Εσπευσαν μέσα στη νύχτα να κοστολογήσουν το σχέδιο που ανακοίνωσε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Κοστίζει τόσα δισ., ανακοίνωσαν ασκαρδαμυκτί, παραβιάζει τα δημοσιονομικά ιερά και όσια της Ευρώπης, παραπέμπει στην πολιτική που μας έφερε το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, κατάστρεψε τη μεσαία τάξη και τους πιο αδύναμους. Ολα μαζί σε παραγωγή και συσκευασία Πιερρακάκη, ο οποίος δεν έχει πρόβλημα, εκτός από τσάρος της ανθηρής οικονομίας μας, να εκπροσωπεί την παράταξη που διακρίνεται τελευταία στη μοχθηρή κοστολόγηση των άλλων. Αφού θήτευσε βέβαια ευδοκίμως στη διπλανή παράταξη, που δίδαξε τις κοστολογήσεις, τη δημιουργική λογιστική και τα συναφή. Γιατί όμως να ασχολούμαστε με όσα έγιναν πριν από το 2015;
Εχει πάντως κάτι το γελοίο, το εξοργιστικό για όποιον δεν διαθέτει άπειρη ψυχραιμία, αλλά και κάτι το αχρείο η δεξιά προσκόλληση στις κοστολογήσεις άλλων, που έχει γίνει προπαγανδιστική καραμέλα τελευταία. Ποιοι κοστολογούν, με ποιο βιογραφικό και ποιο κύρος; Οι άριστοι στο δημοσιονομικό τρεις το λάδι τρεις το ξίδι, που κατάφεραν να οδηγήσουν με τις κοστολογήσεις τους τη χώρα στη χρεοκοπία, στην επιτροπεία και στα μνημόνια. Ή όχι; Εκείνοι που υπόσχονταν κοστολογημένη σύγκλιση με την Ευρώπη, για να μας σπρώξουν τελικά στον Καιάδα του Σόιμπλε. Ή όχι; Εκείνοι που ακόμα και το κόμμα τους κατάφεραν να το αναδείξουν σε κορυφαίο μπαταχτσή, με χρέη πάνω από μισό δισ. Κοστολογημένα, ανυπερθέτως.
Και ποιον κοστολογούν; Εκείνον που το 2018 έβγαλε τη χώρα από τη μέγκενη των μνημονίων. Ή όχι; Εκείνον που την οδήγησε από τον βάλτο σε δώδεκα τρίμηνα ανάπτυξης. Ή όχι; Εκείνον που κατάφερε να ρυθμίσει το χρέος και να παραδώσει ανοιχτό διάδρομο για ομαλή πορεία της οικονομίας. Ή όχι; Εκείνον τέλος -αυτό δεν χωνεύεται με τίποτε- που άφησε στα ταμεία του κράτους 37 δισεκατομμύρια, για να έχει η Ελλάδα «πρόσωπο» στις αγορές. Ή όχι; Μας προέκυψαν, με δυο λόγια, οι αυτουργοί του ασήκωτου κόστους ως κοστολόγοι. Κι αν παραμερίσει κάποιος τον θυμό του, πώς θα κοστολογήσει αλήθεια αυτά που συμβαίνουν σήμερα; Αν προσθέσουμε τις απευθείας αναθέσεις, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το Predator, το πάρτι εκατομμυρίων, ποιο είναι το κόστος;
Και δεν είναι ηθικό μόνο θέμα η αχρειότητά τους. Εχει κόστος σήμερα, τώρα, για όλους μας, η ευκολία με την οποία κοστολογούν τους πάντες και τα πάντα, εκτός από τον εαυτό τους. Το ΕΣΥ ως κόστος, η δημόσια Παιδεία ως ζημιά, οι συντάξεις ως δημοσιονομικό πρόβλημα, το κοινωνικό κράτος ως μείον στα δημόσια οικονομικά, είναι τεράστιο υπαρξιακό θέμα για τη χώρα. Διότι, η αχρειότητα είναι οδηγός τους. Γίνεται στερεότυπο και καθεστώς. Δεν υπάρχουν περιθώρια για τους πολλούς – υπάρχουν για τον Φραπέ. Δεν υπάρχουν χρήματα για τους μικρομεσαίους – υπάρχουν για τους τραπεζίτες. Δεν βγαίνει η κοστολόγηση αν μειωθεί η φορολογία του μισθού, αλλά βγαίνει με τη σχεδόν μηδενική φορολόγηση κερδών και μερισμάτων. Μήπως λοιπόν ήρθε ο καιρός να κοστολογήσουμε τους κοστολόγους στις εκλογές που έρχονται; Πριν είναι πολύ αργά…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr