του Κωνσταντίνου Στ. Δεριζιώτη (*)
Η ελληνική οικονομία εμφανίζει σήμερα ένα παράδοξο που δύσκολα συναντά κανείς στην Ευρώπη. Από τη μία πλευρά η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και τη δημοσιονομική σταθερότητα. Από την άλλη, οι πολίτες βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να συρρικνώνεται καθημερινά, καθώς οι χαμηλοί μισθοί εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό και την υπερφορολόγηση. Και υπάρχουν και τα … επιδόματα!#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ανέδειξε το money–tourism, αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο το πρόβλημα. Η Ελλάδα καταγράφει τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση στην εργασία σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, με συντελεστή 44,8%, έναντι 37,1% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Με απλά λόγια, σχεδόν ο μισός πλούτος που παράγει ένας εργαζόμενος καταλήγει στο κράτος μέσω φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Το αποτέλεσμα είναι διπλά αρνητικό: ο εργαζόμενος λαμβάνει πολύ χαμηλότερες καθαρές αποδοχές, ενώ ο εργοδότης αποθαρρύνεται από το να δώσει πραγματικές αυξήσεις, καθώς κάθε επιπλέον ευρώ μισθού κοστίζει δυσανάλογα ακριβά.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η Ελλάδα εξακολουθεί να εφαρμόζει ΦΠΑ 24%, έναν από τους υψηλότερους στην Ευρώπη, ενώ βρίσκεται στην πρώτη θέση και στους περιβαλλοντικούς φόρους, κυρίως σε ενέργεια και καύσιμα. Έτσι, ο πολίτης φορολογείται όταν εργάζεται και φορολογείται ξανά όταν καταναλώνει, πληρώνει το ρεύμα του ή γεμίζει το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου του.
Η απάντηση της κυβέρνησης μέχρι σήμερα είναι τα κατά καιρούς επιδόματα. Πρόκειται, όμως, για μια πολιτική που ανακουφίζει προσωρινά ορισμένες κοινωνικές ομάδες, χωρίς να θεραπεύει την αιτία του προβλήματος. Τα επιδόματα δεν αυξάνουν την παραγωγικότητα, δεν ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα και δεν δημιουργούν σταθερή αύξηση των εισοδημάτων. Αντίθετα, διαιωνίζουν μια οικονομία εξαρτημένη από κρατικές παροχές, την ώρα που το κράτος συνεχίζει να εισπράττει ολοένα και περισσότερους φόρους.
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από περισσότερα επιδόματα ούτε από πανηγυρισμούς για τα πλεονάσματα. Έχει ανάγκη από μια γενναία φορολογική μεταρρύθμιση που θα μειώσει ουσιαστικά τη φορολογία της εργασίας, θα περιορίσει τους έμμεσους φόρους και θα δώσει πραγματικό χώρο σε μισθούς, επενδύσεις και παραγωγή.
Μόνο τότε η ανάπτυξη θα πάψει να είναι ένας αριθμός στους κρατικούς προϋπολογισμούς και θα γίνει πραγματική βελτίωση της ζωής των πολιτών.
(*) Το άρθρο του εκδότη στο τεύχος Ιουλίου του μηνιαίου περιοδικού ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Η Ελλάδα δεν χρειάζεται επιδόματα. Χρειάζεται φορολογική επανάσταση appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα