Είναι πολύ πιθανόν ο φόβος για τις λοιμώδεις νόσους να μη σας επέτρεψε να διαβάσετε τη συνέντευξη Στουρνάρα σε έντυπο παράρτημα της Ομάδας Αλήθειας. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, κάτι κέρδισε η υγεία σας, που δεν εκτέθηκε στο φτάρνισμα ενός φορέα πολιτικών και ιστορικών μικροβίων, βακίλων και ιών. Του ιού του ψεύδους συμπεριλαμβανομένου.
Από την άλλη όμως κάτι έχασε η ενημέρωσή σας, διότι ο κεντρικός τραπεζίτης μάς κάνει κοινωνούς στην εν λόγω συνέντευξη, που μπορείς να τη χαρακτηρίσεις και εκ βαθέων εξομολόγηση, μιας σειράς πληροφοριών, άγνωστων μέχρι τώρα στο ευρύ κοινό. Ακόμα και σε εκείνους των οποίων τους κόπους και τον ιδρώτα με τόσο κόπο και τόσες θυσίες προστατεύει.
Θα μαθαίνατε, για παράδειγμα, εντρυφώντας στον ειλικρινέστατο Στουρνάρα, ότι η Τράπεζα της Ελλάδας είναι το κάστρο του. Ετσι ακριβώς λέει. Αλλά μην αρχίσετε τα γαλλικά, καθώς τσαλαβουτάτε στο βαθύ χαντάκι ανάμεσα στο επιτόκιο καταθέσεων και αυτό των χορηγήσεων. Διευκρινίζει αμέσως ότι δεν εννοεί ένα κάστρο προσωπικό, απομόνωσης ή διαφύλαξης κάποιων ιδιοτελών συμφερόντων. Μιλάει ως διοικητής της ταξιαρχίας των τραπεζιτών. Και εννοεί κάστρο από το οποίο δίνει τη δύσκολη μάχη για την πορεία της οικονομίας, τη θέση μας στην Ευρώπη και τους καταθέτες – κυρίως αυτούς. Ενα κάστρο, εν ολίγοις, ούτως ειπείν εθνικό. Με Ακρίτες των οικονομικών μας συνόρων τον ίδιο και τους τραπεζίτες που εποπτεύει.
Εκεί όμως που η ειλικρίνειά του προκαλεί ρίγος είναι όταν περιγράφει το δύσκολο 2015. Την αγωνία ΤΟΥΣ -εδώ χρησιμοποιεί πληθυντικό, αλλά δεν διευκρινίζει παρέα με ποιους αγωνιούσε- όταν έκλεισαν οι τράπεζες. Τον φόβο τους για έξοδο από το ευρώ και ακόμα χειρότερα για αιματοχυσία – αυτή τη λέξη χρησιμοποιεί. Το ωιμέ του Χορού, που τόσο έξοχα αναπαριστά, για τη χώρα που βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. Και το απαράμιλλο θάρρος να δείχνει, όρθιος πίσω από τις πολεμίστρες του κάστρου του, τον υπαίτιο: την πολιτική ηγεσία -τον Τσίπρα δηλαδή- που επέμενε να διαπραγματεύεται και δεν άκουγε τις οιμωγές του. Και έφτασε να διαπράξει δημοψήφισμα, παρά τις συμβουλές και τις εντολές των ενοίκων του κάστρου.
Αυτά, αλλά όχι μόνο αυτά. Διότι στις πληροφορίες που αντλούμε από τη μνημειώδη αυτή συνέντευξη θα πρέπει να προσθέσουμε όσα δεν λέγονται. Και αφού δεν λέγονται δεν υπήρξαν. Και αφού δεν υπήρξαν θα έπρεπε να βρεθεί επιτέλους ο Στουρνάρας να μας πει ότι δεν υπήρξαν. Δεν λέγεται, ας πούμε, άρα δεν υπήρξε το πάρτι, η δημιουργική λογιστική και εν τέλει η χρεοκοπία της χώρας. Κι αφού δεν υπήρξε χρεοκοπία, δεν υπήρξαν, εξ ου και δεν λέγονται, ευθύνες και υπεύθυνοι.
Δεν λέγεται, επίσης, άρα δεν υπήρξαν, κυβερνήσεις που απέτυχαν να σώσουν τη χώρα από το χείλος του γκρεμού. Αυτό που εν τέλει υπήρξε, και υπάρχει ακόμα σε ύπατο τραπεζικό αξίωμα, είναι ο Στουρνάρας. Ο οποίος δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί μετά και τη συνέντευξη αυτή όχι μόνο ως κεντρικός τραπεζίτης. Αλλά και ως δεξιός κυνόδοντας…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr