένος κάδος μπάζων από τον οποίο αναδύεται φως. Μια ολόκληρη κουζίνα ντυμένη με λευκή δαντέλα. Μια ιστορική φωτεινή επιγραφή που αλλάζει γράμματα και αποκτά νέο νόημα. Θεοί της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που επιστρέφουν με σύγχρονες, πολύχρωμες ταυτότητες. Και ένα φανταστικό είδος χρυσόψαρου που μας οδηγεί πίσω σε μια πραγματική ιστορία αντίστασης, στο Κερατσίνι του 1944.

Πέντε έργα, πέντε διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις και ισάριθμες αφορμές να κοιτάξουμε τον κόσμο γύρω μας από μια άλλη οπτική. Να αναρωτηθούμε τι κρατάμε από το παρελθόν, τι επιλέγουμε να αλλάξουμε, πώς αντιλαμβανόμαστε την ενέργεια που κινεί την καθημερινότητά μας και ποια θέση μπορεί να έχει η σύγχρονη τέχνη σε έναν κόσμο που μετασχηματίζεται διαρκώς.

Αυτές είναι μερικές από τις ιστορίες που ξεδιπλώνονται μέσα από τα πέντε βραβευμένα έργα του δεύτερου ανοιχτού καλλιτεχνικού διαγωνισμού «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη». Οι δημιουργίες τους παρουσιάζονται μαζί με ακόμη 50 έργα στην έκθεση «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2», που φιλοξενείται στις ιστορικές εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, σε επιμέλεια του ιστορικού τέχνης Χριστόφορου Μαρίνου.

Από περισσότερες από 1.000 προτάσεις επιλέχθηκαν 55 έργα, ενώ στους πέντε δημιουργούς που διακρίθηκαν απονεμήθηκαν χρηματικά βραβεία συνολικού ύψους 20.000 ευρώ.

Οι πέντε βραβευμένοι δημιουργοί μας μίλησαν για την έμπνευση πίσω από τα έργα τους, τη δημιουργική διαδικασία και τη σημασία αυτής της διάκρισης.

1ο Βραβείο – Benne du Monde (Ο κάδος του κόσμου)

Ορέστης Μαυρουδής: Ένας κόσμος υπό ανακατασκευή

1ο Βραβείο: Benne du Monde (Ο κάδος του κόσμου), Ορέστης Μαυρουδής – Γλυπτική εγκατάσταση

Ένας αναποδογυρισμένος κάδος μπάζων, από το εσωτερικό του οποίου αναδύεται φως, γίνεται ένα συμβολικό σχόλιο για την κατάσταση του σύγχρονου κόσμου. Με το έργο Benne du Monde, ο Ορέστης Μαυρουδής συνομιλεί με το εμβληματικό Socle du Monde (1961) του Piero Manzoni, ο οποίος είχε μετατρέψει συμβολικά ολόκληρη τη Γη σε έργο τέχνης, τοποθετώντας την πάνω σε ένα ανεστραμμένο βάθρο.

Η αναφορά στον Ιταλό καλλιτέχνη δεν περιορίζεται σε μια εικαστική συγγένεια. Ο Μαυρουδής οικειοποιείται συνειδητά την ίδια την αντιστροφή, μεταφέροντάς την σε ένα διαφορετικό αντικείμενο και σε μια διαφορετική εποχή. Εκεί όπου ο Manzoni τοποθετούσε συμβολικά τον κόσμο πάνω σε ένα βάθρο, ο Μαυρουδής χρησιμοποιεί έναν κάδο οικοδομικών απορριμμάτων, ένα αντικείμενο συνδεδεμένο με την κατεδάφιση, την απομάκρυνση των άχρηστων υλικών, αλλά και την ανοικοδόμηση:

«Η δουλειά μου συχνά προκύπτει από παρεμβάσεις σε προϋπάρχοντα αντικείμενα, όπως εδώ, σε έναν κοινό κάδο μπάζων», αναφέρει ο καλλιτέχνης. «Στην προκειμένη περίπτωση, ακόμη και η κεντρική χειρονομία του έργου, η αντιστροφή του αντικειμένου και η συνεπακόλουθη σχέση του με τον κόσμο, βασίζεται σε μια προϋπάρχουσα καλλιτεχνική σύλληψη». Το φως, που παράγεται μέσω φωτοβολταϊκού συστήματος, αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πέφτει η νύχτα. «Το φως, εικονογραφικά, συνδέεται με καταστάσεις μετάβασης και σημαντικών αλλαγών. Αν συμφωνήσουμε ότι ο κόσμος αποτελεί ένα πεδίο πολλαπλών κρίσεων, το φως εδώ θα μπορούσε να ιδωθεί ως η ενέργεια που απαιτείται για τον όποιο μετασχηματισμό του», σημειώνει.

Ταυτόχρονα, το έργο θέτει ερωτήματα για τη διαχείριση των φυσικών πόρων και τις επιλογές που διαμορφώνουν το μέλλον του πλανήτη. Η τοποθέτησή του ανάμεσα στα μεταλλικά στοιχεία και τα μηχανήματα του παλιού σταθμού ενισχύει τη σχέση του με τον χώρο. Ο ίδιος θεωρεί καθοριστική την επιλογή της θέσης από τον επιμελητή Χριστόφορο Μαρίνο, καθώς ο κάδος μοιάζει να ενσωματώνεται σταδιακά στο βιομηχανικό περιβάλλον, αποκτώντας μια διαφορετική παρουσία όταν φωτίζεται τη νύχτα.

Για τον Ορέστη Μαυρουδή, η διάκριση στον διαγωνισμό «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2» έχει ιδιαίτερη αξία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα έργα τέχνης μπορούν να αξιολογηθούν με απόλυτα κριτήρια. «Η βράβευση αντανακλά μια συγκυρία: τη συγκεκριμένη επιτροπή, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και το συγκεκριμένο πλαίσιο», παρατηρεί, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη σημασία του κύρους και της σύνθεσης της κριτικής επιτροπής. «Κάθε πρωτοβουλία στήριξης και προώθησης της δουλειάς των καλλιτεχνών είναι σημαντική. Μακάρι ο θεσμός να συνεχιστεί και τέτοιες πρωτοβουλίες να γίνουν περισσότερες», τονίζει. Όσο για το πρώτο βραβείο, ελπίζει ότι θα αποτελέσει ένα ακόμη βήμα στην πορεία του, δίνοντας στο έργο του μεγαλύτερη ορατότητα και την ευκαιρία να συναντήσει ένα ευρύτερο κοινό.

2ο Βραβείο – Λευκό ρεύμα

Διονύσης Χριστοφιλογιάννης: Η αόρατη ενέργεια της καθημερινής ζωής

2ο Βραβείο: Λευκό ρεύμα, 2026, Διονύσης Χριστοφιλογιάννης – Γλυπτική εγκατάσταση

Μια κουζίνα όπου όλα μοιάζουν γνώριμα, αλλά τίποτα δεν είναι όπως το έχουμε συνηθίσει. Ψυγείο, ηλεκτρικές συσκευές, τραπέζι, πάγκοι, καλώδια και φωτιστικά έχουν κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου από λευκή δαντέλα. Για τον Διονύση Χριστοφιλογιάννη, το ηλεκτρικό ρεύμα έχει τη μορφή μιας κουζίνας. Εκείνης του πατρικού του σπιτιού, σε ένα χωριό της Μεσσηνίας, όπου μεγάλωσε. «Η κουζίνα ήταν το meeting point της οικογένειας. Τρώγαμε, τσακωνόμασταν, διαβάζαμε, κοιμόμασταν στον σοφά εκεί και μαγείρευε η μητέρα μου», θυμάται. «Το ρεύμα για μένα ήταν η κουζίνα. Και λέω, μια κουζίνα θα σας φτιάξω».

Έτσι γεννήθηκε το Λευκό ρεύμα, μια γλυπτική εγκατάσταση που ανασυνθέτει έναν ολόκληρο οικιακό χώρο, με ηλεκτρικές συσκευές και έπιπλα ντυμένα με λευκή δαντέλα. Η επιλογή της δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για ένα υλικό συνδεδεμένο με τη χειρωνακτική εργασία, τη φροντίδα και την οικογενειακή μνήμη, αλλά και με μια τέχνη που ο ίδιος έμαθε από τη μητέρα του. Η δημιουργία του έργου απέκτησε ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα μέσα από τις συνθήκες στις οποίες γεννήθηκε. Το καλοκαίρι του 2026, ο καλλιτέχνης έχασε τη μητέρα του, ενώ λίγο αργότερα μια πυρκαγιά κατέστρεψε το εργαστήριό του. Ανάμεσα στα καμένα αντικείμενα άρχισε να συγκεντρώνει παλιές ηλεκτρικές συσκευές και έπιπλα, καλύπτοντάς τα ένα προς ένα με λευκή δαντέλα. «Μέσα σε αυτή τη μαυρίλα και της ψυχής μου, βγήκε αυτό το άσπρο», εξομολογείται. Το έργο έγινε έτσι ένας τρόπος να διατηρήσει ζωντανές τις μνήμες του, αλλά και να βρει τη δύναμη να συνεχίσει.

Ποια η σημασία του διαγωνισμού της ΔΕΗ άραγε για εκείνον; Πόσο σημαντικές είναι τέτοιες πρωτοβουλίες; «Θεωρώ πολύ σημαντικό να υπάρχουν στην Ελλάδα τέτοιοι θεσμοί, που επιβραβεύουν τους καλλιτέχνες και δίνουν τη δυνατότητα σε δεκάδες δημιουργούς να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε μια μεγάλη έκθεση, με διάρκεια, με προσεγμένους καταλόγους και ουσιαστικά επιμελητικά κείμενα. Είμαστε μια μικρή καλλιτεχνική κοινότητα και έχουμε ανάγκη από τέτοιου είδους υποστήριξη. Για μένα, τα βραβεία δεν είναι αγώνας δρόμου. Δεν έχει τόσο σημασία αν θα πάρεις το πρώτο, το δεύτερο ή το τρίτο βραβείο. Σημασία έχει η ίδια η διάκριση, η αναγνώριση της δουλειάς σου. Σε βοηθά να αποκτήσεις μεγαλύτερη ορατότητα, να αισθανθείς ότι η παρουσία σου αναγνωρίζεται μέσα σε όσα συμβαίνουν γύρω σου. Και, πάνω απ’ όλα, σου δίνει μια σημαντική συναισθηματική ώθηση. Επιστρέφεις στο εργαστήριό σου με μεγαλύτερο ενθουσιασμό και διάθεση να κάνεις το επόμενο βήμα».

3ο Βραβείο – Μειοψηφία αποκλεισμούΣοφία Ντώνα: Όταν οι λέξεις αλλάζουν, αλλάζουν και τα νοήματα

3ο Βραβείο: Μειοψηφία αποκλεισμού,Σοφία Ντώνα – Επανάχρηση φωτεινής επιγραφής

Μια παλιά φωτεινή επιγραφή της ΔΕΗ γίνεται η αφετηρία για ένα έργο που εξετάζει τη σχέση δημόσιου και ιδιωτικού, την ιδιοκτησία και τη δύναμη των αποφάσεων. Η Σοφία Ντώνα, με το έργο Μειοψηφία αποκλεισμού, αναδιατάσσει τα γράμματα της ιστορικής επιγραφής από το κτήριο της Χαλκοκονδύλη, δημιουργώντας μια νέα φράση με πολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις. Έτσι, η αναδιάταξη των γραμμάτων μιας ιστορικής επιγραφής της ΔΕΗ μετατρέπεται σε μια παρέμβαση γύρω από τη σχέση δημόσιου και ιδιωτικού, την ιδιοκτησία και τη δυνατότητα συμμετοχής στις αποφάσεις. Η ίδια η διατήρηση του γράμματος Δ, από τη λέξη «Δημόσια», αποτέλεσε για τη Σοφία Ντώνα αφετηρία προβληματισμού για τις αλλαγές στην ταυτότητα και τον χαρακτήρα της επιχείρησης.

«Μου έκανε φοβερή εντύπωση που έχει κρατηθεί το Δ, από το Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, παρότι η εταιρεία δεν είναι πλέον δημόσια με τον ίδιο τρόπο. Ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σε σχέση με αυτό», εξηγεί. Η φράση «μειοψηφία αποκλεισμού» παραπέμπει στον όρο της εταιρικής διακυβέρνησης που περιγράφει τη δυνατότητα ενός μετόχου να εμποδίζει ορισμένες αποφάσεις. Στη νέα επιγραφή, η καλλιτέχνιδα συνδυάζει τα παλιά γράμματα με νέα στοιχεία στο πορτοκαλί χρώμα της σύγχρονης εταιρικής ταυτότητας.

Το έργο της, που διακρίθηκε με το τρίτο βραβείο, αποδεικνύει ότι η καλλιτεχνική δημιουργία μπορεί να θέτει ερωτήματα ακόμη και μέσα στο πλαίσιο του θεσμού που τη φιλοξενεί. «Είχα αυτή την πολύ συγκεκριμένη ιδέα και είδα ότι μέσα από την πρόσκληση μπορούσα να εκφράσω αυτό που ήθελα», αναφέρει.

Για την ίδια, η διάκριση αποκτά ιδιαίτερη σημασία και μέσα από τη συνολική εμπειρία της έκθεσης. «Είναι πολύ σημαντικό για μένα, γιατί οι/τα καλλιτέχνιδες/ες/ά έχουν δουλέψει πάρα πολύ για να δημιουργήσουν αυτά τα έργα. Το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό, η επιμέλεια εξαιρετική και ο χώρος φανταστικός», σημειώνει, αναγνωρίζοντας την προσπάθεια των συμμετεχόντων και τη δουλειά που έγινε για την παρουσίαση των έργων. «Είναι μια πολύ ωραία έκθεση και προτρέπω συνεχώς τον κόσμο να την επισκεφθεί».

4ο Βραβείο – Divine CurrentsVASKOS: Οι θεοί του Ολύμπου επιστρέφουν σε έναν διαφορετικό κόσμο

4ο Βραβείο: Divine Currents, VASKOS (Βασίλης Νούλας & Κώστας Τζημούλης) – Φωτογραφικές εκτυπώσεις σε αρχειακό χαρτί

Οι VASKOS, το καλλιτεχνικό δίδυμο του Βασίλη Νούλα και του Κώστα Τζημούλη, αναζήτησαν την έμπνευση για το Divine Currents στις διαφημιστικές καμπάνιες της ΔΕΗ των δεκαετιών του 1950 και του 1960, όπου πρωταγωνιστούσαν μορφές της αρχαιοελληνικής μυθολογίας. Η ιδέα τους ήταν να δημιουργήσουν μια εναλλακτική διαφημιστική καμπάνια, επανασυστήνοντας τους θεούς του Ολύμπου μέσα από μια σύγχρονη, συμπεριληπτική και πολυπολιτισμική ματιά:

«Θέλαμε να παρουσιάσουμε τους θεούς όπως θα τους θέλαμε εμείς σήμερα», εξηγούν. Επικεντρώθηκαν στον Απόλλωνα, θεό του φωτός, και στις ιστορίες μεταμορφώσεων του Υάκινθου και της Δάφνης, αντλώντας στοιχεία από τον Οβίδιο. Η ενδυματολογική προσέγγιση επηρεάστηκε και από ένα πρόσφατο ταξίδι τους στο Ρίο ντε Τζανέιρο, λίγο πριν από τη φωτογράφηση. Για τους VASKOS, η δημιουργία είναι μια διαδικασία βαθιά συνδεδεμένη με την κοινή τους ζωή. Ο Βασίλης Νούλας και ο Κώστας Τζημούλης δεν περιορίζονται στη σύλληψη και τη σκηνοθεσία των εικόνων τους, αλλά γίνονται οι ίδιοι πρωταγωνιστές τους. «Πολλές φορές είναι σαν το έργο να περιγράφει και τη σχέση μας», εξηγούν.

Τι σήμαινε για εκείνους αυτή η διάκριση στο διαγωνισμό «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2»; «Ήταν οπωσδήποτε μια ηθική ικανοποίηση, γιατί δώσαμε κι εμείς τον καλύτερό μας εαυτό. Μπορεί στις φωτογραφίες να φαίνεται ότι περνάμε καλά και ότι όλα γίνονται εύκολα, αλλά οι συνθήκες ήταν πραγματικά δύσκολες. Ήταν Αύγουστος, με πολύ έντονο καύσωνα, και πηγαίναμε μεσημέρι για να πετύχουμε το φως που θέλαμε. Επιστρέψαμε στον χώρο πέντε ή έξι φορές μέχρι να βρούμε το κατάλληλο σημείο και το σωστό φως. Οπότε αυτή η διάκριση ήταν και μια αναγνώριση της προσπάθειας που κρύβεται πίσω από το έργο».

«Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι σημαντικές, γιατί δημιουργούν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο οι καλλιτέχνες έχουν τη δυνατότητα να υλοποιήσουν τις ιδέες τους και να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο κοινό. Για εμάς, αυτή ήταν μια ουσιαστική ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα έργο που διαφορετικά ίσως να μην είχαμε πραγματοποιήσει».

5ο Βραβείο – Auratus SanguinariusΒιργινία Μαστρογιαννάκη: Μια απρόσμενη ιστορία μνήμης στο Κερατσίνι

5ο Βραβείο (5): Auratus Sanguinarius, Βιργινία Μαστρογιαννάκη – Βίντεο

Μια επινοημένη ιστορία γύρω από ένα παράξενο είδος χρυσόψαρου γίνεται η αφετηρία για την ανάδειξη ενός πραγματικού ιστορικού γεγονότος: της Μάχης της Ηλεκτρικής, τον Οκτώβριο του 1944. Στο βίντεο Auratus Sanguinarius, η Βιργινία Μαστρογιαννάκη συνδέει τη μυθοπλασία με την ιστορική μνήμη του εργοστασίου της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, όπου έντεκα υπερασπιστές του σταθμού έχασαν τη ζωή τους.

«Θέλησα να μιλήσω για αυτή τη σχετικά άγνωστη ιστορία», αναφέρει, επισημαίνοντας τη σημασία της για την απελευθέρωση της Αθήνας. Η μυθοπλασία γίνεται έτσι ένας διαφορετικός τρόπος προσέγγισης του παρελθόντος, μια αφορμή να αναζητήσουμε όσα παραμένουν λιγότερο ορατά στη συλλογική μνήμη. «Ο χώρος έπαιξε ρόλο καταλυτικό. Όταν βρέθηκα εκεί και συνειδητοποίησα πως περπατάμε δίπλα από τον ομαδικό αυτόν τάφο, ήταν αδύνατο να τον παραβλέψω», αναφέρει. «Οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί εξακολουθούν να μνημονεύουν τη Μάχη και τους πεσόντες της». Στο έργο, δύο μουσικοί μεταμφιεσμένοι σε τεχνικούς περιπλανώνται στις εγκαταστάσεις, δημιουργώντας με τους ήχους των πνευστών οργάνων τους μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Η φανταστική αφήγηση γύρω από το χρυσόψαρο συναντά έτσι τη μνήμη ενός τόπου που εξακολουθεί να φέρει τα ίχνη της ιστορίας του.

Η συμμετοχή της στον διαγωνισμό «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2» έδωσε την ευκαιρία να παρουσιαστεί για πρώτη φορά υλικό που είχε κινηματογραφήσει παλαιότερα για μια καλλιτεχνική εκδήλωση η οποία τελικά ματαιώθηκε. «Θεώρησα πως το υλικό αυτό βρήκε τον τόπο του για να παρουσιαστεί για πρώτη φορά», εξηγεί. Για την ίδια, η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή αφορά ένα έργο που γεννήθηκε μέσα από τη συνάντηση με τον χώρο και τη μνήμη του. «Για να προχωρά κανείς, είναι σημαντικό να βρίσκει αποδέκτες για τη δουλειά του, ιδίως όταν αυτή επιχειρεί να προσεγγίσει ζητήματα που δεν βρίσκονται απαραίτητα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης», θα προσθέσει.

Info:

Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2: 55 έργα σύγχρονης τέχνης συναντούν τη βιομηχανική κληρονομιά της ΔΕΗ στον ΑΗΣ Νέου Φαλήρου
The post «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2: Οι πέντε βραβευμένοι δημιουργοί της έκθεσης μιλούν για την έμπνευση, τα έργα και τη σημασία της διάκρισης appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...

« Να θυμόμαστε;»

Αιδεσιμολογιώτατοι, κύριε δήμαρχε, εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας, αγαπητοί φίλοι, κυρίες […]